¹على انهار بابل هناك جلسنا. بكينا ايضا عندما تذكرنا صهيون‎.

¹در کنار نهرهای بابل نشستیم و در آنجا گریه کردیم، چون سهیون را به یاد آوردیم.

²‎على الصفصاف في وسطها علقنا اعوادنا‎.

²چنگ و رباب خود را بر شاخه های درختان بید آویختیم.

³‎لانه هناك سألنا الذين سبونا كلام ترنيمة ومعذبونا سألونا فرحا قائلين رنموا لنا من ترنيمات صهيون

³زیرا کسانی که ما را به اسارت برده بودند، در آنجا از ما سرود خواستند و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی خواستند. زیرا می گفتند: «یکی از سرودهای سهیون را برای ما بخوانید.»

⁴كيف نرنم ترنيمة الرب في ارض غريبة‎.

⁴چگونه سرود خداوند را در زمین بیگانه بخوانیم؟

⁵‎ان نسيتك يا اورشليم تنسى يميني‎****

⁵اگر ترا ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من از کار بیفتد.

⁶‎ليلتصق لساني بحنكي ان لم اذكرك ان لم افضل اورشليم على اعظم فرحي

⁶اگر ترا ای اورشلیم به یاد نیاورم و اگر تو را بر تمام خوشی ها ترجیح ندهم، آنگاه زبانم به کامم بچسپد.

⁷اذكر يا رب لبني ادوم يوم اورشليم القائلين هدوا هدوا حتى الى اساسها‎.

⁷ای خداوند، گفتار ادومیان را در روز مصیبت اورشلیم بیاد آور که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»

⁸‎يا بنت بابل المخربة طوبى لمن يجازيك جزاءك الذي جازيتنا‎.

⁸ای بابل که تو ویران خواهی شد، خوشا به حال کسی که به تو جزا دهد چنانکه تو به ما جزا دادی!خوشا به حال کسی که اطفال تو را بگیرد و ایشان را به صخره ها بزند.

⁹‎طوبى لمن يمسك اطفالك ويضرب بهم الصخرة

⁹خوشا به حال کسی که اطفال تو را بگیرد و ایشان را به صخره ها بزند.