¹فلهذا اضطرب قلبي وخفق من موضعه.

¹ از این سبب دل من به لرزه می‌آید و بشدّت تکان می‌خورد.

²اسمعوا سماعا رعد صوته والزمزمة الخارجة من فيه.

² غرّش صدای خدا را بشنوید و به زمزمه‌ای که از دهان او خارج می‌شود گوش بدهید.

³تحت كل السموات يطلقها كذا نوره الى اكناف الارض.

³ او برق را به سراسر آسمان می‌فرستد و هر گوشهٔ زمین را روشن می‌کند.

⁴بعد يزمجر صوت يرعد بصوت جلاله ولا يؤخرها اذ سمع صوته.

⁴ بعد غرّش صدای او همچون آواز با هیبت رعد به گوش می‌رسد و با صدای او تیرهای برق پیاپی رها می‌شوند.

⁵الله يرعد بصوته عجبا. يصنع عظائم لا ندركها.

⁵ به فرمان خدا کارهای عجیبی رخ می‌دهد که عقل ما از درک آنها عاجز است.

⁶لانه يقول للثلج اسقط على الارض. كذا لوابل المطر وابل امطار عزه.

⁶ به برف امر می‌کند که بر زمین ببارد و وقتی‌که بارش باران بر زمین شروع می‌شود،

⁷يختم على يد كل انسان ليعلم كل الناس خالقهم.

⁷ مردم دست از کار می‌کشند و متوجّه قدرت او می‌شوند.

⁸فتدخل الحيوانات المآوي وتستقر في اوجرتها.

⁸ حیوانات وحشی به بیشهٔ خود می‌شتابند و در آنجا پناه می‌برند.

⁹من الجنوب تأتي الاعصار ومن الشمال البرد.

⁹ توفان از جنوب می‌آید و باد سرد از شمال.

¹⁰من نسمة الله يجعل الجمد وتتضيق سعة المياه.

¹⁰ خدا بر آب دریاهای وسیع می‌دمد و آن را منجمد می‌سازد.

¹¹ايضا بريّ يطرح الغيم. يبدد سحاب نوره.

¹¹ ابرها را از رطوبت پُر می‌کند و برق خود را به وسیلهٔ آنها به هر سو می‌فرستد.

¹²فهي مدورة متقلبة بادارته لتفعل كل ما يأمر به على وجه الارض المسكونة

¹² به فرمان او به همه‌جا حرکت می‌کنند و آنچه را که خدا اراده می‌فرماید، بجا می‌آورند.

¹³سواء كان للتأديب او لارضه او للرحمة يرسلها

¹³ او باران را برای مجازات مردم، یا به عنوان رحمت برای انسان و آبیاری زمین می‌فرستد.

¹⁴انصت الى هذا يا ايوب وقف وتأمل بعجائب الله.

¹⁴ لحظه‌ای صبر کن و گوش بده و لحظه‌ای دربارهٔ کارهای عجیب خدا تأمل کن.

¹⁵أتدرك انتباه الله اليها او اضاءة نور سحابه.

¹⁵ آیا می‌دانی که خدا چگونه ارادهٔ خود را عملی می‌سازد و برق را در بین ابرها تولید می‌کند؟

¹⁶أتدرك موازنة السحاب معجزات الكامل المعارف.

¹⁶ آیا می‌دانی که چطور ابرها در هوا معلّق می‌مانند؟ اینها همه کارهای شگفت‌آور خدایی است که در دانش و حکمت کامل است.

¹⁷كيف تسخن ثيابك اذا سكنت الارض من ريح الجنوب.

¹⁷ وقتی زمین در اثر باد جنوب داغ می‌شود و لباسهایت از گرمی به تنت می‌چسبند،

¹⁸هل صفّحت معه الجلد الممكّن كالمرآة المسبوكة.

¹⁸ آیا می‌توانی خدا را کمک کنی که آسمان را گسترش بدهد و آن را مثل آهن صیقل داده شده، سخت بگرداند؟

¹⁹علّمنا ما نقول له اننا لا نحسن الكلام بسبب الظلمة.

¹⁹ به ما یاد بده که به او چه بگوییم، زیرا فکر ما نارساست و نمی‌دانیم که چگونه با او صحبت کنیم.

²⁰هل يقص عليه كلامي اذا تكلمت. هل ينطق الانسان لكي يبتلع.

²⁰ من جرأت آن را ندارم که با خدا حرف بزنم، زیرا می‌ترسم که کشته شوم.

²¹والآن لا يرى النور الباهر الذي هو في الجلد ثم تعبر الريح فتنقّيه.

²¹ همان‌طور که نمی‌توانیم در آسمان صاف و بی‌ابر، به نور خورشید نگاه کنیم،

²²من الشمال يأتي ذهب. عند الله جلال مرهب.

²² همچنین نیز نمی‌توانیم به جلال با هیبت خدا، که با شکوه تمام بر ما می‌درخشد، خیره شویم.

²³القدير لا ندركه. عظيم القوة والحق وكثير البر. لا يجاوب.

²³ خدای قادر مطلق آن‌قدر با عظمت است که ما حتّی نمی‌توانیم تصوّر کنیم. او در قدرت و عدالت بزرگ است و نسبت به همه از روی انصاف رفتار می‌کند و بر کسی ظلم نمی‌کند. بنابراین همهٔ انسانها از او می‌ترسند و او به کسانی‌که ادّعای حکمت می‌کنند، توجّهی ندارد.

²⁴لذلك فلتخفه الناس. كل حكيم القلب لا يراعي

²⁴ بنابراین همهٔ انسانها از او می‌ترسند و او به کسانی‌که ادّعای حکمت می‌کنند، توجّهی ندارد.