¹روحي تلفت. ايامي انطفأت. انما القبور لي

¹என் சுவாசம் ஒழிகிறது, என் நாட்கள் முடிகிறது; பிரேதக்குழி எனக்கு ஆயத்தமாயிருக்கிறது.

²لولا المخاتلون عندي وعيني تبيت على مشاجراتهم.

²பரியாசம்பண்ணுகிறவர்கள் என்னிடத்தில் இல்லையோ? அவர்கள் செய்யும் அநியாயங்களை என் கண் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

³كن ضامني عند نفسك. من هو الذي يصفق يدي.

³தேவரீர் என் காரியத்தை மேல்போட்டுக்கொண்டு, எனக்காகப் பிணைப்படுவீராக; வேறே யார் எனக்குக் கைகொடுக்கத்தக்கவர்?

⁴لانك منعت قلبهم عن الفطنة. لاجل ذلك لا ترفعهم.

⁴நீர் அவர்கள் இருதயத்துக்கு ஞானத்தை மறைத்தீர்; ஆகையால் அவர்களை உயர்த்தாதிருப்பீர்.

⁵الذي يسلم الاصحاب للسلب تتلف عيون بنيه.

⁵எவன் தன் சிநேகிதருக்குக் கேடாகத் துரோகம் பேசுகிறானோ, அவன் பிள்ளைகளின் கண்களும் பூத்துப்போகும்.

⁶اوقفني مثلا للشعوب وصرت للبصق في الوجه.

⁶ஜனங்களுக்குள்ளே அவர் என்னைப் பழமொழியாக வைத்தார்; அவர்கள் முகத்துக்குமுன் நான் அருவருப்பானேன்.

⁷كلت عيني من الحزن واعضائي كلها كالظل.

⁷இதினிமித்தம் என் கண்கள் சஞ்சலத்தினால் இருளடைந்தது; என் அவயவங்களெல்லாம் நிழலைப்போலிருக்கிறது.

⁸يتعجب المستقيمون من هذا والبريء ينتهض على الفاجر.

⁸சன்மார்க்கர் இதற்காகப் பிரமிப்பார்கள்; குற்றமில்லாதவன் மாயக்காரனுக்கு விரோதமாக எழும்புவான்.

⁹اما الصدّيق فيستمسك بطريقه والطاهر اليدين يزداد قوة

⁹நீதிமான் தன்வழியை உறுதியாய்ப் பிடிப்பான்; சுத்தமான கைகளுள்ளவன் மேன்மேலும் பலத்துப்போவான்.

¹⁰ولكن ارجعوا كلكم وتعالوا فلا اجد فيكم حكيما.

¹⁰இப்போதும் நீங்கள் எல்லாரும் போய்வாருங்கள்; உங்களில் ஞானமுள்ள ஒருவனையும் காணேன்.

¹¹ايامي قد عبرت. مقاصدي إرث قلبي قد انتزعت.

¹¹என் நாட்கள் போயிற்று; என் இருதயத்தில் எனக்கு உண்டாயிருந்த சிந்தனைகள் அற்றுப்போயிற்று.

¹²يجعلون الليل نهارا نورا قريبا للظلمة.

¹²அவைகள் இரவைப் பகலாக்கிற்று; இருளை வெளிச்சம் தொடர்ந்துவரும் என்று எண்ணச்செய்தது.

¹³اذا رجوت الهاوية بيتا لي وفي الظلام مهدت فراشي

¹³அப்படி நான் காத்துக்கொண்டிருந்தாலும், பாதாளம் எனக்கு வீடாயிருக்கும்; இருளில் என் படுக்கையைப் போடுவேன்.

¹⁴وقلت للقبر انت ابي وللدود انت امي واختي

¹⁴அழிவைப்பார்த்து, நீ எனக்குத் தகப்பன் என்கிறேன்; புழுக்களைப் பார்த்து, நீங்கள் எனக்குத் தாயும் எனக்குச் சகோதரியும் என்கிறேன்.

¹⁵فاين اذا آمالي. آمالي. من يعاينها.

¹⁵என் நம்பிக்கை இப்போது எங்கே? நான் நம்பியிருந்ததைக் காண்பவன் யார்?

¹⁶تهبط الى مغاليق الهاوية اذ ترتاح معا في التراب

¹⁶அது பாதாளத்தின் காவலுக்குள் இறங்கும்; அப்போது தூளில் ஏகமாய் இளைப்பாறுவோம் என்றான்.