1لامام المغنين على الجتية. لآساف. رنموا لله قوتنا اهتفوا لاله يعقوب.
1Laulujuhatajale, gati pillil mängijale: Aasafi laul.
2ارفعوا نغمة وهاتوا دفا عودا حلوا مع رباب.
2Hõisake Jumalale, kes on meie tugevus, hüüdke rõõmuga Jaakobi Jumala poole!
3انفخوا في راس الشهر بالبوق عند الهلال ليوم عيدنا.
3Alake kiituslaulu, lööge trummi, pange hüüdma kannel ja naabel!
4لان هذا فريضة لاسرائيل حكم لاله يعقوب.
4Puhuge pasunat noorel kuul, täiskuu ajal, meie pidupäeval!
5جعله شهادة في يوسف عند خروجه على ارض مصر. سمعت لسانا لم اعرفه
5Sest see on määrus Iisraelis ja kohustus Jaakobi Jumala jaoks.
6ابعدت من الحمل كتفه. يداه تحولتا عن السل.
6Selle ta seadis tunnistuseks Joosepi sekka, kui ta läks välja Egiptusemaa vastu. Seal ma kuulsin keelt, mida ma ei tundnud.
7في الضيق دعوت فنجيتك. استجبتك في ستر الرعد. جربتك على ماء مريبة. سلاه
7'Mina vabastasin tema õla koorma alt, tema käed pääsesid korvide kandmisest.
8اسمع يا شعبي فاحذرك. يا اسرائيل ان سمعت لي
8Kui kitsas käes oli, hüüdsid sa, ja ma päästsin sinu; ma vastasin sulle kõuepilvest, proovisin sind Meriba vee ääres.' Sela.
9لا يكن فيك اله غريب ولا تسجد لاله اجنبي.
9'Kuule, mu rahvas, ma hoiatan sind! Iisrael, kui sa ometi kuulaksid mind!
10انا الرب الهك الذي اصعدك من ارض مصر. افغر فاك فاملأه.
10Ärgu olgu su seas võõrast jumalat ja ära kummarda võõramaa jumala ette!
11فلم يسمع شعبي لصوتي واسرائيل لم يرض بي.
11Mina olen Issand, sinu Jumal, kes tõin sind Egiptusemaalt; tee lahti oma suu, siis täidan ta!
12فسلمتهم الى قساوة قلوبهم. ليسلكوا في مؤامرات انفسهم.
12Aga mu rahvas ei võtnud kuulda mu häält, Iisrael ei tahtnud teha mu meelt mööda.
13لو سمع لي شعبي وسلك اسرائيل في طرقي
13Siis ma andsin nad nende südame paadumusse ja nad käisid oma arvamiste järgi.
14سريعا كنت اخضع اعداءهم وعلى مضايقيهم كنت ارد يدي.
14Oh et mu rahvas mind kuulaks ja Iisrael käiks minu teedel!
15مبغضو الرب يتذللون له. ويكون وقتهم الى الدهر.
15Ma alistaksin varsti nende vaenlased ja pööraksin oma käe nende rõhujate vastu.'
16وكان اطعمه من شحم الحنطة. ومن الصخرة كنت اشبعك عسلا
16Kes Issandat vihkavad, peaksid lömitama tema ees, ja nende saatus oleks igavene.
17Aga teda ta toidaks nisutuumadega, ja meega kaljust ma söödaksin sind küllaga.