¹كلام اجور ابن متقية مسّا. وحي هذا الرجل الى ايثيئيل. الى ايثيئيل وأكّال

¹سخنان و پیغام آگور، پسر یاقَه. وحی آن مرد به ایتیئیل یعنی به ایتیئیل و اُوکال.

²اني ابلد من كل انسان وليس لي فهم انسان.

²من از هر آدم نادانتر هستم و شعور یک انسان را ندارم.

³ولم اتعلّم الحكمة ولم اعرف معرفة القدوس.

³من هرگز حکمت را نیاموخته ام و دربارۀ خدا چیزی نمی دانم.

⁴من صعد الى السموات ونزل. من جمع الريح في حفنتيه. من صرّ المياه في ثوب. من ثبت جميع اطراف الارض. ما اسمه وما اسم ابنه ان عرفت.

⁴آن کیست که به آسمان صعود کرد و بر زمین فرود آمد؟ آن کیست که باد را در مشت خود جمع کرد و آبها را در جامۀ خود پیچید؟ آن کیست که حدود زمین را تعیین کرد؟ نام او چیست و پسرش چه نام دارد؟ اگر می دانی بگو.

⁵كل كلمة من الله نقية. ترس هو للمحتمين به.

⁵خدا به وعدۀ خود وفا می کند. او مانند سپر از کسانی که بر او توکل دارند، حمایت می نماید.

⁶لا تزد على كلماته لئلا يوبخك فتكذّب

⁶به کلام او چیزی میفزا، مبادا ترا تنبیه کند و دروغگو شوی.

⁷اثنتين سألت منك فلا تمنعهما عني قبل ان اموت.

⁷ای خدا، پیش از اینکه بمیرم، دو چیز از تو می خواهم:

⁸ابعد عني الباطل والكذب. لا تعطني فقرا ولا غنى. اطعمني خبز فريضتي.

⁸زبان مرا از دروغ گفتن بازدار و مرا نه فقیر ساز و نه ثروتمند، بلکه خوراک مرا مطابق احتیاجم به من بده.

⁹لئلا اشبع واكفر واقول من هو الرب. او لئلا افتقر واسرق واتخذ اسم الهي باطلا

⁹زیرا اگر ثروتمند شوم ممکن است ترا انکار کنم و بگویم: «خداوند کیست؟» و اگر نادار شوم، شاید دزدی کنم و نام ترا بیحرمت سازم.

¹⁰لا تشك عبدا الى سيده لئلا يلعنك فتأثم.

¹⁰هیچ وقت از کسی پیش آمرش بدگوئی نکن، مبادا ترا لعنت کند و مجرم شوی.

¹¹جيل يلعن اباه ولا يبارك امه.

¹¹کسانی هستند که پدر و مادر خود را نفرین می کنند.

¹²جيل طاهر في عيني نفسه وهو لم يغتسل من قذره.

¹²اشخاصی هستند که خود را پاک می دانند، در حالیکه آلوده به گناه می باشند.

¹³جيل ما ارفع عينيه وحواجبه مرتفعة.

¹³بسا کسانی هستند که از چشمان شان کبر و غرور می بارد.

¹⁴جيل اسنانه سيوف واضراسه سكاكين لأكل المساكين عن الارض والفقراء من بين الناس

¹⁴گروهی هستند که دندانهای خود را تیز می کنند تا بجان مردم فقیر و محتاج افتاده آن ها را ببلعند.

¹⁵للعلوقة بنتان هات هات. ثلاثة لا تشبع. اربعة لا تقول كفا

¹⁵سه چیز است که مانند «جُوک» بده بده می گوید ولی سیر نمی شود، بلکه چهار چیز که نمی گوید کافی است:

¹⁶الهاوية والرحم العقيم وارض لا تشبع ماء والنار لا تقول كفا

¹⁶دنیای مردگان، رَحِم نازا، زمین خشک و بی آب و آتش شعله ور.

