1لامام المغنين على ايلة الصبح. مزمور لداود. الهي الهي لماذا تركتني. بعيدا عن خلاصي عن كلام زفيري.
1
خدای من، خدای من! چرا مرا ترک کردی؟
چرا از من دور هستی و کمکم نمیکنی
و به فریادم نمیرسی؟
2الهي في النهار ادعو فلا تستجيب في الليل ادعو فلا هدوء لي.
2
آه، ای خدای من، روزها التماس میکنم
و تو جواب نمیدهی،
شبها ناله و زاری میکنم
و آرام ندارم.
3وانت القدوس الجالس بين تسبيحات اسرائيل
3
امّا تو به عنوان تنها قدّوس، بر تخت سلطنت نشستهای
و بنیاسرائیل تو را ستایش میکنند.
4عليك اتكل آباؤنا. اتكلوا فنجّيتهم.
4
نیاکان ما بر تو توکّل کردند، آنها توکّل نمودند
و تو آنها را نجات دادی.
5اليك صرخوا فنجوا. عليك اتكلوا فلم يخزوا.
5
به حضور تو زاری نمودند و رهایی یافتند.
به تو پناه آوردند و ناامید نشدند.
6اما انا فدودة لا انسان. عار عند البشر ومحتقر الشعب.
6
امّا من کِرم هستم، نه انسان.
نزد همهکس خوار و خفیف شدهام.
7كل الذين يرونني يستهزئون بي. يفغرون الشفاه وينغضون الراس قائلين
7
هر که مرا میبیند مسخرهام میکند،
آنها سر خود را میجنبانند.
8اتكل على الرب فلينجه. لينقذه لانه سرّ به.
8
و میگویند: «تو به خداوند توکّل کردی،
چرا او تو را نجات نمیدهد؟
اگر خداوند تو را دوست دارد،
چرا به تو کمک نمیکند.»
9لانك انت جذبتني من البطن. جعلتني مطمئنا على ثديي امي.
9
تو بودی که مرا از رحم مادر به دنیا آوردی
و در آغوش او از من مراقبت نمودی.
10عليك ألقيت من الرحم. من بطن امي انت الهي.
10
از همان روز تولّدم، تو خدای من بودهای
و من به تو توکّل نمودهام.
11لا تتباعد عني لان الضيق قريب. لانه لا معين
11
از من دور مشو،
زیرا مشکلات نزدیک است
و کسی نیست که به من کمک کند.
12احاطت بي ثيران كثيرة. اقوياء باشان اكتنفتني.
12
دشمنان بسیاری
همچون گاوانِ نرِ سرزمینِ باشان،
مرا احاطه کردهاند،
13فغروا عليّ افواههم كاسد مفترس مزمجر.
13
و مانند شیرانِ درّنده و غرّان
دهان خود را برای من بازکردهاند.
14كالماء انسكبت. انفصلت كل عظامي. صار قلبي كالشمع. قد ذاب في وسط امعائي.
14
قوّت من از من بیرون رفته، همچون آبی که برروی زمین ریخته باشد،
بندبند استخوانهایم از هم جدا شده،
و دلم مانند موم در سینهام آب شده است.
15يبست مثل شقفة قوتي ولصق لساني بحنكي والى تراب الموت تضعني.
15
گلویم همچون سفال خشک شده
و زبانم به سقف دهانم چسبیده است
و تو مرا بر روی خاک، در حال مرگ رها کردهای.
16لانه قد احاطت بي كلاب. جماعة من الاشرار اكتنفتني. ثقبوا يديّ ورجليّ.
16
دشمنان، یعنی این گروه شریر،
مانند سگ، دور مرا گرفتهاند
و دستها و پاهای مرا سوراخ کردهاند.
17احصي كل عظامي. وهم ينظرون ويتفرسون فيّ.
17
استخوانهایم از لاغری شمرده میشوند.
دشمنانم به من خیره شدهاند.
18يقسمون ثيابي بينهم وعلى لباسي يقترعون
18
لباسهایم را بین خود تقسیم میکنند
و بر ردای من قرعه میاندازند.
19اما انت يا رب فلا تبعد. يا قوتي اسرع الى نصرتي.
19
امّا تو ای خداوند، از من دور مشو!
ای یاور من، به دادم برس!
20انقذ من السيف نفسي. من يد الكلب وحيدتي.
20
مرا از دَمِ شمشیر نجات بده،
مرا از چنگ این سگها رهایی ده.
21خلصني من فم الاسد ومن قرون بقر الوحش استجب لي
21
مرا از دهان این شیرها نجات بده،
و جان مرا از دست شاخهای گاوان وحشی برهان.
22اخبر باسمك اخوتي. في وسط الجماعة اسبحك.
22
کارهای تو را برای قوم خود بیان خواهم کرد،
تو را در حضور پرستندگانت ستایش خواهم نمود.
23يا خائفي الرب سبحوه. مجدوه يا معشر ذرية يعقوب. واخشوه يا زرع اسرائيل جميعا.
23
ای خادمان خداوند، او را ستایش نمایید،
ای فرزندان یعقوب، او را گرامی بدارید،
ای بنیاسرائیل، او را پرستش نمایید،
24لانه لم يحتقر ولم يرذل مسكنة المسكين ولم يحجب وجهه عنه بل عند صراخه اليه استمع.
24
زیرا او رنج دیدگان را فراموش نمیکند
و روی خود را از آنها بر نمیگرداند،
بلکه دعای آنها را میشنود و مستجاب مینماید.
25من قبلك تسبيحي في الجماعة العظيمة. اوفي بنذوري قدام خائفيه
25
در میان جماعتی بزرگ، تو را پرستش خواهم نمود!
نذرهای خود را در مقابل پرستندگانت ادا خواهم کرد.
26يأكل الودعاء ويشبعون. يسبح الرب طالبوه. تحيا قلوبكم الى الابد.
26
فقیران هرقدر که بخواهند،
خواهند خورد و سیر خواهند شد،
جویندگان خداوند، خدا شما را همیشه کامیاب سازد.
27تذكر وترجع الى الرب كل اقاصي الارض. وتسجد قدامك كل قبائل الامم.
27
مردم سراسر جهان، خداوند را به یاد خواهند آورد
و همهٔ اقوام عالم به سوی وی خواهند آمد
و او را پرستش خواهند کرد.
28لان للرب الملك وهو المتسلط على الامم.
28
خداوند پادشاه است
و بر همهٔ ملتّها فرمانروایی خواهد کرد.
29اكل وسجد كل سميني الارض. قدامه يجثو كل من ينحدر الى التراب ومن لم يحي نفسه.
29
همهٔ متکبّران جهان در پیشگاه او تعظیم خواهند کرد،
تمام انسانهای فانی در مقابل او سجده خواهند نمود.
30الذرية تتعبد له. يخبر عن الرب الجيل الآتي.
30
آیندگان، خداوند را خواهند پرستید؛
مردم دربارهٔ خداوند برای نسلهای آینده تعریف خواهند کرد.
آنانی که هنوز متولّد نشدهاند، خواهند شنید
که خداوند قوم خود را نجات داده است.
31يأتون ويخبرون ببره شعبا سيولد بانه قد فعل
31
آنانی که هنوز متولّد نشدهاند، خواهند شنید
که خداوند قوم خود را نجات داده است.