1احمدوا الرب لانه صالح لان الى الابد رحمته.
1خداوند را سپاس گوئید زیرا که او نیکوست و رحمتش تا به ابد.
2ليقل مفديو الرب الذين فداهم من يد العدو
2فدیه شدگانِ خداوند این را بگویند، آنهائی که خداوند ایشان را از دست دشمن فدیه داده
3ومن البلدان جمعهم من المشرق ومن المغرب من الشمال ومن البحر.
3و از کشورهای بیگانه، از شرق و غرب و شمال و جنوب جمع کرده است.
4تاهوا في البرية في قفر بلا طريق. لم يجدوا مدينة سكن.
4آن ها در صحرا و بیابان بیراهه آواره بودند و شهری برای سکونت نیافتند.
5جياع عطاش ايضا اعيت انفسهم فيهم.
5گرسنه و تشنه شدند و جان شان بیچاره و بینوا گردید.
6فصرخوا الى الرب في ضيقهم فانقذهم من شدائدهم.
6آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از سختی های شان رهایی بخشید.
7وهداهم طريقا مستقيما ليذهبوا الى مدينة سكن.
7آن ها را به راه مستقیم رهبری نمود تا به شهری مسکون درآمدند.
8فليحمدوا الرب على رحمته وعجائبه لبني آدم
8پس خداوند را به سبب رحمتش و به سبب کارهای شگفت انگیز او با بنی آدم شکر کنند.
9لانه اشبع نفسا مشتهية وملأ نفسا جائعة خبزا
9زیرا که جان تشنه را سیراب نموده و جان گرسنه را با چیزهای نیکو سیر کرد.
10الجلوس في الظلمة وظلال الموت موثقين بالذل والحديد.
10بعضی شان در تاریکی و سایۀ موت نشسته بودند و در زندان و زنجیر رنج می بردند،
11لانهم عصوا كلام الله واهانوا مشورة العلي
11زیرا که آن ها از کلام خدا سرپیچی کرده و احکام خدای قادر متعال را بجا نیاورده بودند.
12فاذل قلوبهم بتعب. عثروا ولا معين.
12به همین جهت آن ها را در زیر بار زحمت و مشقت چنان ذلیل ساخت که از پا افتادند و مدد کنندۀ نبود.
13ثم صرخوا الى الرب في ضيقهم فخلصهم من شدائدهم.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از سختی های شان رهایی بخشید.
14اخرجهم من الظلمة وظلال الموت وقطع قيودهم.
14آن ها را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد و از بند و زنجیر آزاد کرد.
15فليحمدوا الرب على رحمته وعجائبه لبني آدم.
15پس خداوند را به سبب رحمتش و به سبب کارهای شگفت انگیز او با بنی آدم شکر کنند.
16لانه كسر مصاريع نحاس وقطع عوارض حديد
16زیرا که دروازه های برنجی را شکسته و پشت بندهای آهنی آنرا قطع می کند.
17والجهال من طريق معصيتهم ومن آثامهم يذلون.
17افراد نادان به خاطر روش شریرانۀ خود و به سبب گناهان خویش، در عذاب بودند.
18كرهت انفسهم كل طعام واقتربوا الى ابواب الموت.
18جان شان از هر نوع خوراک بیزار بود و پای شان به لب گور رسیده بود.
19فصرخوا الى الرب في ضيقهم فخلّصهم من شدائدهم.
19آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از سختی های شان رهایی بخشید.
20ارسل كلمته فشفاهم ونجاهم من تهلكاتهم.
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و از مرگ و عذاب نجات داد.
21فليحمدوا الرب على رحمته وعجائبه لبني آدم
21پس خداوند را به سبب رحمتش و به سبب کارهای شگفت انگیز او با بنی آدم شکر کنند.
22وليذبحوا له ذبائح الحمد وليعدوا اعماله بترنم
22قربانی های شکرانگی بگذرانند و با شادمانی کارهای را که او کرده است، اعلام نمایند.
