¹فاجاب الرب ايوب فقال

¹பின்னும் கர்த்தர் யோபுக்கு உத்தரமாக:

²هل يخاصم القدير موبّخه ام المحاجّ الله يجاوبه

²சர்வவல்லவரோடே வழக்காடி அவருக்குப் புத்தி படிப்பிக்கிறவன் யார்? தேவன் பேரில் குற்றம் பிடிக்கிறவன் இவைகளுக்கு உத்தரவு சொல்லக்கடவன் என்றார்.

³فاجاب ايوب الرب وقال

³அப்பொழுது யோபு கர்த்தருக்குப் பிரதியுத்தரமாக:

⁴ها انا حقير فماذا اجاوبك. وضعت يدي على فمي.

⁴இதோ, நான் நீசன்; நான் உமக்கு என்ன மறுஉத்தரவு சொல்லுவேன்; என் கையினால் என் வாயைப் பொத்திக்கொள்ளுகிறேன்.

⁵مرة تكلمت فلا اجيب ومرتين فلا ازيد

⁵நான் இரண்டொருதரம் பேசினேன்; இனி நான் பிரதியுத்தரம் கொடாமலும் பேசாமலும் இருப்பேன் என்றான்.

⁶فاجاب الرب ايوب من العاصفة فقال

⁶அப்பொழுது கர்த்தர் பெருங்காற்றில் இருந்து யோபுக்கு உத்தரவு அருளினார்.

⁷الآن شدّ حقويك كرجل. اسألك فتعلمني.

⁷இப்போதும் புருஷனைப்போல நீ அரைகட்டிக்கொள்; நான் உன்னைக் கேட்பேன்; நீ எனக்கு உத்தரவு சொல்லு.

⁸لعلك تناقض حكمي. تستذنبني لكي تتبرر انت.

⁸நீ என் நியாயத்தை அவமாக்குவாயோ? நீ உன்னை நீதிமானாக்கிக்கொள்ளும்படிக்கு என்மேல் குற்றஞ்சுமத்துவாயோ?

⁹هل لك ذراع كما لله وبصوت مثل صوته ترعد.

⁹தேவனுடைய புயத்தைப்போல் உனக்குப் புயமுண்டோ? அவரைப்போல் இடிமுழக்கமாய்ச் சத்தமிடக்கூடுமோ?

¹⁰تزيّن الآن بالجلال والعزّ والبس المجد والبهاء.

¹⁰இப்போதும் நீ முக்கியத்தாலும் மகத்துவத்தாலும் உன்னை அலங்கரித்து, மகிமையையும் கனத்தையும் தரித்துக்கொண்டு,

¹¹فرّق فيض غضبك وانظر كل متعظم واخفضه.

¹¹நீ உன் கோபத்தின் உக்கிரத்தை வீசி, அகந்தையுள்ளவனையெல்லாம் தேடிப்பார்த்து தாழ்த்திவிட்டு,

¹²انظر الى كل متعظم وذلّله ودس الاشرار في مكانهم.

¹²பெருமையுள்ளவனையெல்லாம் கவனித்து, அவனைப் பணியப்பண்ணி, துன்மார்க்கரை அவர்களிருக்கிற ஸ்தலத்திலே மிதித்துவிடு.

¹³اطمرهم في التراب معا واحبس وجوههم في الظلام.

¹³நீ அவர்களை ஏகமாய்ப் புழுதியிலே புதைத்து, அவர்கள் முகங்களை அந்தரங்கத்திலே கட்டிப்போடு.

¹⁴فانا ايضا احمدك لان يمينك تخلصك

¹⁴அப்பொழுது உன் வலதுகை உனக்கு இரட்சிப்பு உண்டுபண்ணும் என்று சொல்லி நான் உன்னைப் புகழுவேன்.

¹⁵هوذا بهيموث الذي صنعته معك. ياكل العشب مثل البقر.

¹⁵இப்போதும் பிகெமோத்தை நீ கவனித்துப்பார்; உன்னை உண்டாக்கினதுபோல அதையும் உண்டாக்கினேன்; அது மாட்டைப்போல் புல்லைத்தின்னும்.

¹⁶ها هي قوته في متنيه وشدته في عضل بطنه.

¹⁶இதோ, அதினுடைய பெலன் அதின் இடுப்பிலும், அதின் வீரியம் அதின் வயிற்றின் நரம்புகளிலும் இருக்கிறது.

¹⁷يخفض ذنبه كارزة. عروق فخذيه مضفورة.

¹⁷அது தன் வாலைக் கேதுருமரத்தைப்போல் நீட்டுகிறது; அதின் இடுப்பு நரம்புகள் பின்னிக்கொண்டிருக்கிறது.

¹⁸عظامه انابيب نحاس. جرمها حديد ممطول.

¹⁸அதின் எலும்புகள் கெட்டியான வெண்கலத்தைப்போலவும், அதின் அஸ்திகள் இருப்புக் கம்பிகளைப்போலவும் இருக்கிறது.

¹⁹هو اول اعمال الله. الذي صنعه اعطاه سيفه.

¹⁹அது தேவனுடைய கிரியைகளில் பிரதானமான ஒரு கிரியை, அதை உண்டாக்கினவர் அதற்கு ஒரு பட்டயத்தையும் கொடுத்தார்.

²⁰لان الجبال تخرج له مرعى وجميع وحوش البر تلعب هناك.

²⁰காட்டுமிருகங்கள் யாவும் விளையாடுகிற மலைகள் அதற்கு மேய்ச்சலை விளைவிக்கும்.

²¹تحت السدرات يضطجع في ستر القصب والغمقة.

²¹அது நிழலுள்ள செடிகளின் கீழும், நாணலின் மறைவிலும், உளையிலும் படுத்துக்கொள்ளும்.

²²تظلله السدرات بظلها. يحيط به صفصاف السواقي.

²²தழைகளின் நிழல் அதைக்கவிந்து, நதியின் அலரிகள் அதைச் சூழ்ந்துகொள்ளும்.

²³هوذا النهر يفيض فلا يفر هو. يطمئن ولو اندفق الاردن في فمه.

²³இதோ, நதி புரண்டு வந்தாலும் அது பயந்தோடாது; யோர்தான் நதியத்தனை தண்ணீர் அதின் முகத்தில் மோதினாலும் அது அசையாமலிருக்கும்.

²⁴هل يؤخذ من امامه. هل يثقب انفه بخزامة

²⁴அதின் கண்கள் பார்த்திருக்க அதை யார் பிடிக்கக்கூடும்? மூக்கணாங்கயிறுபோட அதின் மூக்கை யார் குத்தக்கூடும்?