1لماذا ارتجّت الامم وتفكّر الشعوب في الباطل.
1چرا اقوام جهان شورش می کنند؟ چرا مردم افکار پوچ و باطل را در سر خود می پرورانند؟
2قام ملوك الارض وتآمر الرؤساء معا على الرب وعلى مسيحه قائلين
2پادشاهان روی زمین قیام می کنند و حاکمان بر ضد خداوند و مسیح او مشورت می نمایند.
3لنقطع قيودهما ولنطرح عنا ربطهما
3آن ها می گویند: «بیائید زنجیر بندگی خداوند را بگسلانیم و از قید و بند او خود را آزاد سازیم.»
4الساكن في السموات يضحك. الرب يستهزئ بهم.
4خداوند که در آسمان بر تخت خود نشسته است، به آن ها می خندد و آن ها را مسخره می کند.
5حينئذ يتكلم عليهم بغضبه ويرجفهم بغيظه.
5آنگاه در خشم خود آن ها را سرزنش نموده و در غضب خویش آن ها را به وحشت می اندازد و می فرماید:
6اما انا فقد مسحت ملكي على صهيون جبل قدسي
6«من پادشاه برگزیدۀ خود را در کوه مقدس خود سهیون بر تخت نشانده ام.»
7اني اخبر من جهة قضاء الرب. قال لي انت ابني. انا اليوم ولدتك
7پادشاه می گوید: «من فرمان خداوند را اعلام می کنم، زیرا به من گفته است: تو پسر من هستی امروز من پدر تو شده ام.
8اسألني فاعطيك الامم ميراثا لك واقاصي الارض ملكا لك.
8از من درخواست کن و من همۀ اقوام جهان را به تو می بخشم و اختیار تمام جهان را به دست تو می دهم.
9تحطمهم بقضيب من حديد. مثل اناء خزّاف تكسّرهم
9تو با عصای آهنین بر آن ها حکمرانی نموده و مثل کوزۀ کوزه گران آن ها را خواهی شکست.»
10فالآن يا ايها الملوك تعقلوا. تأدبوا يا قضاة الارض.
10پس ای پادشاهان توجه کنید و ای حکمرانان روی زمین آگاه باشید.
11اعبدوا الرب بخوف واهتفوا برعدة.
11با ترس و احترام خداوند را عبادت کنید و با لرز خوشی نمائید.پسر را ببوسید مبادا غضبناک شود و شما در راههای خود هلاک شوید. زیرا غضب او ممکن است هر لحظه افروخته شود. خوشا به حال همۀ کسانی که بر او توکل دارند!
12قبّلوا الابن لئلا يغضب فتبيدوا من الطريق لانه عن قليل يتقد غضبه. طوبى لجميع المتكلين عليه
12پسر را ببوسید مبادا غضبناک شود و شما در راههای خود هلاک شوید. زیرا غضب او ممکن است هر لحظه افروخته شود. خوشا به حال همۀ کسانی که بر او توکل دارند!