1لامام المغنين على السوسن. شهادة مذهبة لداود للتعليم. عند محاربته ارام النهرين وارام صوبة فرجع يوآب وضرب من ادوم في وادي الملح اثني عشر الفا. يا الله رفضتنا اقتحمتنا سخطت. ارجعنا.
1
خدایا، تو ما را ترک کرده و پراکنده ساختهای؛
از ما خشمگین هستی؛ امّا اینک به سوی ما بازگرد.
2زلزلت الارض فصمتها. اجبر كسرها لانها متزعزعة.
2
زمین را لرزانده و از هم شکافتهای،
پس چارهای کن، زیرا از هم پاشیده میشود.
3اريت شعبك عسرا. سقيتنا خمر الترنح.
3
تو قوم خود را گرفتار مشکلات سخت کردی
و شراب سرگردانی به ما نوشاندی.
4اعطيت خائفيك راية ترفع لاجل الحق. سلاه.
4
به آنهایی که از تو میترسند
خبر دادی تا از خطر بگریزند.
5لكي ينجو احباؤك. خلّص بيمينك واستجب لي
5
با قدرت خود ما را نجات ده و دعای من را اجابت فرما
تا آنهایی که محبوب تو هستند، رهایی یابند.
6الله قد تكلم بقدسه. أبتهج اقسم شكيم واقيس وادي سكوت.
6
خداوند از جایگاه مقدّس خود به ما وعده داد و فرمود:
«با سرافرازی، شهر شکیم
و دشت سُكوّت را بین قوم تقسیم خواهم نمود.
7لي جلعاد ولي منسّى وافرايم خوذة راسي يهوذا صولجاني.
7
جِلعاد از آن من است و منسی نیز از آن من.
افرایم کلاهخود من است
و یهودا عصای سلطنت من،
8موآب مرحضتي. على ادوم اطرح نعلي. يا فلسطين اهتفي عليّ
8
موآب لگن شستوشوی من خواهد بود
و به نشانهٔ مالکیّتم کفش خود را بر اَدوم پرت خواهم کرد.
و بر فراز فلسطین بانگ پیروزی بر خواهم آورد.»
9من يقودني الى المدينة المحصّنة. من يهديني الى ادوم.
9
چه کسی مرا به شهر مستحکم میبرد؟
چه کسی مرا به اَدوم راهنمایی میکند؟
10أليس انت يا الله الذي رفضتنا ولا تخرج يا الله مع جيوشنا.
10
خدایا، آیا حقیقتاً ما را ترک کردهای؟
و پیشاپیش لشکر ما نخواهی رفت؟
11اعطنا عونا في الضيق فباطل هو خلاص الانسان.
11
خدایا، در مقابله با دشمنان به ما کمک کن،
زیرا کمک انسان بیفایده است.
با کمک خدا پیروزی از آن ما خواهد بود،
او دشمنان ما را سرکوب خواهد کرد.
12بالله نصنع ببأس وهو يدوس اعداءنا
12
با کمک خدا پیروزی از آن ما خواهد بود،
او دشمنان ما را سرکوب خواهد کرد.