¹⁷العين المستهزئة بابيها والمحتقرة اطاعة امها تقوّرها غربان الوادي وتأكلها فراخ النسر

¹⁷کسی که پدر خود را مسخره و مادر خود را تحقیر کند، زاغها چشمانش را از کاسه بیرون می کنند و لاشخورها بدنش را می خورند.

¹⁸ثلاثة عجيبة فوقي واربعة لا اعرفها.

¹⁸سه چیز است که برای من بسیار عجیب است، بلکه چهار چیز که من آن ها را نمی فهمم:

¹⁹طريق نسر في السموات وطريق حيّة على صخر وطريق سفينة في قلب البحر وطريق رجل بفتاة.

¹⁹پرواز عقاب در آسمان، خزیدن مار بر صخره، عبور کشتی از بحر، بوجود آمدن عشق بین زن و مرد.

²⁰كذلك طريق المرأة الزانية. اكلت ومسحت فمها وقالت ما عملت اثما

²⁰زن بدکار زنا می کند و با بی شرمی می گوید: «گناهی نکرده ام.»

²¹تحت ثلاثة تضطرب الارض واربعة لا تستطيع احتمالها.

²¹به سبب سه چیز زمین تکان می خورد و چهار چیز است که تاب تحمل آن ها را ندارد:

²²تحت عبد اذا ملك واحمق اذا شبع خبزا

²²غلامی که به سلطنت می رسد، احمقی که سیر و توانگر شود،

²³تحت شنيعة اذا تزوجت وأمة اذا ورثت سيدتها

²³زن بداخلاقی که شوهر کرده باشد و کنیزی که جای خانم خانه را می گیرد.

²⁴اربعة هي الاصغر في الارض ولكنها حكيمة جدا.

²⁴در زمین چهار چیز جسماً کوچک هستند، اما شعورِ بسیار دارند:

²⁵النمل طائفة غير قوية ولكنه يعدّ طعامه في الصيف.

²⁵مورچه ها باوجودیکه ضعیف هستند، اما در تابستان برای زمستان خوراک ذخیره می کنند؛

²⁶الوبار طائفة ضعيفة ولكنها تضع بيوتها في الصخر.

²⁶موشهای صحرائی با آنکه ناتوانند، اما در بین صخره ها برای خود لانه می سازند؛

²⁷الجراد ليس له ملك ولكنه يخرج كله فرقا فرقا.

²⁷ملخها هر چند رهبری ندارند، ولی در دسته های منظم حرکت می کنند؛

²⁸العنكبوت تمسك بيديها وهي في قصور الملوك

²⁸و چلپاسه ها که می توان آن ها را در دست گرفت، اما در قصرهای پادشاهان هم راه دارند.

²⁹ثلاثة هي حسنة التخطي واربعة مشيها مستحسن

²⁹سه چیز است که خوش خرام است، بلکه چهار چیز است که خوش قدم می باشد:

³⁰الاسد جبار الوحوش ولا يرجع من قدام احد

³⁰شیر که پادشاه حیوانات است و از هیچ چیزی نمی ترسد،

³¹ضامر الشاكلة والتيس والملك الذي لا يقاوم

³¹طاؤس، بز نر، و پادشاهی که سپاهیانش همراه او هستند.

³²ان حمقت بالترفع وان تآمرت فضع يدك على فمك.

³²اگر از روی حماقت مغرور شده و نقشه های پلید کشیده ای، از این کارهایت دست بکش.از جک زدن شیر مسکه به دست می آید، از ضربه زدن به بینی خون جاری می شود و از برانگیختن خشم نزاع برپا می گردد.

³³لان عصر اللبن يخرج جبنا وعصر الانف يخرج دما وعصر الغضب يخرج خصاما

³³از جک زدن شیر مسکه به دست می آید، از ضربه زدن به بینی خون جاری می شود و از برانگیختن خشم نزاع برپا می گردد.