¹وعاد اليهو فقال

¹ صبور باش و قدری بیشتر گوش بده که از طرف خدا چه می‌گویم.

²اصبر عليّ قليلا فابدي لك انه بعد لاجل الله كلام.

² معلومات خود را به کار می‌گیرم تا نشان بدهم که خالق من، خدا عادل است.

³أحمل معرفتي من بعيد وأنسب برا لصانعي.

³ من که در برابر تو ایستاده‌ام دروغ نمی‌گویم و دانش من کامل است.

⁴حقا لا يكذب كلامي. صحيح المعرفة عندك

⁴ خدا در واقع با عظمت و داناست و کسی را ذلیل و خوار نمی‌شمارد.

⁵هوذا الله عزيز ولكنه لا يرذل احدا. عزيز قدرة القلب.

⁵ اشخاص شریر را زنده نمی‌گذارد و به داد مردم مظلوم می‌رسد.

⁶لا يحيي الشرير بل يجري قضاء البائسين.

⁶ به مردمان نیک توجّه دارد و آنها را به تخت پادشاهی می‌نشاند و تا به ابد سرفراز می‌سازد.

⁷لا يحوّل عينيه عن البار بل مع الملوك يجلسهم على الكرسي ابدا فيرتفعون.

⁷ امّا اگر با زنجیرها بسته شوند و به‌خاطر آنچه که انجام داده‌اند به مصیبتی گرفتار شوند،

⁸ان أوثقوا بالقيود ان أخذوا في حبالة الذل

⁸ خدا خطاها و گناهشان را که از روی غرور مرتکب شده‌اند، به رخ آنها می‌کشد.

⁹فيظهر لهم افعالهم ومعاصيهم لانهم تجبّروا

⁹ گوشهایشان را باز می‌کند تا دستورات او را بشنوند و از کارهای خطا دست بکشند.

¹⁰ويفتح آذانهم للانذار ويامر بان يرجعوا عن الاثم.

¹⁰ هرگاه سخنان او را شنیده، از او اطاعت کنند، در تمام عمر خود سعادتمند و خوشحال خواهند شد.

¹¹ان سمعوا واطاعوا قضوا ايامهم بالخير وسنيهم بالنّعم.

¹¹ امّا اگر نافرمانی کنند، با شمشیر کشته می‌شوند و در نادانی خواهند مرد.

¹²وان لم يسمعوا فبحربة الموت يزولون ويموتون بعدم المعرفة.

¹² آنانی که بی‌خدا می‌باشند، همیشه خشمگین هستند و حتّی در وقت هلاکت هم از خدا کمک نمی‌طلبند.

¹³اما فجّار القلب فيذخرون غضبا. لا يستغيثون اذا هو قيّدهم.

¹³ در جوانی می‌میرند و عمرشان با ننگ و رسوایی به پایان می‌رسد.

¹⁴تموت نفسهم في الصبا وحياتهم بين المابونين.

¹⁴ امّا خدا رنجدیدگان را از سختی و زحمت نجات می‌دهد و در حقیقت وقتی‌که رنج می‌بینند، گوشهایشان را باز می‌کنند.

¹⁵ينجّي البائس في ذلّه ويفتح آذانهم في الضيق

¹⁵ خدا تو را از رنج و مصیبت می‌رهاند و به جایی می‌آورد که خوشبخت و آرام باشی و سفرهٔ تو را با نعمات خود پُر می‌کند.

¹⁶وايضا يقودك من وجه الضيق الى رحب لا حصر فيه ويملأ مؤونة مائدتك دهنا.

¹⁶ امّا اکنون به‌خاطر شرارت خود سزاوار مجازات هستی.

¹⁷حجة الشرير اكملت فالحجة والقضاء يمسكانك.

¹⁷ پس احتیاط کن، مبادا کسی تو را با رشوه و ثروت از راه راست منحرف سازد.

¹⁸عند غضبه لعله يقودك بصفقة. فكثرة الفدية لا تفكّك.

¹⁸ ناله و فریاد تو سودی ندارد و با قدرت خود نمی‌توانی از مصیبت رهایی یابی.

¹⁹هل يعتبر غناك. لا التبر ولا جميع قوى الثروة.

¹⁹ در آرزوی فرا رسیدن شب نباش، چرا که شب وقت هلاکت ملّتهاست.

²⁰لا تشتاق الى الليل الذي يرفع شعوبا من مواضعهم.

²⁰ به راه گناه مرو، زیرا به‌خاطر گناه بود که تو به این مصیبتها گرفتار شدی.

²¹احذر. لا تلتفت الى الاثم لانك اخترت هذا على الذل

²¹ به یادآور که قدرت خدا چقدر عظیم است؛ او معلّمی است که همتا ندارد.

²²هوذا الله يتعالى بقدرته. من مثله معلما.

²² چه کسی می‌تواند به او بگوید که چه کند و یا او را متّهم به بی‌عدالتی نماید؟

²³من فرض عليه طريقه او من يقول له قد فعلت شرا.

²³ مردم همیشه کارهای خدا را ستایش کرده‌اند، تو هم باید او را به‌خاطر کارهایش ستایش کنی.

²⁴اذكر ان تعظم عمله الذي يغني به الناس.

²⁴ همهٔ مردم کارهای او را دیده‌اند و از دور مشاهده کرده‌اند.

²⁵كل انسان يبصر به. الناس ينظرونه من بعيد.

²⁵ ما نمی‌توانیم عظمت خدا را بکلّی درک کنیم و به ازلی بودن او پی ببریم.

²⁶هوذا الله عظيم ولا نعرفه وعدد سنيه لا يفحص.

²⁶ او آب را به صورت بخار به هوا می‌فرستد و از آن قطرات باران را می‌سازد.

²⁷لانه يجذب قطار الماء. تسحّ مطرا من ضبابها.

²⁷ بعد ابرها باران را به فراوانی برای انسان می‌ریزند.

²⁸الذي تهطله السحب وتقطره على اناس كثيرين.

²⁸ کسی نمی‌داند که ابرها چگونه در آسمان حرکت می‌کنند و غرّش رعد از آسمان خدا چگونه برمی‌خیزد!

²⁹فهل يعلل احد عن شق الغيم او قصيف مظلته.

²⁹ می‌بینید که چگونه آسمان را با برق روشن می‌سازد، امّا اعماق دریا همچنان تاریک می‌ماند.

³⁰هوذا بسط نوره على نفسه ثم يتغطى باصول اليم.

³⁰ خدا روزیِ مردم را آماده کرده، به فراوانی به آنها می‌دهد.

³¹لانه بهذه يدين الشعوب ويرزق القوت بكثرة.

³¹ برق را با دستهای خود می‌گیرد و به هدف می‌زند. رعد، فرا رسیدن توفان را اعلام می‌کند و حیوانات هم از آمدن آن باخبر می‌شوند.

³²يغطي كفّيه بالنور ويامره على العدو.

³² رعد، فرا رسیدن توفان را اعلام می‌کند و حیوانات هم از آمدن آن باخبر می‌شوند.

³³يخبر به رعده المواشي ايضا بصعوده