1هلم نرنم للرب نهتف لصخرة خلاصنا.
1بیائید خداوند را ستایش کنیم و برای صخرۀ نجات خود آواز شادمانی سر دهیم.
2نتقدم امامه بحمد وبترنيمات نهتف له.
2به حضور او با حمد بیائیم و با سرودهای شادمانی او را ستایش کنیم.
3لان الرب اله عظيم ملك كبير على كل الآلهة.
3زیرا خداوند، خدای بزرگ است و پادشاه عظیم بر تمامی خدایان.
4الذي بيده مقاصير الارض وخزائن الجبال له.
4نشیب های زمین در دست وی است و فراز کوههای بلند از او.
5الذي له البحر وهو صنعه ويداه سبكتا اليابسة
5بحرها به او تعلق دارد، او آن ها را بوجود آورد و دستهای وی زمین خشک را شکل داد.
6هلم نسجد ونركع ونجثو امام الرب خالقنا.
6بیائید عبادت و سجده نمائیم و بحضور آفرینندۀ خود، خداوند زانو زنیم.
7لانه هو الهنا ونحن شعب مرعاه وغنم يده. اليوم ان سمعتم صوته
7زیرا که او خدای ما است و ما قوم برگزیده و گلۀ دست او می باشیم! ای کاش امروز آواز او را می شنیدید!
8فلا تقسّوا قلوبكم كما في مريبة مثل يوم مسة في البرية
8«دل خود را سخت مسازید، مانند روزهای امتحان در بیابان مریبه و مسا.
9حيث جربني آباؤكم. اختبروني. ابصروا ايضا فعلي
9در آنجا پدران شما مرا امتحان کردند و باوجودی که اعمال مرا دیده بودند، باز هم مرا آزمودند.
10اربعين سنة مقت ذلك الجيل وقلت هم شعب ضال قلبهم وهم لم يعرفوا سبلي.
10مدت چهل سال از آن قوم بیزار بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طریق های مرا نشناختند.»پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامیِ من داخل نخواهند شد.»
11فاقسمت في غضبي لا يدخلون راحتي
11پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامیِ من داخل نخواهند شد.»