1صلاة لمسكين اذا اعيا وسكب شكواه قدام الله. يا رب استمع صلاتي وليدخل اليك صراخي.
1ای خداوند، دعایم را بشنو و فریاد من نزد تو برسد.
2لا تحجب وجهك عني في يوم ضيقي. امل اليّ اذنك في يوم ادعوك. استجب لي سريعا.
2در روز سختی از من رو مگردان. به من توجه فرما و هرگاه دعا می کنم مرا به زودی اجابت فرما.
3لان ايامي قد فنيت في دخان وعظامي مثل وقيد قد يبست.
3روزهای عمرم مانند دود برباد رفته و استخوانهایم مثل هیزم در حال سوختن است.
4ملفوح كالعشب ويابس قلبي حتى سهوت عن اكل خبزي.
4دل من مثل گیاهی است که کوبیده و خشک شده باشد. خوردن غذای خود را فراموش کرده ام.
5من صوت تنهدي لصق عظمي بلحمي.
5به سبب آواز نالۀ من، جزء پوست و استخوان چیزی در بدنم باقی نمانده است.
6اشبهت قوق البرية. صرت مثل بومة الخرب.
6مثل مرغ سقای صحرا شده و مانند بوم خرابه ها گردیده ام.
7سهدت وصرت كعصفور منفرد على السطح.
7خواب به چشمانم راه ندارد و چون پرنده ای تنها بر پشت بام هستم.
8اليوم كله عيّرني اعدائي. الحنقون عليّ حلفوا عليّ.
8دشمنانم هر روز مرا سرزنش می کنند و مسخره کنندگانم مرا لعنت می نمایند.
9اني قد اكلت الرماد مثل الخبز ومزجت شرابي بدموع
9به سبب خشم و غضب تو خاکستر را مثل نان می خورم و اشکهایم با آبی که می نوشم آمیخته اند،
10بسبب غضبك وسخطك لانك حملتني وطرحتني.
10زیرا که مرا برداشتی و بر زمین زدی.
11ايامي كظل مائل وانا مثل العشب يبست
11روزهایم مانند سایه های عصر رو بزوال است و من مثل گیاه پژمرده می شوم.
12اما انت يا رب فالى الدهر جالس وذكرك الى دور فدور.
12لیکن تو ای خداوند، تا به ابد پادشاه هستی! و شهرت نام تو در تمام نسل ها باقی خواهد ماند.
13انت تقوم وترحم صهيون لانه وقت الرأفة لانه جاء الميعاد.
13تو برخاسته، بر سهیون رحم می کنی، زیرا وقت آن است که بر او شفقت نمائی و زمان معین رسیده است.
14لان عبيدك قد سرّوا بحجارتها وحنّوا الى ترابها.
14چون بندگان تو به سنگهای آنجا علاقه و دلبستگی دارند و بر خاک آن شفقت می نمایند.
15فتخشى الامم اسم الرب وكل ملوك الارض مجدك.
15قوم ها از نام خداوند خواهند ترسید و پادشاهان روی زمین از عظمت و جلال او.
16اذا بنى الرب صهيون يرى بمجده.
16زیرا خداوند سهیون را بنا می کند و در جلال خود ظاهر می گردد.
17التفت الى صلاة المضطر ولم يرذل دعاءهم.
17به زاری درماندگان توجه نموده و دعای مسکینان را خوار نخواهد شمرد.
18يكتب هذا للدور الآخر وشعب سوف يخلق يسبح الرب.
18این برای نسل آینده نوشته می شود تا قومی که آفریده خواهند شد، خداوند را ستایش کنند.
19لانه اشرف من علو قدسه الرب من السماء الى الارض نظر
19خداوند از جایگاه ملکوتی خود نگریسته و از آسمان بر زمین نظر افگنده است.
20ليسمع انين الاسير ليطلق بني الموت
20تا نالۀ اسیران را بشنود و آنانی را که محکوم به مرگ بودند، رهایی بخشد.
21لكي يحدث في صهيون باسم الرب وبتسبيحه في اورشليم
21بنابراین نام خداوند در سهیون ذکر خواهد گردید و در اورشلیم او را ستایش خواهند کرد،
22عند اجتماع الشعوب معا والممالك لعبادة الرب
22هنگامیکه اقوام و ملتهای جهان یکجا جمع شوند تا خداوند را عبادت نمایند.
23ضعّف في الطريق قوتي قصر ايامي.
23توانائی مرا در نصف راه از من گرفت و روزهای مرا کوتاه گردانید.
24اقول يا الهي لا تقبضني في نصف ايامي. الى دهر الدهور سنوك.
24آنگاه گفتم که ای خدای من، نگذار که در جوانی بمیرم. ای که جاویدان و ابدی هستی.
25من قدم اسست الارض والسموات هي عمل يديك.
25از قدیم بنیاد زمین را نهادی و آسمان ها عمل دستهای تو است.
26هي تبيد وانت تبقى وكلها كثوب تبلى كرداء تغيّرهنّ فتتغيّر.
26آن ها فانی می شوند، لیکن تو باقی هستی و همگی آن ها همچون لباس، کهنه و فرسوده می شوند. تو آن ها را مثل ردا تبدیل می کنی و مبدل خواهند شد.
27وانت هو وسنوك لن تنتهي.
27لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.فرزندان بندگانت در پناه تو بسر برده و نسل ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.
28ابناء عبيدك يسكنون وذريتهم تثبت امامك
28فرزندان بندگانت در پناه تو بسر برده و نسل ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.