1طوبى للرجل الذي لم يسلك في مشورة الاشرار وفي طريق الخطاة لم يقف وفي مجلس المستهزئين لم يجلس.
1
خوشا به حال کسیکه
با شریران مشورت نمیکند
و به راه گناهکاران نمیرود
و با مسخرهکنندگان همنشین نمیشود،
2لكن في ناموس الرب مسرّته وفي ناموسه يلهج نهارا وليلا.
2
بلکه خوشی او اطاعت از شریعت خداوند است
و شب و روز به دستورات او میاندیشد.
3فيكون كشجرة مغروسة عند مجاري المياه. التي تعطي ثمرها في اوانه. وورقها لا يذبل. وكل ما يصنعه ينجح
3
او مانند درختی است که در کنار نهر آب کاشته شده باشد،
میوهٔ خود را در موسمش میدهد
و برگهایش پژمرده نمیگردد
و در همهٔ کارهای خود موفّق است.
4ليس كذلك الاشرار لكنهم كالعصافة التي تذريها الريح.
4
امّا شریران چنین نیستند.
بلکه آنان مانند کاهی هستند که باد آنها را پراکنده میسازد.
5لذلك لا تقوم الاشرار في الدين ولا الخطاة في جماعة الابرار.
5
بنابراین شریران در روز داوری محکوم خواهند گردید
و در جمع ایمانداران نخواهند ایستاد.
خداوند راهنما و حافظ نیكوکاران است
امّا عاقبت بدکاران هلاکت و نابودی است.
6لان الرب يعلم طريق الابرار. اما طريق الاشرار فتهلك
6
خداوند راهنما و حافظ نیكوکاران است
امّا عاقبت بدکاران هلاکت و نابودی است.