23النازلون الى البحر في السفن العاملون عملا في المياه الكثيرة
23بعضی از آن ها با کشتی به بحر رفتند و در آب های عمیق مشغول کار شدند.
24هم رأوا اعمال الرب وعجائبه في العمق.
24آن ها کارهای خداوند و شاهکارهای دست او را در اعماق بحر دیدند.
25امر فاهاج ريحا عاصفة فرفعت امواجه.
25به فرمان او باد و طوفان برخاست و امواج بحر به طغیان آمد.
26يصعدون الى السموات يهبطون الى الاعماق. ذابت انفسهم بالشقاء.
26کشتی ها گاهی به هوا بلند می شدند و گاهی به اعماق بحر فرو می رفتند. جان شان در این تلاطم از حال رفت.
27يتمايلون ويترنحون مثل السكران وكل حكمتهم ابتلعت.
27مانند مستان اُفتان و خیزان شدند و نمی دانستند که چه کار کنند.
28فيصرخون الى الرب في ضيقهم ومن شدائدهم يخلصهم.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از سختی های شان رهایی بخشید.
29يهدئ العاصفة فتسكن وتسكت امواجها.
29طوفان را آرام کرد و امواج بحر از تلاطم باز ایستادند.
30فيفرحون لانهم هدأوا فيهديهم الى المرفإ الذي يريدونه.
30وقتی آرامش حکمفرما گردید، همه خوشحال شدند و خداوند آن ها را به بندر مقصود رسانید.
31فليحمدوا الرب على رحمته وعجائبه لبني آدم.
31پس خداوند را به سبب رحمتش و به سبب کارهای شگفت انگیز او با بنی آدم شکر کنند.
32وليرفعوه في مجمع الشعب وليسبحوه في مجلس المشايخ
32عظمت و جلال او را به جماعت قوم اعلام کنند و نزد بزرگان قوم او را ستایش کنند.
33يجعل الانهار قفارا ومجاري المياه معطشة
33او دریاها را به بیابان و چشمه های آب را به زمین خشک و بی آب تبدیل کرد.
34والارض المثمرة سبخة من شر الساكنين فيها.
34زمین حاصلخیز را به خاطر شرارت ساکنان آن به شوره زار مبدل ساخت.
35يجعل القفر غدير مياه وارضا يبسا ينابيع مياه.
35بیابان را به دریاچۀ آب و زمین خشک را به چشمه های آب تبدیل کرد.
36ويسكن هناك الجياع فيهيئون مدينة سكن.
36گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت خود آباد کنند.
37ويزرعون حقولا ويغرسون كروما فتصنع ثمر غلة.
37در زمین آنجا به زراعت پرداختند، تاکستانها غرس نمودند و حاصل بسیار به دست آوردند.
38ويباركهم فيكثرون جدا ولا يقلل بهائمهم.
38خداوند آن ها را برکت داد که بی حد زیاد شدند و نگذاشت که رمه و گلۀ شان کم گردد.
39ثم يقلون وينحنون من ضغط الشر والحزن.
39باز کم گشتند و تحقیر شدند و در زیر ظلم و ستم رنج کشیدند.
40يسكب هوانا على رؤساء ويضلهم في تيه بلا طريق.
40خداوند رهبران ظالم را خوار و در ویرانه ها آواره می سازد،
41ويعلي المسكين من الذل ويجعل القبائل مثل قطعان الغنم.
41اما مسکین را از رنج و سختی رهایی می دهد و قبیله ها را مثل گله ها زیاد می سازد.
42يرى ذلك المستقيمون فيفرحون وكل اثم يسد فاه.
42صالحان این را می بینند و خوشی می کنند، اما دهان شرارت بسته می گردد.کیست خردمند تا بدین چیزها تفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند را خواهند فهمید.
43من كان حكيما يحفظ هذا ويتعقل مراحم الرب
43کیست خردمند تا بدین چیزها تفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند را خواهند فهمید.