¹المعتزل يطلب شهوته. بكل مشورة يغتاظ.

¹பிரிந்து போகிறவன் தன் இச்சையின்படி செய்யப்பார்க்கிறான், எல்லா ஞானத்திலும் தலையிட்டுக் கொள்ளுகிறான்.

²الجاهل لا يسرّ بالفهم بل بكشف قلبه.

²மூடன் ஞானத்தில் பிரியங்கொள்ளாமல், தன் மனதிலுள்ளவைகளை வெளிப்படுத்தப் பிரியப்படுகிறான்.

³اذا جاء الشرير جاء الاحتقار ايضا ومع الهوان عار.

³துன்மார்க்கன் வர அவமானம் வரும்; அவமானத்தோடே நிந்தையும் வரும்.

⁴كلمات فم الانسان مياه عميقة. نبع الحكمة نهر مندفق.

⁴மனுஷனுடைய வாய்மொழிகள் ஆழமான ஜலம்போலிருக்கும்; ஞானத்தின் ஊற்று பாய்கிற ஆற்றைப்போலிருக்கும்.

⁵رفع وجه الشرير ليس حسنا لاخطاء الصدّيق في القضاء.

⁵வழக்கிலே நீதிமானைத் தோற்கடிக்கிறதற்கு, துன்மார்க்கனுக்கு முகதாட்சிணியம்பண்ணுவது நல்லதல்ல.

⁶شفتا الجاهل تداخلان في الخصومة وفمه يدعو بضربات.

⁶மூடனுடைய உதடுகள் விவாதத்தில் நுழையும், அவன் வாய் அடிகளை வரவழைக்கும்.

⁷فم الجاهل مهلكة له وشفتاه شرك لنفسه.

⁷மூடனுடைய வாய் அவனுக்குக் கேடு, அவன் உதடுகள் அவன் ஆத்துமாவுக்குக் கண்ணி.

⁸كلام النمّام مثل لقم حلوة وهو ينزل الى مخادع البطن.

⁸கோள்காரனுடைய வார்த்தைகள் விளையாட்டுப்போலிருக்கும், ஆனாலும் அவைகள் உள்ளத்திற்குள் தைக்கும்.

⁹ايضا المتراخي في عمله هو اخو المسرف

⁹தன் வேலையில் அசதியாயிருப்பவன் அழிம்பனுக்குச் சகோதரன்.

¹⁰اسم الرب برج حصين. يركض اليه الصدّيق ويتمنّع.

¹⁰கர்த்தரின் நாமம் பலத்த துருகம்; நீதிமான் அதற்குள் ஓடிச் சுகமாயிருப்பான்.

¹¹ثروة الغني مدينته الحصينة ومثل سور عال في تصوره.

¹¹ஐசுவரியவானுடைய பொருள் அவனுக்கு அரணான பட்டணம்; அது அவன் எண்ணத்தில் உயர்ந்த மதில்போலிருக்கும்.

¹²قبل الكسر يتكبر قلب الانسان وقبل الكرامة التواضع.

¹²அழிவு வருமுன் மனுஷனுடைய இருதயம் இறுமாப்பாயிருக்கும்; மேன்மைக்கு முன்னானது தாழ்மை.

¹³من يجيب عن امر قبل ان يسمعه فله حماقة وعار.

¹³காரியத்தைக் கேட்குமுன் உத்தரம் சொல்லுகிறவனுக்கு, அது புத்தியீனமும் வெட்கமுமாயிருக்கும்.

¹⁴روح الانسان تحتمل مرضه. اما الروح المكسورة فمن يحملها.

¹⁴மனுஷனுடைய ஆவி அவன் பலவீனத்தைத் தாங்கும்; முறிந்த ஆவி யாரால் தாங்கக்கூடும்?

¹⁵قلب الفهيم يقتني معرفة واذن الحكماء تطلب علما.

¹⁵புத்திமானுடைய மனம் அறிவைச் சம்பாதிக்கும்; ஞானியின் செவி அறிவை நாடும்.

¹⁶هدية الانسان ترحب له وتهديه الى امام العظماء.

¹⁶ஒருவன் கொடுக்கும் வெகுமதி அவனுக்கு வழியுண்டாக்கி, பெரியோர்களுக்கு முன்பாக அவனைக் கொண்டுபோய்விடும்.

¹⁷الاول في دعواه محق. فياتي رفيقه ويفحصه.

¹⁷தன் வழக்கிலே முதல் பேசுகிறவன் நீதிமான்போல் காணப்படுவான்; அவன் அயலானோ வந்து அவனை பரிசோதிக்கிறான்.

¹⁸القرعة تبطل الخصومات وتفصل بين الاقوياء.

¹⁸சீட்டுப்போடுதல் விரோதங்களை ஒழித்து, பலவான்கள் நடுவே சிக்கறுக்கும்.

¹⁹الاخ امنع من مدينة حصينة والمخاصمات كعارضة قلعة

¹⁹அரணான பட்டணத்தை வசப்படுத்துவதைப்பார்க்கிலும் கோபங்கொண்ட சகோதரனை வசப்படுத்துவது அரிது; அவர்களுடைய விரோதங்கள் கோட்டைத் தாழ்ப்பாள்கள் போலிருக்கும்.

²⁰من ثمر فم الانسان يشبع بطنه. من غلة شفتيه يشبع.

²⁰அவனவன் வாயின் பலனால் அவனவன் வயிறு நிரம்பும்; அவனவன் உதடுகளின் விளைவினால் அவனவன் திருப்தியாவான்.

²¹الموت والحياة في يد اللسان واحباؤه ياكلون ثمره.

²¹மரணமும் ஜீவனும் நாவின் அதிகாரத்திலிருக்கும்; அதில் பிரியப்படுகிறவர்கள் அதின் கனியைப் புசிப்பார்கள்.

²²من يجد زوجة يجد خيرا وينال رضى من الرب.

²²மனைவியைக் கண்டடைகிறவன் நன்மையானதைக் கண்டடைகிறான்; கர்த்தரால் தயையும் பெற்றுக்கொள்ளுகிறான்.

²³بتضرعات يتكلم الفقير. والغني يجاوب بخشونة.

²³தரித்திரன் கெஞ்சிக்கேட்கிறான்; ஐசுவரியவான் கடினமாய் உத்தரவுகொடுக்கிறான்.

²⁴المكثر الاصحاب يخرب نفسه. ولكن يوجد محب ألزق من الاخ

²⁴சிநேகிதருள்ளவன் சிநேகம் பாராட்டவேண்டும்; சகோதரனிலும் அதிக சொந்தமாய்ச் சிநேகிப்பவனுமுண்டு.