¹وكلم الرب موسى قائلا

¹וידבר יהוה אל משה לאמר׃

²كلم هرون وبنيه ان يتوقّوا اقداس بني اسرائيل التي يقدسونها لي ولا يدنّسوا اسمي القدوس. انا الرب.

²דבר אל אהרן ואל בניו וינזרו מקדשי בני ישראל ולא יחללו את שם קדשי אשר הם מקדשים לי אני יהוה׃

³قل لهم. في اجيالكم كل انسان من جميع نسلكم اقترب الى الاقداس التي يقدسها بنو اسرائيل للرب ونجاسته عليه تقطع تلك النفس من امامي. انا الرب.

³אמר אלהם לדרתיכם כל איש אשר יקרב מכל זרעכם אל הקדשים אשר יקדישו בני ישראל ליהוה וטמאתו עליו ונכרתה הנפש ההוא מלפני אני יהוה׃

⁴كل انسان من نسل هرون وهو ابرص او ذو سيل لا يأكل من الاقداس حتى يطهر. ومن مسّ شيئا نجسا لميت او انسان حدث منه اضطجاع زرع

⁴איש איש מזרע אהרן והוא צרוע או זב בקדשים לא יאכל עד אשר יטהר והנגע בכל טמא נפש או איש אשר תצא ממנו שכבת זרע׃

⁵او انسان مسّ دبيبا يتنجس به او انسانا يتنجس به لنجاسة فيه

⁵או איש אשר יגע בכל שרץ אשר יטמא לו או באדם אשר יטמא לו לכל טמאתו׃

⁶فالذي يمسّ ذلك يكون نجسا الى المساء ولا يأكل من الاقداس بل يرحض جسده بماء.

⁶נפש אשר תגע בו וטמאה עד הערב ולא יאכל מן הקדשים כי אם רחץ בשרו במים׃

⁷فمتى غربت الشمس يكون طاهرا ثم يأكل من الاقداس لانها طعامه.

⁷ובא השמש וטהר ואחר יאכל מן הקדשים כי לחמו הוא׃

⁸ميتة او فريسة لا يأكل فيتنجس بها. انا الرب.

⁸נבלה וטרפה לא יאכל לטמאה בה אני יהוה׃

⁹فيحفظون شعائري لكي لا يحملوا لاجلها خطية يموتون بها لانهم يدنسونها. انا الرب مقدسهم

⁹ושמרו את משמרתי ולא ישאו עליו חטא ומתו בו כי יחללהו אני יהוה מקדשם׃

¹⁰وكل اجنبي لا يأكل قدسا. نزيل كاهن واجيره لا ياكلون قدسا.

¹⁰וכל זר לא יאכל קדש תושב כהן ושכיר לא יאכל קדש׃

¹¹لكن اذا اشترى كاهن احدا شراء فضة فهو يأكل منه والمولود في بيته. هما ياكلان من طعامه.

¹¹וכהן כי יקנה נפש קנין כספו הוא יאכל בו ויליד ביתו הם יאכלו בלחמו׃

¹²واذا صارت ابنة كاهن لرجل اجنبي لا تأكل من رفيعة الاقداس.

¹²ובת כהן כי תהיה לאיש זר הוא בתרומת הקדשים לא תאכל׃

¹³واما ابنة كاهن قد صارت ارملة او مطلّقة ولم يكن لها نسل ورجعت الى بيت ابيها كما في صباها فتأكل من طعام ابيها. لكن كل اجنبي لا ياكل منه.

¹³ובת כהן כי תהיה אלמנה וגרושה וזרע אין לה ושבה אל בית אביה כנעוריה מלחם אביה תאכל וכל זר לא יאכל בו׃

¹⁴واذا اكل انسان قدسا سهوا يزيد عليه خمسه ويدفع القدس للكاهن.

