1قصيدة لآساف. لماذا رفضتنا يا الله الى الابد. لماذا يدخن غضبك على غنم مرعاك.
1خدایا، چرا ما را برای همیشه ترک کرده ای و خشم تو بر ما که گوسفندان چراگاه تو هستیم، افروخته شده است؟
2اذكر جماعتك التي اقتنيتها منذ القدم وفديتها سبط ميراثك. جبل صهيون هذا الذي سكنت فيه.
2قومی را بیاد آور که از ایام قدیم برای خود خریده ای و آن ها را فدیه کرده ای تا قوم برگزیدۀ تو شوند. این کوه سهیون را بیاد آور که در آن ساکن بوده ای.
3ارفع خطواتك الى الخرب الابدية. الكل قد حطم العدو في المقدس.
3بسوی خرابه های دائمی آن قدم بردار، زیرا دشمن هر چه را که در عبادتگاهِ تو بود، خراب کرده است.
4قد زمجر مقاوموك في وسط معهدك جعلوا آياتهم آيات.
4دشمنانت در عبادتگاهِ مقدس تو فریاد می زنند و بیرق های خود را به نشانۀ پیروزی در آنجا برپا می نمایند.
5يبان كانه رافع فؤوس على الاشجار المشتبكة.
5مثل کسانی به نظر می رسند که تبرها را برای قطع کردن درختان جنگل بلند می کنند.
6والآن منقوشاته معا بالفؤوس والمعاول يكسرون.
6آن ها تمام نقش و نگار تراشیدۀ عبادتگاه را با تبرها و چکش ها خراب می کنند.
7اطلقوا النار في مقدسك. دنسوا للارض مسكن اسمك.
7عبادتگاهِ مقدس تو را آتش زده اند و مسکن نام تو را با خاک یکسان نموده و بی حرمت کرده اند.
8قالوا في قلوبهم لنفنيهم معا. احرقوا كل معاهد الله في الارض.
8در دل خود می گویند: «ما آن ها را بکلی نابود می کنیم.» پس تمام جاهای مقدس خدا را در سرزمین سوزانیده اند.
9آياتنا لا نرى. لا نبي بعد. ولا بيننا من يعرف حتى متى
9علامات تو را دیگر نمی بینیم و از انبیاء هم یک نفر باقی نمانده است. در بین ما هیچکس نیست که بداند این وضع تا چه وقت دوام می کند.
10حتى متى يا الله يعير المقاوم ويهين العدو اسمك الى الغاية.
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ و آیا او تا به ابد نام تو را بی حرمت خواهد نمود؟
11لماذا ترد يدك ويمينك. اخرجها من وسط حضنك. افن.
11چرا دست راست خود را از ما دریغ داشته ای؟ پس قدرت خود را ظاهر ساخته و ایشان را نابود کن.
12والله ملكي منذ القدم فاعل الخلاص في وسط الارض.
12خدا از قدیم پادشاه من است. او با معجزات بر روی زمین نجات را نمایان ساخته است.
13انت شققت البحر بقوتك. كسرت رؤوس التنانين على المياه.
13تو به قوّت خود آب بحر را از هم جدا کردی و سر نهنگ ها را در آبها شکستی.
14انت رضضت رؤوس لوياثان. جعلته طعاما للشعب لاهل البرية.
14همچنین سر لِویاتان، یعنی جانور بحری، را کوبیده و او را خوراک جانوران بیابان ساختی.
15انت فجرت عينا وسيلا. انت يبّست انهارا دائمة الجريان.
15تو چشمه ها و جویها را به جریان آوردی و نهرهای دائمی را خشک گردانیدی.
16لك النهار ولك ايضا الليل. انت هيأت النور والشمس.
16روز به تو تعلق دارد و شب نیز. آفتاب و مهتاب را تو در جاهای شان قرار داده ای.
17انت نصبت كل تخوم الارض الصيف والشتاء انت خلقتهما
17تمام حدود زمین را تو تعیین کرده ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده ای.
18اذكر هذا ان العدو قد عيّر الرب وشعبا جاهلا قد اهان اسمك.
18ای خداوند این را بیاد آور که چسان دشمن تمسخر می کند و چگونه مردم جاهل نام تو را بی حرمت می نماید.
19لا تسلم للوحش نفس يمامتك. قطيع بائسيك لا تنس الى الابد.
19جانِ فاختۀ خود را به جانور وحشی مسپار و این قوم رنجدیده ات را تا به ابد فراموش مکن.
20انظر الى العهد. لان مظلمات الارض امتلأت من مساكن الظلم.
20عهدی را که بسته ای بیاد آور، زیرا مردم ظالم در هر گوشۀ تاریک کمین کرده و زمین را از ظلم پُر ساخته اند.
21لا يرجعن المنسحق خازيا. الفقير والبائس ليسبحا اسمك.
21مگذار که مظلومان رسوا گردند. مسکینان و نیازمندان نام تو را ستایش کنند.
22قم يا الله. اقم دعواك. اذكر تعيير الجاهل اياك اليوم كله.
22ای خدا، برخیز و حقانیت خود را پابرجا کن و بیاد آور که چگونه احمق تمام روز تو را تمسخر می کند.فریاد دشمنان خود را فراموش مکن و غوغای مخالفین خود را که همواره بلند می شود.
23لا تنس صوت اضدادك ضجيج مقاوميك الصاعد دائما
23فریاد دشمنان خود را فراموش مکن و غوغای مخالفین خود را که همواره بلند می شود.