¹لماذا ارتجّت الامم وتفكّر الشعوب في الباطل‎.

¹ چرا ملّتها شورش می‌کنند؟ چرا مردم بی‌جهت دسیسه می‌چینند؟

²‎قام ملوك الارض وتآمر الرؤساء معا على الرب وعلى مسيحه قائلين

² پادشاهان زمین قیام می‌کنند، و حاکمان علیه خداوند و برگزیدهٔ او توطئه می‌نمایند.

³لنقطع قيودهما ولنطرح عنا ربطهما

³ آنها می‌گویند: «بیایید زنجیر بندگیِ خداوند را پاره کنیم و خود را از قید و بند او آزاد سازیم.»

⁴الساكن في السموات يضحك. الرب يستهزئ بهم‎.

⁴ خداوند که در آسمان بر تخت خود نشسته است، به نقشه‌های ایشان می‌خندد.

⁵‎حينئذ يتكلم عليهم بغضبه ويرجفهم بغيظه‎.

⁵ آنگاه از روی خشم آنها را سرزنش می‌نماید و با غضب خود آنها را به وحشت انداخته، می‌فرماید:

⁶‎اما انا فقد مسحت ملكي على صهيون جبل قدسي

⁶ «من پادشاهِ برگزیدهٔ خود را در صهیون، کوه مقدّس خود، بر تخت نشانده‌ام.»

⁷اني اخبر من جهة قضاء الرب. قال لي انت ابني. انا اليوم ولدتك

⁷ پادشاه می‌گوید: «من فرمان خداوند را اعلام می‌کنم، او به من گفته است: 'از امروز من پدر تو شده‌ام، و تو پسر من هستی.

⁸اسألني فاعطيك الامم ميراثا لك واقاصي الارض ملكا لك‎.

⁸ تو از من بخواه، و من تمام ملّتها را میراث تو می‌سازم؛ و تمام زمین از آن تو خواهد بود.

⁹‎تحطمهم بقضيب من حديد. مثل اناء خزّاف تكسّرهم

⁹ تو با عصای آهنین بر آنان حکمرانی خواهی کرد و مانند کوزهٔ کوزه‌گران آنان را درهم خواهی شکست.'»

¹⁰فالآن يا ايها الملوك تعقلوا. تأدبوا يا قضاة الارض‎.

¹⁰ اکنون ای پادشاهان، توجّه کنید و ای حکمرانان روی زمین، آگاه باشید.

¹¹‎اعبدوا الرب بخوف واهتفوا برعدة‎.

¹¹ خداوند را با ترس و لرز خدمت کنید. در برابر او تعظیم کنید، مبادا خشم او برافروخته شده شما را هلاک سازد. خوشا به حال کسانی‌که به او پناه می‌برند.

¹²‎قبّلوا الابن لئلا يغضب فتبيدوا من الطريق لانه عن قليل يتقد غضبه. طوبى لجميع المتكلين عليه

¹² در برابر او تعظیم کنید، مبادا خشم او برافروخته شده شما را هلاک سازد. خوشا به حال کسانی‌که به او پناه می‌برند.