1لداود. مبارك الرب صخرتي الذي يعلم يدي القتال واصابعي الحرب.
1خداوند که صخرۀ من است، متبارک باد. او دستهای مرا به جنگ و انگشتانم را به پیکار تعلیم داد!
2رحمتي وملجإي صرحي ومنقذي مجني والذي عليه توكلت المخضع شعبي تحتي.
2رحمت من اوست و پناهگاه من و قلعۀ بلند من و رهانندۀ من و سپر من و آنکه بر او توکل دارم. او قوم مرا در زیر اطاعت من می دارد.
3يا رب اي شيء هو الانسان حتى تعرفه او ابن الانسان حتى تفتكر به.
3ای خداوند، آدمی چیست که او را بشناسی؟ و پسر انسان که او را به حساب بیاوری؟
4الانسان اشبه نفخة. ايامه مثل ظل عابر
4انسان مثل نَفَسی است و روزهایش مثل سایه ای است که می گذرد.
5يا رب طأطئ سمواتك وانزل المس الجبال فتدخن.
5ای خداوند، آسمان های خود را خم ساخته، فرود بیا. کوهها را لمس کن تا دود شوند.
6ابرق بروقا وبددهم. ارسل سهامك وازعجهم.
6رعد و تیرهای آتشین برق را بفرست و دشمنان را پراگنده و تار و مار گردان.
7ارسل يدك من العلاء. انقذني ونجني من المياه الكثيرة من ايدي الغرباء
7دست تو از آسمان مرا رهانیده و از آب های بسیار خلاصی دهد، یعنی از دست بیگانگان.
8الذين تكلمت افواههم بالباطل ويمينهم يمين كذب.
8که دهان ایشان سخنان بیهوده می گوید و دست راست ایشان، دست راست دروغ است.
9يا الله ارنم لك ترنيمة جديدة برباب ذات عشرة اوتار ارنم لك.
9ای خدا، تو را با سرود نو ستایش می کنم و با نوای رباب برای تو می سرایم.
10المعطي خلاصا للملوك المنقذ داود عبده من السيف السوء
10تو پادشاهان را نجات می بخشی و بنده ات، داود را از شمشیر کشنده می رهانی.
11انقذني ونجني من ايدي الغرباء الذين تكلمت افواههم بالباطل ويمينهم يمين كذب
11مرا از دست بیگانگان برهان و خلاصی ده، که دهان ایشان سخنان بیهوده می گوید و دست راست ایشان، دست راست دروغ است.
12لكي يكون بنونا مثل الغروس النامية في شبيبتها. بناتنا كاعمدة الزوايا منحوتات حسب بناء هيكل.
12تا پسران ما در جوانی خود نمو کرده، مثل نهالان باشند و دختران ما چون ستون های تراشیده شدۀ قصر پادشاهان.
13اهراؤنا ملآنة تفيض من صنف فصنف. اغنامنا تنتج الوفا وربوات في شوارعنا.
13انبارهای ما پُر از هرگونه محصولات شده و گله های ما هزارها و کرورها در صحراهای ما بزایند.
14بقرنا محملة. لا اقتحام ولا هجوم ولا شكوى في شوارعنا.
14گاوهای ما باربردار شوند و رخنۀ در دیوار شهر ما نباشد و کسی به اسارت برده نشود و آه و ناله ای در کوچه های ما نباشد.خوشا به حال قومی که نصیب ایشان این است و خوشا به حال آن قوم که خداوند، خدای ایشان است.
15طوبى للشعب الذي له كهذا. طوبى للشعب الذي الرب الهه
15خوشا به حال قومی که نصیب ایشان این است و خوشا به حال آن قوم که خداوند، خدای ایشان است.