¹فاجاب بلدد الشوحي وقال

¹ ایّوب، تا به کی این حرفها را می‌زنی؟ سخنان تو مثل باد هواست.

²الى متى تقول هذا وتكون اقوال فيك ريحا شديدة.

² خدا هرگز بی‌عدالتی نمی‌کند. خدای قادر مطلق، همیشه راست و با انصاف است.

³هل الله يعوّج القضاء او القدير يعكس الحق.

³ فرزندانت در برابر خدا گناه کردند و خدا آنها را طبق کارهایشان جزا داد.

⁴اذ اخطأ اليه بنوك دفعهم الى يد معصيتهم.

⁴ اگر تو طالب خدای قادر مطلق باشی و با دعا و زاری به نزد او بازگردی،

⁵فان بكرت انت الى الله وتضرعت الى القدير.

⁵ و اگر در پاکی و درستکاری زندگی کنی، آن وقت خدا به یقین به کمک تو می‌شتابد و به عنوان پاداش، خانواده‌ات را به تو بر می‌گرداند

⁶ان كنت انت زكيا مستقيما فانه الآن يتنبه لك ويسلم مسكن برك.

⁶ و بیشتر از آنچه که در ابتدا داشتی، به تو می‌دهد.

⁷وان تكن اولاك صغيرة فآخرتك تكثر جدا

⁷ از بزرگان و موی سپیدان بپرس و از تجربهٔ آنها بیاموز.

⁸اسأل القرون الاولى وتأكد مباحث آبائهم.

⁸ زیرا ما مدّت کوتاهی زندگی کرده‌ایم، معلومات ما بسیار کم است و عمر ما بر زمین همچون سایه‌ای زودگذر است.

⁹لاننا نحن من امس ولا نعلم لان ايامنا على الارض ظل.

⁹ از حکمت گذشتگان تعلیم بگیر و سخنان حکیمانهٔ آنها را سرمشق خود قرار بده.

¹⁰فهلا يعلمونك. يقولون لك ومن قلوبهم يخرجون اقوالا قائلين

¹⁰ در جایی که آب نباشد، نی نمی‌روید و آن را در خارج از نیزار نمی‌توان یافت.

¹¹هل ينمي البردي في غير الغمقة او تنبت الحلفاء بلا ماء.

¹¹ اگر آب خشک شود، حتّی پیش از آن که وقت بریدن آن برسد، پژمرده می‌گردد.

¹²وهو بعد في نضارته لم يقطع ييبس قبل كل العشب.

¹² عاقبتِ کسانی‌که خدا را ترک می‌کنند، همین‌گونه است و دیگر امیدی برایشان باقی نمی‌ماند.

¹³هكذا سبل كل الناسين الله ورجاء الفاجر يخيب

¹³ این مردم به کسانی می‌مانند که به تار عنکبوت اعتماد می‌کنند.

¹⁴فينقطع اعتماده ومتكله بيت العنكبوت.

¹⁴ اگر به آن تکیه کنند، می‌افتند و اگر از آن آویزان شوند، آنها را نگاه نمی‌دارد.

¹⁵يستند الى بيته فلا يثبت. يتمسك به فلا يقوم.

¹⁵ شخص شریر مثل علفی است که در زیر تابش آفتاب تازه می‌گردد و شاخه‌هایش در باغ پهن می‌شوند.

¹⁶هو رطب تجاه الشمس وعلى جنته تنبت خراعيبه.

¹⁶ در بین سنگها ریشه می‌دواند و ریشه‌هایش به دور آنها محکم می‌پیچند.

¹⁷واصوله مشتبكة في الرجمة فترى محل الحجارة.

¹⁷ امّا اگر از بیخ کنده شود، دیگر کسی به یاد نمی‌آورد که آن علف در آنجا بوده است.

¹⁸ان اقتلعه من مكانه يجحده قائلا ما رايتك.

¹⁸ بلی، سرنوشت مردم بی‌خدا هم به همین طریق است؛ و دیگران می‌آیند و جایشان را می‌گیرند.

¹⁹هذا هو فرح طريقه ومن التراب ينبت آخر

¹⁹ خدا هرگز مردم درستکار را ترک نمی‌کند و به شریران کمک نمی‌نماید.

²⁰هوذا الله لا يرفض الكامل ولا يأخذ بيد فاعلي الشر.

²⁰ لبانت را از خنده پُر می‌سازد تا از خوشی فریاد بزنی. بدخواهانت را شرمنده و خانهٔ شریران را ویران می‌کند.

²¹عندما يملأ فاك ضحكا وشفتيك هتافا.

²¹ بدخواهانت را شرمنده و خانهٔ شریران را ویران می‌کند.

²²يلبس مبغضوك خزيا. اما خيمة الاشرار فلا تكون