¹وعاد ايوب ينطق بمثله فقال

¹ به حیات خدای قادر مطلق که حق مرا پایمال کرده و زندگی را به من تلخ نموده است، قسم می‌خوردم

²حيّ هو الله الذي نزع حقي والقدير الذي امرّ نفسي

² که تا جان به تن دارم و تا زمانی که خدا به من نَفَس ‌دهد،

³انه ما دامت نسمتي فيّ ونفخة الله في انفي

³ دهان من هیچ چیز شریرانه‌ای نخواهد گفت و زبانم هرگز دروغ نخواهد گفت.

⁴لن تتكلم شفتاي اثما ولا يلفظ لساني بغش.

⁴ من هیچ‌گاه حرف شما را تصدیق نمی‌کنم و تا زمانی که بمیرم، ادّعای بی‌گناهی می‌کنم

⁵حاشا لي ان ابرركم. حتى اسلم الروح لا اعزل كمالي عني.

⁵ من هرگز از برحق بودن ادّعایم صرف‌نظر نخواهم کرد، وجدان من پاک است.

⁶تمسكت ببري ولا ارخيه. قلبي لا يعير يوما من ايامي.

⁶ باشد تا کسانی‌که با من مخالفند و علیه من می‌جنگندند، مانند شریران و خطاکاران جزا ببینند.

⁷ليكن عدوي كالشرير ومعاندي كفاعل الشر.

⁷ اگر خدا شخص بی‌خدا را هلاک کند و به زندگی‌اش خاتمه بدهد، چه امیدی برایش باقی می‌ماند؟

⁸لانه ما هو رجاء الفاجر عندما يقطعه عندما يسلب الله نفسه.

⁸ آیا خدا فریادشان را در وقت سختی و مشکلات می‌شنود؟

⁹أفيسمع الله صراخه اذا جاء عليه ضيق.

⁹ آنها باید از وجود قادر مطلق لذّت ببرند و در همهٔ اوقات از او کمک بخواهند.

¹⁰ام يتلذذ بالقدير. هل يدعو الله في كل حين

¹⁰ بگذارید که دربارهٔ قدرت خدا شما را تعلیم دهم، و نقشه‌های قادر مطلق را برایتان توضیح دهم.

¹¹اني اعلمكم بيد الله. لا اكتم ما هو عند القدير.

¹¹ یقین دارم که خود شما هم تا اندازه‌ای از کارهای او آگاه هستید، پس چرا بیهوده سخن می‌گویید؟ صوفر

¹²ها انتم كلكم قد رأيتم فلماذا تتبطلون تبطلا قائلين

¹² این است سرنوشت مردم خطاکار و ظالم، که خدای قادر مطلق برایشان تعیین فرموده است:

¹³هذا نصيب الانسان الشرير من عند الله وميراث العتاة الذي ينالونه من القدير.

¹³ این مردم دارای فرزندان زیادی می‌شوند، امّا آنها یا با شمشیر به قتل می‌رسند و یا از گرسنگی می‌میرند.

¹⁴ان كثر بنوه فللسيف وذريته لا تشبع خبزا.

¹⁴ کسانی هم که باقی بمانند، در اثر مرض و بلا به زیر خاک می‌روند که حتّی بیوه‌های آنها هم برای آنها گریه و ماتم نمی‌کنند.

¹⁵بقيته تدفن بالموتان وارامله لا تبكي.

¹⁵ مردم خطاکار هرچند مثل ریگ دریا پول جمع کنند و صندوقهای پُر از لباس داشته باشند،

¹⁶ان كنز فضة كالتراب واعدّ ملابس كالطين

¹⁶ امّا عاقبت، اشخاصِ نیک پول آنها را مصرف می‌کنند و لباس ایشان را می‌پوشند.

¹⁷فهو يعدّ والبار يلبسه والبري يقسم الفضة.

¹⁷ آنها خانه‌هایی می‌سازند که مانند تار عنکبوت و سایبانِ نگهبانان، دوامی ندارد.

¹⁸يبني بيته كالعث او كمظله صنعها الناطور.

¹⁸ آنها ثروتمند به بستر می‌روند، امّا وقتی بیدار می‌شوند و چشم باز می‌کنند، می‌بینند که ثروتشان از دست رفته است.

¹⁹يضطجع غنيا ولكنه لا يضم. يفتح عينيه ولا يكون.

¹⁹ سیلاب وحشت آنها را فرا می‌گیرد و توفانِ نیستی در شب آنها را با خود می‌برد.

²⁰الاهوال تدركه كالمياه. ليلا تختطفه الزوبعة

²⁰ باد شرقی آنها را به هوا بلند می‌کند و از خانه‌هایشان دور می‌سازد.

²¹تحمله الشرقية فيذهب وتجرفه من مكانه.

²¹ با بی‌رحمی بر آنها که در حال فرار هستند می‌وزد. به‌خاطر مصیبتی که بر سر آنها آمده است، دست می‌زنند و آنها را مسخره می‌کنند.

²²يلقي الله عليه ولا يشفق. من يده يهرب هربا.

²² به‌خاطر مصیبتی که بر سر آنها آمده است، دست می‌زنند و آنها را مسخره می‌کنند.

²³يصفقون عليه بايديهم ويصفرون عليه من مكانه