1لامام المغنين على السوسن. لداود. خلصني يا الله لان المياه قد دخلت الى نفسي.
1Laulujuhatajale: viisil 'Liiliad'; Taaveti laul.
2غرقت في حمأة عميقة وليس مقر. دخلت الى اعماق المياه والسيل غمرني.
2Päästa mind, Jumal, sest veed tõusevad mu hinge hukutama!
3تعبت من صراخي. يبس حلقي. كلّت عيناي من انتظار الهي.
3Ma olen vajunud sügavasse, põhjatusse mutta, mul pole jalgealust. Ma olen sattunud vee sügavusse ning voolas vesi uputab mu.
4اكثر من شعر راسي الذين يبغضونني بلا سبب. اعتزّ مستهلكيّ اعدائي ظلما. حينئذ رددت الذي لم اخطفه
4Ma olen väsinud hüüdmast, mu kurk on kähe, mu silmad on väsinud, oodates oma Jumalat.
5يا الله انت عرفت حماقتي وذنوبي عنك لم تخف.
5Neid, kes mind asjata vihkavad, on enam kui juuksekarvu mu peas; vägevaks on saanud mu hävitajad, kes on ilmaaegu mu vaenlased. Mida ma pole riisunud, pean ma tasuma.
6لا يخز بي منتظروك يا سيد رب الجنود. لا يخجل بي ملتمسوك يا اله اسرائيل.
6Sina, Jumal, tunned mu meeletust, ja mu süüd ei ole varjul sinu eest.
7لاني من اجلك احتملت العار. غطّى الخجل وجهي.
7Ärgu sattugu minu pärast häbisse need, kes ootavad sind, Issand, Issand Sebaot; ärgu laimatagu minu pärast neid, kes sind otsivad, Iisraeli Jumal!
8صرت اجنبيا عند اخوتي وغريبا عند بني امي.
8Sest sinu pärast ma kannatan teotust, mu palet katab häbistus.
9لان غيرة بيتك اكلتني وتعييرات معيّريك وقعت عليّ.
9Olen saanud oma vendadele võhivõõraks ja tundmatuks oma ema lastele.
10وابكيت بصوم نفسي فصار ذلك عارا عليّ.
10Sest püha viha su koja pärast on mind ära söönud, ja nende teotamised, kes sind teotavad, on langenud minu peale.
11جعلت لباسي مسحا وصرت لهم مثلا.
11Ma olen nutnud ja mu hing on paastunud, kuid see on saanud mulle teotuseks.
12يتكلم فيّ الجالسون في الباب واغاني شرّابي المسكر
12Ma riietusin kotiriidesse, kuid ma sain neile pilkesõnaks.
13اما انا فلك صلاتي يا رب في وقت رضى يا الله بكثرة رحمتك استجب لي بحق خلاصك.
13Väravasuus istujad lobisevad minust ja pillil laulavad minust õllejoojad.
14نجني من الطين فلا اغرق نجني من مبغضيّ ومن اعماق المياه.
14Aga mina palvetan sinu poole, Issand, sulle meelepärasel ajal, oh Jumal. Oma suurest heldusest vasta mulle, oma ustava abiga päästa mind!
15لا يغمرني سيل المياه ولا يبتلعني العمق ولا تطبق الهاوية عليّ فاها.
15Kisu mind välja porist, et ma sisse ei vajuks, et ma pääseksin oma vihkajate eest ja vete sügavusest!
16استجب لي يا رب لان رحمتك صالحة. ككثرة مراحمك التفت اليّ.
16Ära lase voolast vett mind uputada ega sügavust mind neelata, ja ärgu sulgegu kaev oma suud minu üle!
17ولا تحجب وجهك عن عبدك. لان لي ضيقا. استجب لي سريعا.
17Vasta mulle, Issand, sest hea on sinu heldus; pöördu minu poole oma rohket halastust mööda
18اقترب الى نفسي. فكها. بسبب اعدائي افدني.
18ja ära peida oma palet oma sulase eest, sest ma olen kitsikuses; kuule mind pea!
19انت عرفت عاري وخزيي وخجلي. قدامك جميع مضايقيّ.
19Tule ligi mu hingele, lunasta tema; vabasta mind mu vaenlaste pärast!
20العار قد كسر قلبي فمرضت. انتظرت رقة فلم تكن ومعزّين فلم اجد
20Sina tead mu teotust ja mu häbi ja mu laimu, kõik mu vastased on su ees.
21ويجعلون في طعامي علقما وفي عطشي يسقونني خلا
21Teotus on murdnud mu südame, ma olen haigeks jäänud; ma ootasin kaastunnet, kuid seda ei olnud, ja trööstijaid, kuid neid ma ei leidnud.
22لتصر مائدتهم قدامهم فخا وللآمنين شركا.
22Vaid nad andsid mulle süüa mürkrohtu ja mu janus nad jootsid mind äädikaga.
23لتظلم عيونهم عن البصر وقلقل متونهم دائما.
23Nende laud saagu püüniseks nende ees ja heaolu silmuseks!
24صبّ عليهم سخطك وليدركهم حمو غضبك.
24Nende silmad saagu pimedaks, et nad ei näeks, ja pane nende niuded alaliselt vankuma!
25لتصر دارهم خرابا وفي خيامهم لا يكن ساكن.
25Vala välja oma meelepaha nende peale ja su vihaleek tabagu neid!
26لان الذي ضربته انت هم طردوه وبوجع الذين جرحتهم يتحدثون.
26Nende telklaager saagu lagedaks; ärgu olgu nende telkides elanikke!
27اجعل اثما على اثمهم ولا يدخلوا في برك.
27Sest nad jälitavad seda, keda sina oled löönud, ja jutustavad nende valust, keda sina oled haavanud.
28ليمحوا من سفر الاحياء ومع الصديقين لا يكتبوا
28Lisa neile süütegu süüteo peale, ärgu nad jõudku sinu õiglusesse!
29اما انا فمسكين وكئيب. خلاصك يا الله فليرفعني.
29Kustutatagu nad maha eluraamatust ja ärgu pandagu neid kirja koos õigetega!
30اسبح اسم الله بتسبيح واعظمه بحمد.
30Aga mina olen vilets ja täis valu. Sinu abi, oh Jumal, kaitsku mind!
31فيستطاب عند الرب اكثر من ثور بقر ذي قرون واظلاف.
31Ma kiidan lauluga Jumala nime ja tänulauluga ma ülistan teda.
32يرى ذلك الودعاء فيفرحون وتحيا قلوبكم يا طالبي الله.
32See on Issandale meeldivam kui härg, kui härjavärss, kel on sarved ja sõrad.
33لان الرب سامع للمساكين ولا يحتقر اسراه.
33Viletsad näevad seda ja rõõmustavad; teiegi süda, kes nõuate Jumalat, peab elama.
34تسبحه السموات والارض البحار وكل ما يدبّ فيها.
34Sest Issand kuuleb vaeseid ega pea halvaks oma vange.
35لان الله يخلص صهيون ويبني مدن يهوذا فيسكنون هناك ويرثونها.
35Kiitku teda taevas ja maa, meri ja kõik, mis seal liigub!
36ونسل عبيده يملكونها ومحبو اسمه يسكنون فيها
36Sest Jumal tahab päästa Siioni ja uuesti ehitada Juuda linnad, et nad asuksid sinna elama ja päriksid selle.
37Ja tema sulaste järeltulev sugu peab selle saama pärandiks, ja need, kes armastavad tema nime, asuvad sinna elama.