1مزمور. لآساف. اله الآلهة الرب تكلم ودعا الارض من مشرق الشمس الى مغربها.
1Ilaah, oo ah Ilaaha Rabbiga ah ayaa hadlay, Oo qorrax-soo-baxa ilaa qorraxdhaca dhulkuu u yeedhay.
2من صهيون كمال الجمال الله اشرق.
2Siyoon oo ah meesha quruxda kaamilka ah Ayaa Ilaah ka soo iftiimay.
3يأتي الهنا ولا يصمت. نار قدامه تأكل وحوله عاصف جدا.
3Ilaaheen wuu iman doonaa, iskamana aamusi doono, Hortiisa ayaa dab wax baabbi'in doonaa, Hareerihiisana waxaa jiri doona duufaan weyn.
4يدعو السموات من فوق والارض الى مداينة شعبه.
4Isagu wuxuu u yeedhi doonaa samooyinka sare, Iyo dhulkaba, inuu dadkiisa xukumo aawadeed.
5اجمعوا اليّ اتقيائي القاطعين عهدي على ذبيحة.
5Oo wuxuu odhan doonaa, Quduusiintayda ii soo wada ururiya, Kuwii axdi igula dhigtay allabari.
6وتخبر السموات بعدله لان الله هو الديان. سلاه
6Oo samooyinka ayaa xaqnimadiisa sheegi doona, Waayo, Ilaah qudhiisu waa xaakin. (Selaah)
7اسمع يا شعبي فاتكلم. يا اسرائيل فاشهد عليك. الله الهك انا.
7Dadkaygiiyow, i maqla, oo anna waan hadli doonaa, Israa'iilow, i maqal oo anna waan kuu markhaati furi doonaa, Anigu waxaan ahay Ilaah, oo ah Ilaahaaga.
8لا على ذبائحك اوبخك. فان محرقاتك هي دائما قدامي.
8Anigu kugu canaanan maayo allabaryadaada, Oo qurbaannadaada gubanu had iyo goorba hortayday yaalliin.
9لا آخذ من بيتك ثورا ولا من حظائرك اعتدة.
9Reerkaaga dibi ka qaadan maayo, Xerooyinkaagana orgi kala bixi maayo.
10لان لي حيوان الوعر والبهائم على الجبال الالوف.
10Waayo, xayawaanka duudda jooga oo dhan anigaa iska leh, Iyo xataa xoolaha kunka buurood jooga oo dhan.
11قد علمت كل طيور الجبال ووحوش البرية عندي.
11Waan wada aqaan haadda buuraha joogta oo dhan, Oo dugaagga duurka jooga oo dhanna anigaa iska leh.
12ان جعت فلا اقول لك لان لي المسكونة وملأها.
12Haddaan gaajaysnahay, kuuma aan sheegeen, Waayo, dunida iyo waxa ka buuxaba anigaa iska leh.
13هل آكل لحم الثيران او اشرب دم التيوس.
13Miyaan cuni doonaa hilibka dibida, Miyaanse cabbi doonaa dhiigga riyaha?
14اذبح لله حمدا واوف العلي نذورك
14Ilaah u bixi allabariga mahadnaqiddaa, Oo Ilaaha ugu sarreeyana nidarradaadii u oofi,
15وادعني في يوم الضيق انقذك فتمجدني
15Oo i bari maalinta dhibi jirto, Oo anna waan ku samatabbixin doonaa, kolkaasaad i ammaani doontaa.
16وللشرير قال الله مالك تحدث بفرائضي وتحمل عهدي على فمك.
16Laakiinse Ilaah wuxuu kan sharka leh ku yidhaahdaa, Maxaad qaynuunnadayda u sheegaysaa, Oo aad axdigayga afkaaga ugu soo qaadaysaa?
17وانت قد ابغضت التأديب وألقيت كلامي خلفك.
17Adigoo tacliinta neceb, Oo weliba erayadaydana dabadaada ku tuura.
18اذا رأيت سارقا وافقته ومع الزناة نصيبك.
18Markaad tuug aragtay waad oggolaatay, Oo waxaad la qayb qaadatay dhillayo.
19اطلقت فمك بالشر ولسانك يخترع غشا.
19Afkaaga waxaad u daysaa inuu shar ku hadlo, Oo carrabkaaguna wuxuu hindisaa khiyaano.
20تجلس تتكلم على اخيك. لابن امك تضع معثرة.
20Waad fadhiisataa oo wax ka sheegtaa walaalkaa, Oo weliba waxaad xamataa inahooyadaa.
21هذه صنعت وسكت. ظننت اني مثلك. اوبخك واصفّ خطاياك امام عينيك.
21Waxyaalahaas baad samaysay, oo anna waan iska aamusay, Waxaad moodday inaan ahay mid kula mid ah, Laakiinse waan ku canaanan doonaa, oo iyaga ayaan indhahaaga hortooda ku hagaajin doonaa.
22افهموا هذا يا ايها الناسون الله لئلا افترسكم ولا منقذ.
22Kuwiinna Ilaah illoobayow, bal waxan ka fiirsada, Waaba intaasoo aan cadcad idiin jeexjeexaaye, oo aad wax idin samatabbixiya weydaane,Ku alla kii allabariga mahadnaqidda bixiyaa waa i ammaanaa, Oo kii socodkiisa si qumman u hagaajiyana Waxaan tusi doonaa badbaadinta Ilaah.
23ذابح الحمد يمجدني والمقوم طريقه اريه خلاص الله
23Ku alla kii allabariga mahadnaqidda bixiyaa waa i ammaanaa, Oo kii socodkiisa si qumman u hagaajiyana Waxaan tusi doonaa badbaadinta Ilaah.