¹وعاد ايوب ينطق بمثله فقال

¹யோபு பின்னும் தன் பிரசங்கவாக்கியத்தைத் தொடர்ந்து சொன்னது:

²حيّ هو الله الذي نزع حقي والقدير الذي امرّ نفسي

²என் சுவாசம் என்னிலும், தேவன் தந்த ஆவி என் நாசியிலும் இருக்குமட்டும்,

³انه ما دامت نسمتي فيّ ونفخة الله في انفي

³என் உதடுகள் தீமையைச் சொல்வதுமில்லை; என் நாக்கு கபடம் பேசுவதுமில்லையென்று,

⁴لن تتكلم شفتاي اثما ولا يلفظ لساني بغش.

⁴என் நியாயத்தைத் தள்ளிவிடுகிற தேவனும், என் ஆத்துமாவைக் கசப்பாக்குகிற சர்வவல்லவருமானவருடைய ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்.

⁵حاشا لي ان ابرركم. حتى اسلم الروح لا اعزل كمالي عني.

⁵நீங்கள் பேசுகிறது நீதியென்று நான் ஒத்துக்கொள்வது எனக்குத் தூரமாயிருப்பதாக; என் ஆவி பிரியுமட்டும் என் உத்தமத்தை என்னைவிட்டு விலக்கேன்.

⁶تمسكت ببري ولا ارخيه. قلبي لا يعير يوما من ايامي.

⁶என் நீதியைக் கெட்டியாய்ப் பிடித்திருக்கிறேன்; அதை நான் விட்டுவிடேன்; நான் உயிரோடிருக்குமளவும் என் இருதயம் என்னை நிந்திக்காது.

⁷ليكن عدوي كالشرير ومعاندي كفاعل الشر.

⁷என் பகைஞன் ஆகாதவனைப்போலும், எனக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவன் அக்கிரமக்காரனைப்போலும் இருப்பானாக.

⁸لانه ما هو رجاء الفاجر عندما يقطعه عندما يسلب الله نفسه.

⁸மாயக்காரன் பொருளைத் தேடி வைத்திருந்தாலும், தேவன் அவன் ஆத்துமாவை எடுத்துக்கொள்ளும்போது, அவன் நம்பிக்கை என்ன?

⁹أفيسمع الله صراخه اذا جاء عليه ضيق.

⁹ஆபத்து அவன்மேல் வரும்போது, தேவன் அவன் கூப்பிடுதலைக் கேட்பாரோ?

¹⁰ام يتلذذ بالقدير. هل يدعو الله في كل حين

¹⁰அவன் சர்வவல்லவர்மேல் மனமகிழ்ச்சியாயிருப்பானோ? அவன் எப்பொழுதும் தேவனைத் தொழுதுகொண்டிருப்பானோ?

¹¹اني اعلمكم بيد الله. لا اكتم ما هو عند القدير.

¹¹தேவனுடைய கரத்தின் கிரியையைக் குறித்து உங்களுக்கு உபதேசிப்பேன்; சர்வவல்லவரிடத்தில் இருக்கிறதை நான் மறைக்கமாட்டேன்.

¹²ها انتم كلكم قد رأيتم فلماذا تتبطلون تبطلا قائلين

¹²இதோ, நீங்கள் எல்லாரும் அதைக் கண்டிருந்தும், நீங்கள் இத்தனை வீண் எண்ணங்கொண்டிருக்கிறது என்ன?

¹³هذا نصيب الانسان الشرير من عند الله وميراث العتاة الذي ينالونه من القدير.

¹³பொல்லாத மனுஷனுக்கு தேவனிடத்திலிருந்து வருகிற பங்கும், கொடூரக்காரர் சர்வவல்லவரால் அடைகிற சுதந்தரமும் என்னவெனில்,

¹⁴ان كثر بنوه فللسيف وذريته لا تشبع خبزا.

¹⁴அவனுடைய குமாரர் பெருகினால் பட்டயத்துக்கு இரையாவார்கள்; அவன் கர்ப்பப்பிறப்புகள் ஆகாரத்தினால் திருப்தியாவதில்லை.

¹⁵بقيته تدفن بالموتان وارامله لا تبكي.

¹⁵அவனுக்கு மீதியானவர்கள் செத்துப் புதைக்கப்படுவார்கள்; அவனுடைய விதவைகள் புலம்புவதில்லை.

¹⁶ان كنز فضة كالتراب واعدّ ملابس كالطين

¹⁶அவன் புழுதியைப்போலப் பணத்தைக் குவித்துக்கொண்டாலும், மண்ணைப்போல வஸ்திரங்களைச் சவதரித்தாலும்,

¹⁷فهو يعدّ والبار يلبسه والبري يقسم الفضة.

¹⁷அவன் சவதரித்ததை நீதிமான் உடுத்திக்கொண்டு, குற்றமில்லாதவன் அவன் பணத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளுவான்.

¹⁸يبني بيته كالعث او كمظله صنعها الناطور.

¹⁸அவனுடைய வீடு பொட்டுப்பூச்சிகட்டின வீட்டைப்போலும், காவல்காக்கிறவன் போட்ட குடிசையைப் போலுமாகும்.

¹⁹يضطجع غنيا ولكنه لا يضم. يفتح عينيه ولا يكون.

¹⁹அவன் ஐசுவரியவானாய்த் தூங்கிக் கிடந்து, ஒன்றும் பறிகொடாதே போனாலும், அவன் தன் கண்களைத் திறக்கும்போது ஒன்றுமில்லாதிருக்கும்.

²⁰الاهوال تدركه كالمياه. ليلا تختطفه الزوبعة

²⁰வெள்ளத்தைப்போல திகில்கள் அவனை வாரிக்கொண்டுபோகும்; இராக்காலத்தில் பெருங்காற்று அவனை அடித்துக்கொண்டுபோகும்.

²¹تحمله الشرقية فيذهب وتجرفه من مكانه.

²¹கொண்டல்காற்று அவனைத் தூக்கிக்கொண்டுபோக, அவன் போய்விடுவான்; அது அவனை அவன் ஸ்தலத்திலிருந்து தள்ளிக்கொண்டுபோகும்.

²²يلقي الله عليه ولا يشفق. من يده يهرب هربا.

²²அவர் இவைகளை அவன்மேல் வரப்பண்ணி அவனைத் தப்பவிடாதிருப்பார்; அவருடைய கைக்குத் தப்பியோடப் பார்ப்பான்.

²³يصفقون عليه بايديهم ويصفرون عليه من مكانه

²³ஜனங்கள் அவனைப் பார்த்துக் கைகொட்டி, அவனை அவன் ஸ்தலத்தை விட்டு வெருட்டிவிடுவார்கள்.