¹فاجاب ايوب وقال

¹ همهٔ اینها را که گفتی می‌دانم و قبلاً هم شنیده‌ام. امّا انسان فانی چطور می‌تواند در برابر خدا راست و نیک باشد؟

²صحيح. قد علمت انه كذا. فكيف يتبرر الانسان عند الله.

² چه کسی می‌تواند با خدا بحث کند؟ کسی قادر نیست از هزار سؤالی که می‌کند، یکی را هم جواب بدهد.

³ان شاء ان يحاجه لا يجيبه عن واحد من الف.

³ زیرا خدا دانا و تواناست و کسی نمی‌تواند در برابر او مقاومت کند.

⁴هو حكيم القلب وشديد القوة. من تصلب عليه فسلم.

⁴ بی‌خبر کوهها را منتقل می‌سازد و با خشم و غضب، آنها را واژگون می‌کند.

⁵المزحزح الجبال ولا تعلم. الذي يقلبها في غضبه

⁵ زمین را از جایش تکان می‌دهد و پایه‌های آن را به لرزه می‌آورد.

⁶المزعزع الارض من مقرها فتتزلزل اعمدتها

⁶ اگر به آفتاب فرمان بدهد، طلوع نمی‌کند و ستارگان در شب نمی‌درخشند.

⁷الآمر الشمس فلا تشرق ويختم على النجوم.

⁷ به تنهایی آسمانها را گسترانید و بر امواج دریا خرامید.

⁸الباسط السموات وحده والماشي على اعالي البحر.

⁸ دُب اکبر، جبار، ثریا و ستارگان جنوب را آفرید.

⁹صانع النعش والجبار والثريا ومخادع الجنوب.

⁹ عقل ما از درک کارهای بزرگ و بی‌شمار او عاجز است.

¹⁰فاعل عظائم لا تفحص وعجائب لا تعد

¹⁰ از کنار من می‌گذرد و من نمی‌توانم او را ببینم. حرکت می‌کند و من احساس نمی‌کنم.

¹¹هوذا يمرّ عليّ ولا اراه ويجتاز فلا اشعر به.

¹¹ هرچه را بخواهد می‌برد و کسی نمی‌تواند مانع او شود و بگوید که چه می‌‌کنی؟

¹²اذا خطف فمن يرده ومن يقول له ماذا تفعل.

¹² خدا از خشم خود دست نمی‌کشد و دشمنان خود را که به هیولای دریایی کمک کردند، پایمال می‌سازد.

¹³الله لا يرد غضبه. ينحني تحته اعوان رهب.

¹³ پس من چطور می‌توانم با او بحث کنم؟

¹⁴كم بالاقل انا اجاوبه واختار كلامي معه.

¹⁴ هر چند گناهی ندارم، ولی چیزی نمی‌توانم بگویم؛ جز اینکه از خدایی که داور من است، طلب رحمت کنم.

¹⁵لاني وان تبررت لا اجاوب بل استرحم ديّاني.

¹⁵ حتّی اگر مرا بگذارد که حرفی بزنم، یقین ندارم که به سخنان من گوش بدهد.

¹⁶لو دعوت فاستجاب لي لما آمنت بانه سمع صوتي

¹⁶ او تُندباد را می‌فرستد و مرا پراکنده می‌سازد و بدون جهت به زخمهایم می‌افزاید.

¹⁷ذاك الذي يسحقني بالعاصفة ويكثر جروحي بلا سبب.

¹⁷ مرا نمی‌گذارد که نفس بکشم و زندگی مرا با تلخی پُر می‌سازد.

¹⁸لا يدعني آخذ نفسي ولكن يشبعني مرائر.

¹⁸ با او یارای مقابله ندارم، زیرا قادر و تواناست. اگر به دادگاه شکایت کنم، چه کسی می‌تواند او را احضار کند؟

¹⁹ان كان من جهة قوة القوي يقول هانذا. وان كان من جهة القضاء يقول من يحاكمني.

¹⁹ اگر بی‌گناه هم باشم، سخنان زبانم مرا محکوم می‌سازد و هر چیزی که بگویم، مرا مجرم می‌کند.

²⁰ان تبررت يحكم عليّ فمي. وان كنت كاملا يستذنبني

²⁰ گرچه گناهی ندارم، امّا برای من فرقی نمی‌کند، زیرا از زندگی سیر شده‌ام.

²¹كامل انا. لا ابالي بنفسي. رذلت حياتي.

²¹ خدا بی‌گناه و گناهکار را یکسان از بین می‌برد.

²²هي واحدة. لذلك قلت ان الكامل والشرير هو يفنيهما.

²² وقتی مصیبتی برسد و بی‌گناهی را ناگهان هلاک کند، خدا می‌خندد.

²³اذا قتل السوط بغتة يستهزئ بتجربة الابرياء.

²³ اختیار زمین را به دست مردم شریر داده و چشمان قضات را کور کرده است. اگر خدا این کار را نکرده، چه کسی کرده است؟

²⁴الارض مسلّمة ليد الشرير. يغشي وجوه قضاتها. وان لم يكن هو فاذا من.

²⁴ زندگی من سریعتر از پیک تیزرو می‌گذرد، بدون آن که روی خوشی را ببینم.

²⁵ايامي اسرع من عدّاء. تفر ولا ترى خيرا.

²⁵ سالهای عمرم مانند کشتیهای تندرو و همچون عقابی که بر شکار خود فرود می‌آید، به سرعت سپری می‌شوند.

²⁶تمرّ مع سفن البردي. كنسر ينقض الى قنصه.

²⁶ اگر خندان باشم و سعی کنم که غمهای خود را از یاد ببرم، چه فایده؟

²⁷ان قلت انسى كربتي اطلق وجهي واتبلج

²⁷ زیرا می‌ترسم که مبادا غم و رنج، دوباره به سراغ من بیایند و می‌دانم که خدا مرا خطاکار می‌شمارد.

²⁸اخاف من كل اوجاعي عالما انك لا تبرئني.

²⁸ پس اگر محکوم می‌شوم، چرا بی‌جهت تلاش کنم؟

²⁹انا مستذنب فلماذا اتعب عبثا.

²⁹ هیچ شوینده‌ای نمی‌تواند گناهان مرا بشوید.

³⁰ولو اغتسلت في الثلج ونظفت يدي بالاشنان

³⁰ تو مرا در گل و لای و کثافت فرو می‌بری تا حتی لباس خودم از من نفرت کند.

³¹فانك في النقع تغمسني حتى تكرهني ثيابي.

³¹ تو مانند من، انسانی فانی نیستی که بتوانم به تو جواب بدهم و با تو به دادگاه بروم.

³²لانه ليس هو انسانا مثلي فاجاوبه فنأتي جميعا الى المحاكمة.

³² کسی نیست که بین ما داوری کند و ما را آشتی بدهد.

³³ليس بيننا مصالح يضع يده على كلينا.

³³ اگر از مجازات من دست برداری و هیبت تو مرا به وحشت نیاندازد، آنگاه می‌توانم بدون ترس با تو حرف بزنم، امّا متأسفانه این‌طور نیست.

³⁴ليرفع عني عصاه ولا يبغتني رعبه

³⁴ آنگاه می‌توانم بدون ترس با تو حرف بزنم، امّا متأسفانه این‌طور نیست.

³⁵اذا اتكلم ولا اخافه. لاني لست هكذا عند نفسي