¹وقال الرب لموسى كلم الكهنة بني هرون وقل لهم. لا يتنجس احد منكم لميت في قومه.

¹ויאמר יהוה אל משה אמר אל הכהנים בני אהרן ואמרת אלהם לנפש לא יטמא בעמיו׃

²الا لاقربائه الاقرب اليه امه وابيه وابنه وابنته واخيه

²כי אם לשארו הקרב אליו לאמו ולאביו ולבנו ולבתו ולאחיו׃

³واخته العذراء القريبة اليه التي لم تصر لرجل. لاجلها يتنجس.

³ולאחתו הבתולה הקרובה אליו אשר לא היתה לאיש לה יטמא׃

⁴كزوج لا يتنجس باهله لتدنيسه.

⁴לא יטמא בעל בעמיו להחלו׃

⁵لا يجعلوا قرعة في رؤوسهم ولا يحلقوا عوارض لحاهم ولا يجرحوا جراحة في اجسادهم.

⁵לא יקרחה קרחה בראשם ופאת זקנם לא יגלחו ובבשרם לא ישרטו שרטת׃

⁶مقدسين يكونون لالههم ولا يدنسون اسم الههم لانهم يقرّبون وقائد الرب طعام الههم فيكونون قدسا.

⁶קדשים יהיו לאלהיהם ולא יחללו שם אלהיהם כי את אשי יהוה לחם אלהיהם הם מקריבם והיו קדש׃

⁷امرأة زانية او مدنّسة لا يأخذوا ولا يأخذوا امرأة مطلّقة من زوجها. لانه مقدس لالهه.

⁷אשה זנה וחללה לא יקחו ואשה גרושה מאישה לא יקחו כי קדש הוא לאלהיו׃

⁸فتحسبه مقدسا لانه يقرب خبز الهك. مقدسا يكون عندك لاني قدوس انا الرب مقدسكم.

⁸וקדשתו כי את לחם אלהיך הוא מקריב קדש יהיה לך כי קדוש אני יהוה מקדשכם׃

⁹واذا تدنست ابنة كاهن بالزنى فقد دنست اباها. بالنار تحرق

⁹ובת איש כהן כי תחל לזנות את אביה היא מחללת באש תשרף׃

¹⁰والكاهن الاعظم بين اخوته الذي صبّ على راسه دهن المسحة وملئت يده ليلبس الثياب لا يكشف راسه ولا يشق ثيابه

¹⁰והכהן הגדול מאחיו אשר יוצק על ראשו שמן המשחה ומלא את ידו ללבש את הבגדים את ראשו לא יפרע ובגדיו לא יפרם׃

¹¹ولا يأتي الى نفس ميتة ولا يتنجس لابيه او امه

¹¹ועל כל נפשת מת לא יבא לאביו ולאמו לא יטמא׃

¹²ولا يخرج من المقدس لئلا يدنس مقدس الهه. لان اكليل دهن مسحة الهه عليه. انا الرب.

¹²ומן המקדש לא יצא ולא יחלל את מקדש אלהיו כי נזר שמן משחת אלהיו עליו אני יהוה׃

¹³هذا يأخذ امرأة عذراء.

¹³והוא אשה בבתוליה יקח׃

¹⁴اما الارملة والمطلقة والمدنسة والزانية فمن هؤلاء لا يأخذ بل يتخذ عذراء من قومه امرأة.

¹⁴אלמנה וגרושה וחללה זנה את אלה לא יקח כי אם בתולה מעמיו יקח אשה׃

¹⁵ولا يدنس زرعه بين شعبه لاني انا الرب مقدسه

¹⁵ולא יחלל זרעו בעמיו כי אני יהוה מקדשו׃

¹⁶وكلم الرب موسى قائلا.

¹⁶וידבר יהוה אל משה לאמר׃

¹⁷كلم هرون قائلا. اذا كان رجل من نسلك في اجيالهم فيه عيب فلا يتقدم ليقرّب خبز الهه.

¹⁷דבר אל אהרן לאמר איש מזרעך לדרתם אשר יהיה בו מום לא יקרב להקריב לחם אלהיו׃

¹⁸لان كل رجل فيه عيب لا يتقدم. لا رجل اعمى ولا اعرج ولا افطس ولا زوائدي

¹⁸כי כל איש אשר בו מום לא יקרב איש עור או פסח או חרם או שרוע׃

¹⁹ولا رجل فيه كسر رجل او كسر يد

¹⁹או איש אשר יהיה בו שבר רגל או שבר יד׃

²⁰ولا احدب ولا اكشم ولا من في عينه بياض ولا اجرب ولا اكلف ولا مرضوض الخصى.

²⁰או גבן או דק או תבלל בעינו או גרב או ילפת או מרוח אשך׃

²¹كل رجل فيه عيب من نسل هرون الكاهن لا يتقدم ليقرّب وقائد الرب. فيه عيب لا يتقدم ليقرّب خبز الهه.

²¹כל איש אשר בו מום מזרע אהרן הכהן לא יגש להקריב את אשי יהוה מום בו את לחם אלהיו לא יגש להקריב׃

²²خبز الهه من قدس الاقداس ومن القدس ياكل.

²²לחם אלהיו מקדשי הקדשים ומן הקדשים יאכל׃

²³لكن الى الحجاب لا يأتي والى المذبح لا يقترب لان فيه عيبا لئلا يدنّس مقدسي. لاني انا الرب مقدّسهم.

²³אך אל הפרכת לא יבא ואל המזבח לא יגש כי מום בו ולא יחלל את מקדשי כי אני יהוה מקדשם׃

²⁴فكلم موسى هرون وبنيه وكل بني اسرائيل

²⁴וידבר משה אל אהרן ואל בניו ואל כל בני ישראל׃