¹⁴ואיש כי יאכל קדש בשגגה ויסף חמשיתו עליו ונתן לכהן את הקדש׃

¹⁵فلا يدنسون اقداس بني اسرائيل التي يرفعونها للرب

¹⁵ולא יחללו את קדשי בני ישראל את אשר ירימו ליהוה׃

¹⁶فيحملونهم ذنب اثم باكلهم اقداسهم. لاني انا الرب مقدسهم

¹⁶והשיאו אותם עון אשמה באכלם את קדשיהם כי אני יהוה מקדשם׃

¹⁷وكلم الرب موسى قائلا

¹⁷וידבר יהוה אל משה לאמר׃

¹⁸كلم هرون وبنيه وجميع بني اسرائيل وقل لهم. كل انسان من بيت اسرائيل ومن الغرباء في اسرائيل قرّب قربانه من جميع نذورهم وجميع نوافلهم التي يقرّبونها للرب محرقة

¹⁸דבר אל אהרן ואל בניו ואל כל בני ישראל ואמרת אלהם איש איש מבית ישראל ומן הגר בישראל אשר יקריב קרבנו לכל נדריהם ולכל נדבותם אשר יקריבו ליהוה לעלה׃

¹⁹فللرضا عنكم يكون ذكرا صحيحا من البقر او الغنم او المعز.

¹⁹לרצנכם תמים זכר בבקר בכשבים ובעזים׃

²⁰كل ما كان فيه عيب لا تقرّبوه لانه لا يكون للرضا عنكم.

²⁰כל אשר בו מום לא תקריבו כי לא לרצון יהיה לכם׃

²¹واذا قرّب انسان ذبيحة سلامة للرب وفاء لنذر او نافلة من البقر او الاغنام تكون صحيحة للرضا. كل عيب لا يكون فيها.

²¹ואיש כי יקריב זבח שלמים ליהוה לפלא נדר או לנדבה בבקר או בצאן תמים יהיה לרצון כל מום לא יהיה בו׃

²²الاعمى والمكسور والمجروح والبثير والاجرب والاكلف هذه لا تقربوها للرب ولا تجعلوا منها وقودا على المذبح للرب.

²²עורת או שבור או חרוץ או יבלת או גרב או ילפת לא תקריבו אלה ליהוה ואשה לא תתנו מהם על המזבח ליהוה׃

²³واما الثور او الشاة الزوائدي او القزم فنافلة تعمله ولكن لنذر لا يرضى به.

²³ושור ושה שרוע וקלוט נדבה תעשה אתו ולנדר לא ירצה׃

²⁴ومرضوض الخصية ومسحوقها ومقطوعها لا تقربوا للرب. وفي ارضكم لا تعملوها.

²⁴ומעוך וכתות ונתוק וכרות לא תקריבו ליהוה ובארצכם לא תעשו׃

²⁵ومن يد ابن الغريب لا تقربوا خبز الهكم من جميع هذه لان فيها فسادها. فيها عيب لا يرضى بها عنكم

²⁵ומיד בן נכר לא תקריבו את לחם אלהיכם מכל אלה כי משחתם בהם מום בם לא ירצו לכם׃

²⁶وكلم الرب موسى قائلا.

²⁶וידבר יהוה אל משה לאמר׃

²⁷متى ولد بقر او غنم او معزى يكون سبعة ايام تحت امه ثم من اليوم الثامن فصاعدا يرضى به قربان وقود للرب.

²⁷שור או כשב או עז כי יולד והיה שבעת ימים תחת אמו ומיום השמיני והלאה ירצה לקרבן אשה ליהוה׃

²⁸واما البقرة او الشاة فلا تذبحوها وابنها في يوم واحد.

²⁸ושור או שה אתו ואת בנו לא תשחטו ביום אחד׃

²⁹ومتى ذبحتم ذبيحة شكر للرب فللرضا عنكم تذبحونها.

²⁹וכי תזבחו זבח תודה ליהוה לרצנכם תזבחו׃

³⁰في ذلك اليوم تؤكل. لا تبقوا منها الى الغد. انا الرب.

³⁰ביום ההוא יאכל לא תותירו ממנו עד בקר אני יהוה׃

³¹فتحفظون وصاياي وتعملونها. انا الرب.

³¹ושמרתם מצותי ועשיתם אתם אני יהוה׃

³²ولا تدنسون اسمي القدوس فاتقدس في وسط بني اسرائيل. انا الرب مقدسكم

³²ולא תחללו את שם קדשי ונקדשתי בתוך בני ישראל אני יהוה מקדשכם׃

³³الذي اخرجكم من ارض مصر ليكون لكم الها. انا الرب

³³המוציא אתכם מארץ מצרים להיות לכם לאלהים אני יהוה׃