¹لانه يوجد للفضة معدن وموضع للذهب حيث يمحصونه.

¹வெள்ளிக்கு விளைவிடம் உண்டு, பொன்னுக்குப் புடமிடும் ஸ்தலமுமுண்டு.

²الحديد يستخرج من التراب والحجر يسكب نحاسا.

²இரும்பு மண்ணிலிருந்து எடுக்கப்படும்; செம்பு கற்களில் உருக்கி எடுக்கப்படும்.

³قد جعل للظلمة نهاية والى كل طرف هو يفحص. حجر الظلمة وظل الموت.

³மனிதன் அந்தகாரத்திலும் மரண இருளிலும் இருக்கிற கற்களைக் கடையாந்தரமட்டும் ஆராய்ந்து தேடி, இருளுக்கும் அங்கே முடிவுண்டாக்குகிறான்.

⁴حفر منجما بعيدا عن السكان. بلا موطئ للقدم متدلّين بعيدين من الناس يتدلدلون.

⁴கடக்கக்கூடாததும் நிலையாததுமான ஆறு எழும்பினாலும், உழைப்பாளியானவன் அதை மனுஷரால் வற்றிப்போகப்பண்ணிச் செல்லுகிறான்.

⁵ارض يخرج منها الخبز اسفلها ينقلب كما بالنار.

⁵பூமியின்மேல் ஆகாரம் விளையும்; அதின் கீழிடங்களிலிருக்கிறவைகளோ, அக்கினியால் மாறினது போலிருக்கும்.

⁶حجارتها هي موضع الياقوت الازرق وفيها تراب الذهب.

⁶அதின் கல்லுகளில் இந்திரநீலம் விளையும்; அதின் பொடியில் பொன்பொடிகளும் உண்டாயிருக்கும்.

⁷سبيل لم يعرفه كاسر ولم تبصره عين باشق.

⁷ஒரு வழியுண்டு, அது ஒரு பட்சிக்கும் தெரியாது; வல்லூறின் கண்ணும் அதைக் கண்டதில்லை;

⁸ولم تدسه اجراء السبع ولم يعده الزائر.

⁸துஷ்டமிருகங்களின் கால் அதில் படவில்லை; சிங்கம் அதைக் கடந்ததில்லை.

⁹الى الصوان يمد يده. يقلب الجبال من اصولها.

⁹அவன் தன் கைகளைக் கற்பாறையின்மேல் நீட்டி, மலைகளை வேரோடே புரட்டுகிறான்.

¹⁰ينقر في الصخر سربا وعينه ترى كل ثمين.

¹⁰கன்மலைகளுக்குள்ளும் நீர்க்கால்களை வெட்டுகிறான்; அவன் கண் விலையுயர்ந்த எல்லாவற்றையும் காணும்.

¹¹يمنع رشح الانهار وابرز الخفيات الى النور

¹¹ஒரு துளியும் கசியாதபடி ஆறுகளை அடைக்கிறான்; மறைவிடத்திலிருக்கிறதை வெளிச்சத்திலே கொண்டுவருகிறான்.

¹²اما الحكمة فمن اين توجد واين هو مكان الفهم.

¹²ஆனாலும் ஞானம் கண்டெடுக்கப்படுவது எங்கே? புத்தி விளைகிற இடம் எது?

¹³لا يعرف الانسان قيمتها ولا توجد في ارض الاحياء.

¹³அதின் விலை மனுஷனுக்குத் தெரியாது; அது ஜீவனுள்ளோருடைய தேசத்திலே அகப்படுகிறதில்லை.

¹⁴الغمر يقول ليست هي فيّ والبحر يقول ليست هي عندي.

¹⁴ஆழமானது: அது என்னிடத்தில் இல்லையென்கிறது; சமுத்திரமானதும், அது என்னிடத்தில் இல்லையென்கிறது.

¹⁵لا يعطى ذهب خالص بدلها ولا توزن فضة ثمنا لها.

¹⁵அதற்கு ஈடாகத் தங்கத்தைக் கொடுக்கவும், அதற்குக் கிரயமாக வெள்ளியை நிறுக்கவும் கூடாது.

¹⁶لا توزن بذهب اوفير او بالجزع الكريم او الياقوت الازرق.

¹⁶ஓப்பீரின் தங்கமும், விலையேறப்பெற்ற கோமேதகமும், இந்திர நீலக்கல்லும் அதற்கு ஈடல்ல.

¹⁷لا يعادلها الذهب ولا الزجاج ولا تبدل باناء ذهب ابريز.

¹⁷பொன்னும் பளிங்கும் அதற்கு ஒப்பல்ல; பசும்பொன்னாபரணங்களுக்கு அதை மாற்றக்கூடாது.

¹⁸لا يذكر المرجان او البلور وتحصيل الحكمة خير من اللآلئ.

¹⁸பவளத்தையும் ஸ்படிகத்தையும் அத்தோடே ஒப்பிட்டுப் பேசலாகாது; முத்துகளைப்பார்க்கிலும் ஞானத்தின் விலை உயர்ந்தது.

¹⁹لا يعادلها ياقوت كوش الاصفر ولا توزن بالذهب الخالص

¹⁹எத்தியோப்பியாவின் புஷ்பராகம் அதற்கு நிகரல்ல; பசும்பொன்னும் அதற்குச் சரியல்ல.

²⁰فمن اين تأتي الحكمة واين هو مكان الفهم.

²⁰இப்படியிருக்க, ஞானம் எங்கேயிருந்து வரும்; புத்தி தங்கும் இடம் எங்கே?

²¹اذ أخفيت عن عيون كل حيّ وسترت عن طير السماء.

²¹அது ஜீவனுள்ள சகலருடைய கண்களுக்கும் ஒளித்தும், ஆகாசத்துப்பறவைகளுக்கு மறைந்தும் இருக்கிறது.

²²الهلاك والموت يقولان بآذاننا قد سمعنا خبرها.

²²நாசமும், மரணமும், நாங்கள் எங்கள் காதுகளினாலேமாத்திரம் அதின் கீர்த்தியைக் கேட்டோம் என்கிறது.

²³الله يفهم طريقها وهو عالم بمكانها.

²³தேவனோ அதின் வழியை அறிவார், அதின் ஸ்தானம் அவருக்கே தெரியும்.

²⁴لانه هو ينظر الى اقاصي الارض. تحت كل السموات يرى.

²⁴அவர் பூமியின் கடையாந்தரங்களைப் பார்த்து, வானங்களின்கீழ் இருக்கிறதையெல்லாம் காண்கிறார்.

²⁵ليجعل للريح وزنا ويعاير المياه بمقياس.

²⁵அவர் காற்றுக்கு அதின் நிறையை நியமித்து, ஜலத்துக்கு அதின் அளவைப் பிரமாணித்து,

²⁶لما جعل للمطر فريضة ومذهبا للصواعق

²⁶மழைக்குத் திட்டத்தையும், இடிமுழக்கத்தோடே கூடிய மின்னலுக்கு வழியையும் ஏற்படுத்துகிறார்.

²⁷حينئذ رآها واخبر بها هيأها وايضا بحث عنها

²⁷அவர் அதைப் பார்த்துக் கணக்கிட்டார்; அதை ஆராய்ந்து ஆயத்தப்படுத்தி,

²⁸وقال للانسان هوذا مخافة الرب هي الحكمة والحيدان عن الشر هو الفهم

²⁸மனுஷனை நோக்கி: இதோ, ஆண்டவருக்குப் பயப்படுவதே ஞானம்; பொல்லாப்பை விட்டு விலகுவதே புத்தி என்றார் என்று சொன்னான்.