¹مزمور لداود حينما هرب من وجه ابشالوم ابنه‎. ‎يا رب ما اكثر مضايقي. كثيرون قائمون عليّ‎.

¹ خداوندا، دشمنان بسیار دارم، عدّهٔ زیادی علیه من برخاسته‌اند.

²‎كثيرون يقولون لنفسي ليس له خلاص بالهه. سلاه

² آنها دربارهٔ من صحبت می‌کنند و می‌گویند: «خدا او را کمک نخواهد کرد.»

³اما انت يا رب فترس لي. مجدي ورافع رأسي‎.

³ امّا تو ای خداوند، همیشه سپر من در برابر خطرات هستی؛ تو به من پیروزی می‌بخشی و به من شجاعت می‌دهی.

⁴‎بصوتي الى الرب اصرخ فيجيبني من جبل قدسه. سلاه

⁴ به حضور خداوند فریاد می‌کنم و او از کوه مقدّس خود مرا اجابت می‌کند.

⁵انا اضطجعت ونمت. استيقظت لان الرب يعضدني‎.

⁵ آسوده می‌خوابم و دوباره بیدار می‌شوم زیرا خداوند از من مراقبت می‌کند.

⁶‎لا اخاف من ربوات الشعوب المصطفين عليّ من حولي‎.

⁶ از دهها هزار دشمنی که مرا از هر طرف احاطه کرده‌اند ترسی ندارم.

⁷‎قم يا رب. خلّصني يا الهي. لانك ضربت كل اعدائي على الفك. هشمت اسنان الاشرار‎.

⁷ ای خداوند برخیز، ای خدا مرا نجات بده. دشمنانم را مجازات کن و قدرت آنها را درهم بشکن تا نتوانند به من آسیبی برسانند. رهایی از سوی خداوند است و او به مؤمنین خود برکت خواهد داد.

⁸‎للرب الخلاص. على شعبك بركتك. سلاه

⁸ رهایی از سوی خداوند است و او به مؤمنین خود برکت خواهد داد.