¹فاجاب بلدد الشوحي وقال

¹அப்பொழுது சூகியனான பில்தாத் பிரதியுத்தரமாக:

²الى متى تقول هذا وتكون اقوال فيك ريحا شديدة.

²நீர் எந்தமட்டும் இப்படிப்பட்டவைகளைப் பேசுவீர்? எதுவரைக்கும் உம்முடைய வாயின் வார்த்தைகள் பலமான காற்றைப்போலிருக்கும்?

³هل الله يعوّج القضاء او القدير يعكس الحق.

³தேவன் நியாயத்தைப் புரட்டுவாரோ? சர்வவல்லவர் நீதியைப் புரட்டுவாரோ?

⁴اذ اخطأ اليه بنوك دفعهم الى يد معصيتهم.

⁴உம்முடைய பிள்ளைகள் அவருக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்திருந்தாலும் அவர்களுடைய பாதகத்தின் ஆக்கினைக்கு அவர்களை அவர் ஒப்புக்கொடுத்திருந்தாலும்,

⁵فان بكرت انت الى الله وتضرعت الى القدير.

⁵நீர் தேவனை ஏற்கனவே தேடி, சர்வவல்லவரை நோக்கி விண்ணப்பஞ்செய்து,

⁶ان كنت انت زكيا مستقيما فانه الآن يتنبه لك ويسلم مسكن برك.

⁶சுத்தமும் செம்மையுமாய் இருந்தீரேயானால், அப்பொழுது அவர் உமக்காக விழித்து நீதியுள்ள உம்முடைய வாசஸ்தலத்தைச் சாங்கோபாங்கமாக்குவார்.

⁷وان تكن اولاك صغيرة فآخرتك تكثر جدا

⁷உம்முடைய துவக்கம் அற்பமாயிருந்தாலும், உம்முடைய முடிவு சம்பூரணமாயிருக்கும்.

⁸اسأل القرون الاولى وتأكد مباحث آبائهم.

⁸ஆகையால், நீர் முந்தின தலைமுறையாரிடத்தில் விசாரித்து, அவர்கள் முன்னோர்களின் செய்தியை ஆராய்ந்துபாரும்.

⁹لاننا نحن من امس ولا نعلم لان ايامنا على الارض ظل.

⁹நாம் நேற்று உண்டானவர்கள், ஒன்றும் அறியோம்; பூமியின்மேல் நம்முடைய நாட்கள் நிழலைப்போலிருக்கிறது.

¹⁰فهلا يعلمونك. يقولون لك ومن قلوبهم يخرجون اقوالا قائلين

¹⁰அவர்கள் உமக்கு உபதேசித்து, உமக்குத் தெரிவித்து, தங்கள் இருதயத்திலிருக்கும் நியாயங்களை வெளிப்படுத்துவார்கள் அல்லவோ?

¹¹هل ينمي البردي في غير الغمقة او تنبت الحلفاء بلا ماء.

¹¹சேறில்லாமல் நாணல் ஓங்கி வளருமோ? தண்ணீரில்லாமல் கோரைப்புல் முளைக்குமோ?

¹²وهو بعد في نضارته لم يقطع ييبس قبل كل العشب.

¹²அது இன்னும் பச்சையாயிருக்கும்போதே, அறுக்கப்படாதிருந்தும் மற்ற எந்தப் புல்லைப்பார்க்கிலும் சீக்கிரமாய் வாடிப்போம் அல்லவோ?

¹³هكذا سبل كل الناسين الله ورجاء الفاجر يخيب

¹³தேவனை மறக்கிற எல்லாருடைய வழிகளும் அப்படியே இருக்கும்; மாயக்காரரின் நம்பிக்கை அழிந்துபோகும்.

¹⁴فينقطع اعتماده ومتكله بيت العنكبوت.

¹⁴அவனுடைய வீண் எண்ணம் அற்றுப்போய், அவனுடைய நம்பிக்கை சிலந்திப்பூச்சி வீடுபோலிருக்கும்.

¹⁵يستند الى بيته فلا يثبت. يتمسك به فلا يقوم.

¹⁵ஒருவன் அதின் வீட்டின்மேல் சாய்ந்தால், அது நிலைக்கமாட்டாது, அதைப் பிடித்தால், அது நிற்காது.

¹⁶هو رطب تجاه الشمس وعلى جنته تنبت خراعيبه.

¹⁶வெயில் எரிக்காததற்கு முன்னே அவன் பச்சைச்செடி, அதின் கொடிகள் அவன் தோட்டத்தின்மேலே படரும்;

¹⁷واصوله مشتبكة في الرجمة فترى محل الحجارة.

¹⁷அதின் வேர்கள் கற்குவியலில் சிக்கி, கற்பாறையை நாடும்.

¹⁸ان اقتلعه من مكانه يجحده قائلا ما رايتك.

¹⁸அது அதினிடத்தில் இராதபடிக்கு நிர்மூலமானபின், அது இருந்த இடம் உன்னை நான் கண்டதில்லையென்று மறுதலிக்கும்.

¹⁹هذا هو فرح طريقه ومن التراب ينبت آخر

¹⁹இதோ, அவன் வழியின் மகிழ்ச்சி இப்படியே போகிறது; ஆனாலும் வேறே பேர் மண்ணிலிருந்து முளைப்பார்கள்.

²⁰هوذا الله لا يرفض الكامل ولا يأخذ بيد فاعلي الشر.

²⁰இதோ, தேவன் உத்தமனை வெறுக்கிறதுமில்லை, பொல்லாதவர்களுக்குக் கைகொடுக்கிறதுமில்லை.

²¹عندما يملأ فاك ضحكا وشفتيك هتافا.

²¹இனி அவர் உம்முடைய வாயை நகைப்பினாலும், உம்முடைய உதடுகளைக் கெம்பீரத்தினாலும் நிரப்புவார்.

²²يلبس مبغضوك خزيا. اما خيمة الاشرار فلا تكون

²²உம்மைப் பகைக்கிறவர்கள் வெட்கத்தால் மூடப்படுவார்கள்; துன்மார்க்கருடைய கூடாரம் அழிந்துபோகும் என்றான்.