1لامام المغنين على الجتّية. مزمور لداود. ايها الرب سيدنا ما امجد اسمك في كل الارض حيث جعلت جلالك فوق السموات.
1ای خداوند، خدای ما! چه پُر شکوه است نام تو در تمامی زمین و جلال تو مافوق آسمان ها است.
2من افواه الاطفال والرضّع اسست حمدا بسبب اضدادك لتسكيت عدوّ ومنتقم
2حمد و ستایش را از زبان کودکان و اطفال شیرخوار به سبب دشمنان برقرار نمودی تا دشمن و انتقام گیرنده را خاموش گردانی.
3اذا ارى سمواتك عمل اصابعك القمر والنجوم التي كوّنتها
3وقتی به آسمان تو می نگرم که صنعت انگشتهای توست و به ماه و ستارگانی که آفریده ای،
4فمن هو الانسان حتى تذكره وابن آدم حتى تفتقده.
4پس انسان چیست که او را به یاد آوری و بنی آدم که از او دلجویی نمایی؟
5وتنقصه قليلا عن الملائكة وبمجد وبهاء تكلله.
5او را اندکی پائینتر از خود ساختی و تاج عزت و افتخار را بر سرش گذاشتی.
6تسلطه على اعمال يديك. جعلت كل شيء تحت قدميه.
6او را بر کارهای دست خود منصوب کرده و همه چیز را زیر پای وی قرار دادی.
7الغنم والبقر جميعا وبهائم البر ايضا.
7گوسفندان و گاوان و حیوانات وحشی را،
8وطيور السماء وسمك البحر السالك في سبل المياه.
8مرغان هوا و ماهیان دریا را و همه جانورانی که در آب زندگی می کنند.ای خداوند، خدای ما! چه پُر شکوه است نام تو در تمامی زمین!
9ايها الرب سيدنا ما امجد اسمك في كل الارض
9ای خداوند، خدای ما! چه پُر شکوه است نام تو در تمامی زمین!