¹امثال سليمان بن داود ملك اسرائيل.

¹தாவீதின் குமாரனும் இஸ்ரவேலின் ராஜாவுமாகிய சாலொமோனின் நீதிமொழிகள்:

²لمعرفة حكمة وأدب لادراك اقوال الفهم.

²இவைகளால் ஞானத்தையும் போதகத்தையும் அறிந்து, புத்திமதிகளை உணர்ந்து,

³لقبول تأديب المعرفة والعدل والحق والاستقامة.

³விவேகம், நீதி, நியாயம், நிதானம் என்பவைகளைப்பற்றிய உபதேசத்தை அடையலாம்.

⁴لتعطي الجهال ذكاء والشاب معرفة وتدبّرا.

⁴இவைகள் பேதைகளுக்கு வினாவையும், வாலிபருக்கு அறிவையும் விவேகத்தையும் கொடுக்கும்.

⁵يسمعها الحكيم فيزداد علما والفهيم يكتسب تدبيرا.

⁵புத்திமான் இவைகளைக் கேட்டு, அறிவில் தேறுவான்; விவேகி நல்லாலோசனைகளை அடைந்து;

⁶لفهم المثل واللغز اقوال الحكماء وغوامضهم.

⁶நீதிமொழியையும், அதின் அர்த்தத்தையும், ஞானிகளின் வாக்கியங்களையும், அவர்கள் உரைத்த புதைபொருள்களையும் அறிந்துகொள்வான்.

⁷مخافة الرب راس المعرفة. اما الجاهلون فيحتقرون الحكمة والادب

⁷கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்; மூடர் ஞானத்தையும் போதகத்தையும் அசட்டை பண்ணுகிறார்கள்.

⁸اسمع يا ابني تأديب ابيك ولا ترفض شريعة امك.

⁸என் மகனே, உன் தகப்பன் புத்தியைக் கேள், உன் தாயின் போதகத்தைத் தள்ளாதே.

⁹لانهما اكليل نعمة لراسك وقلائد لعنقك

⁹அவைகள் உன் சிரசுக்கு அலங்காரமான முடியும், உன் கழுத்துக்குச் சரப்பணியுமாயிருக்கும்.

¹⁰يا ابني ان تملقك الخطاة فلا ترض.

¹⁰என் மகனே, பாவிகள் உனக்கு நயங்காட்டினாலும் நீ சம்மதியாதே.

¹¹ان قالوا هلم معنا لنكمن للدم لنختف للبريء باطلا.

¹¹எங்களோடே வா, இரத்தஞ்சிந்தும்படி நாம் பதிவிருந்து, குற்றமற்றிருக்கிறவர்களை முகாந்தரமின்றிப் பிடிக்கும்படி ஒளித்திருப்போம்;

¹²لنبتلعهم احياء كالهاوية وصحاحا كالهابطين في الجب.

¹²பாதாளம் விழுங்குவதுபோல் நாம் அவர்களை உயிரோடே விழுங்குவோம்; குழியில் இறங்குகிறவர்கள் விழுங்கப்படுவதுபோல் அவர்களை முழுமையும் விழுங்குவோம்;

¹³فنجد كل قنية فاخرة نملأ بيوتنا غنيمة.

¹³விலையுயர்ந்த சகலவிதப் பொருள்களையும் கண்டடைவோம்; கொள்ளைப்பொருளினால் நம்முடைய வீடுகளை நிரப்புவோம்.

¹⁴تلقي قرعتك وسطنا. يكون لنا جميعا كيس واحد.

¹⁴எங்களோடே பங்காளியாயிரு; நம்மெல்லாருக்கும் ஒரே பை இருக்கும் என்று அவர்கள் சொல்வார்களாகில்;

¹⁵يا ابني لا تسلك في الطريق معهم. امنع رجلك عن مسالكهم.

¹⁵என் மகனே, நீ அவர்களோடே வழிநடவாமல், உன் காலை அவர்கள் பாதைக்கு விலக்குவாயாக.

¹⁶لان ارجلهم تجري الى الشر وتسرع الى سفك الدم.

¹⁶அவர்கள் கால்கள் தீங்குசெய்ய ஓடி, இரத்தஞ்சிந்தத் தீவிரிக்கிறது.

¹⁷لانه باطلا تنصب الشبكة في عيني كل ذي جناح.

¹⁷எவ்வகையான பட்சியானாலும் சரி, அதின் கண்களுக்கு முன்பாக வலையை விரிப்பது விருதா.

¹⁸اما هم فيكمنون لدم انفسهم. يختفون لانفسهم.

¹⁸இவர்களோ தங்கள் இரத்தத்திற்கே பதிவிருக்கிறார்கள், தங்கள் பிராணனுக்கே ஒளிவைத்திருக்கிறார்கள்.

