¹لداود. قصيدة‎. ‎طوبى للذي غفر اثمه وسترت خطيته‎.

¹ خوشا به حال کسانی‌که گناهانشان آمرزیده و خطاهایشان بخشیده شده است.

²‎طوبى لرجل لا يحسب له الرب خطية ولا في روحه غش

² خوشا به حال کسی‌که خداوند او را مجرم نشمارد و کسی‌که در او مکر و حیله‌ای نیست.

³لما سكت بليت عظامي من زفيري اليوم كله‎.

³ هنگامی‌که گناهان خود را اعتراف نمی‌کردم، تمام روز از ناله و زاری از بین می‌رفتم.

⁴‎لان يدك ثقلت عليّ نهارا وليلا. تحولت رطوبتي الى يبوسة القيظ‏‎. ‎سلاه‎.

⁴ خداوندا، تو شب و روز مرا تنبیه می‌کردی. قدرت خود را کاملاً از دست داده بودم، همان‌گونه که رطوبت در گرمای تابستان، خشک می‌شود

⁵‎اعترف لك بخطيتي ولا اكتم اثمي. قلت اعترف للرب بذنبي وانت رفعت أثام خطيتي. سلاه‎.

⁵ سپس گناهان خود را نزد تو اعتراف نمودم و خطاهای خود را پنهان نساختم و گفتم: «من در حضور خداوند به گناهان خود اعتراف می‌کنم.» آنگاه تو گناهان مرا بخشیدی.

⁶‎لهذا يصلّي لك كل تقي في وقت يجدك فيه. عند غمارة المياه الكثيرة اياه لا تصيب‎.

⁶ پس هر شخص وفادار باید در وقت سختی و مشکلات به حضور خداوند دعا کند تا اگر سیلاب سختی‌ها طغیان كند به او صدمه‌ای نرساند.

⁷‎انت ستر لي. من الضيق تحفظني. بترنم النجاة تكتنفني. سلاه

⁷ تو پناهگاه من هستی و مرا از مشکلات نجات می‌دهی، با آواز بلند خواهم سرایید زیرا تو مرا حمایت کرده‌ای.

⁸اعلّمك وارشدك الطريق التي تسلكها. انصحك. عيني عليك‎.

⁸ خداوند می‌فرماید: «من راهی را که باید بروی به تو خواهم آموخت و تو را هدایت خواهم کرد.

⁹‎لا تكونوا كفرس او بغل بلا فهم. بلجام وزمام زينته يكم لئلا يدنو اليك‎.

⁹ مانند اسب و قاطر، نادان و بی‌شعور نباشید که با افسار و لگام هدایت می‌شوند و مطیع می‌گردند.»

¹⁰‎كثيرة هي نكبات الشرير. اما المتوكل على الرب فالرحمة تحيط به

¹⁰ مردمان شریر در رنج و عذاب می‌باشند، امّا کسانی‌که به خداوند توکّل دارند از محبّت بی‌پایان او برخوردار می‌شوند. ای نیکوکاران به‌خاطر آنچه خداوند انجام داده است، شادی نمایید. ای کسانی‌که مطیع او هستید، شادمان باشید.

¹¹افرحوا بالرب وابتهجوا يا ايها الصدّيقون واهتفوا يا جميع المستقيمي القلوب

¹¹ ای نیکوکاران به‌خاطر آنچه خداوند انجام داده است، شادی نمایید. ای کسانی‌که مطیع او هستید، شادمان باشید.