¹⁹هكذا طرق كل مولع بكسب. يأخذ نفس مقتنيه

¹⁹பொருளாசையுள்ள எல்லாருடைய வழியும் இதுவே; இது தன்னையுடையவர்களின் உயிரை வாங்கும்.

²⁰الحكمة تنادي في الخارج. في الشوارع تعطي صوتها.

²⁰ஞானமானது வெளியே நின்று கூப்பிடுகிறது, வீதிகளில் சத்தமிடுகிறது.

²¹تدعو في رؤوس الاسواق في مداخل الابواب. في المدينة تبدي كلامها

²¹அது சந்தடியுள்ள தெருக்களின் சந்திலும், ஒலிமுகவாசலிலும் நின்று கூப்பிட்டு, பட்டணத்தில் தன் வார்த்தைகளை வசனித்துச் சொல்லுகிறது:

²²قائلة الى متى ايها الجهال تحبون الجهل والمستهزئون يسرّون بالاستهزاء والحمقى يبغضون العلم.

²²பேதைகளே, நீங்கள் பேதைமையை விரும்புவதும், நிந்தனைக்காரரே, நீங்கள் நிந்தனையில் பிரியப்படுவதும், மதியீனரே, நீங்கள் ஞானத்தை வெறுப்பதும், எதுவரைக்கும் இருக்கும்.

²³ارجعوا عند توبيخي. هانذا افيض لكم روحي. اعلمكم كلماتي

²³என் கடிந்துகொள்ளுதலுக்குத் திரும்புங்கள்; இதோ, என் ஆவியை உங்களுக்கு அருளுவேன், என் வார்த்தைகளை உங்களுக்குத் தெரிவிப்பேன்.

²⁴لاني دعوت فابيتم ومددت يدي وليس من يبالي

²⁴நான் கூப்பிட்டும், நீங்கள் கேட்கமாட்டோம் என்கிறீர்கள்; நான் என் கையை நீட்டியும் கவனிக்கிறவன் ஒருவனும் இல்லை.

²⁵بل رفضتم كل مشورتي ولم ترضوا توبيخي

²⁵என் ஆலோசனையையெல்லாம் நீங்கள் தள்ளி, என் கடிந்துகொள்ளுதலை வெறுத்தீர்கள்.

²⁶فانا ايضا اضحك عند بليتكم. اشمت عند مجيء خوفكم

²⁶ஆகையால், நானும் உங்கள் ஆபத்துக்காலத்தில் நகைத்து, நீங்கள் பயப்படுங்காரியம் வரும்போது ஆகடியம்பண்ணுவேன்.

²⁷اذا جاء خوفكم كعاصفة وأتت بليتكم كالزوبعة اذا جاءت عليكم شدة وضيق.

²⁷நீங்கள் பயப்படுங்காரியம் புசல்போல் வரும்போதும், ஆபத்து சூறாவளிபோல் உங்களுக்கு நேரிடும்போதும், நெருக்கமும் இடுக்கணும் உங்கள்மேல் வரும்போதும், ஆகடியம்பண்ணுவேன்.

²⁸حينئذ يدعونني فلا استجيب. يبكرون اليّ فلا يجدونني.

²⁸அப்பொழுது அவர்கள் என்னை நோக்கிக் கூப்பிடுவார்கள்; நான் மறுஉத்தரவு கொடுக்கமாட்டேன்; அவர்கள் அதிகாலையிலே என்னைத் தேடுவார்கள், என்னைக் காணமாட்டார்கள்.

²⁹لانهم ابغضوا العلم ولم يختاروا مخافة الرب.

²⁹அவர்கள் அறிவை வெறுத்தார்கள், கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலைத் தெரிந்துகொள்ளாமற்போனார்கள்.

³⁰لم يرضوا مشورتي. رذلوا كل توبيخي.

³⁰என் ஆலோசனையை அவர்கள் விரும்பவில்லை; என் கடிந்துகொள்ளுதலையெல்லாம் அசட்டை பண்ணினார்கள்.

³¹فلذلك ياكلون من ثمر طريقهم ويشبعون من مؤامراتهم.

³¹ஆகையால் அவர்கள் தங்கள் வழியின் பலனைப் புசிப்பார்கள்; தங்கள் யோசனைகளினால் திருப்தியடைவார்கள்.

³²لان ارتداد الحمقى يقتلهم وراحة الجهال تبيدهم.

³²பேதைகளின் மாறுபாடு அவர்களைக் கொல்லும், மூடரின் நிர்விசாரம் அவர்களை அழிக்கும்;

³³اما المستمع لي فيسكن آمنا ويستريح من خوف الشر

³³எனக்குச் செவிகொடுக்கிறவன் எவனோ, அவன் விக்கினமின்றி வாசம்பண்ணி, ஆபத்திற்குப் பயப்படாமல் அமைதியாயிருப்பான்.