¹لا تحسد اهل الشر ولا تشته ان تكون معهم.

¹பொல்லாத மனுஷர்மேல் பொறாமை கொள்ளாதே; அவர்களோடே இருக்கவும் விரும்பாதே.

²لان قلبهم يلهج بالاغتصاب وشفاههم تتكلم بالمشقة

²அவர்கள் இருதயம் கொடுமையை யோசிக்கும், அவர்கள் உதடுகள் தீவினையைப் பேசும்.

³بالحكمة يبنى البيت وبالفهم يثبت

³வீடு ஞானத்தினாலே கட்டப்பட்டு, விவேகத்தினாலே நிலைநிறுத்தப்படும்.

⁴وبالمعرفة تمتلئ المخادع من كل ثروة كريمة ونفيسة.

⁴அறிவினாலே அறைகளில் அருமையும் இனிமையுமான சகலவிதப் பொருள்களும் நிறைந்திருக்கும்.

⁵الرجل الحكيم في عزّ وذو المعرفة متشدد القوة.

⁵ஞானமுள்ளவன் பெலமுள்ளவன்; அறிவுள்ளவன் தன் வல்லமையை அதிகரிக்கப்பண்ணுகிறான்.

⁶لانك بالتدابير تعمل حربك والخلاص بكثرة المشيرين.

⁶நல்யோசனைசெய்து யுத்தம்பண்ணு; ஆலோசனைக்காரர் அநேகரால் ஜெயங்கிடைக்கும்.

⁷الحكم عالية عن الاحمق. لا يفتح فمه في الباب.

⁷மூடனுக்கு ஞானம் எட்டாத உயரமாயிருக்கும்; அவன் நியாயஸ்தலத்தில் தன் வாயைத் திறவான்.

⁸المفتكر في عمل الشر يدعى مفسدا.

⁸தீவினைசெய்ய உபாயஞ்செய்கிறவன் துஷ்டன் என்னப்படுவான்.

⁹فكر الحماقة خطية. ومكرهة الناس المستهزئ.

⁹தீயநோக்கம் பாவமாம்; பரியாசக்காரன் மனுஷருக்கு அருவருப்பானவன்.

¹⁰ان ارتخيت في يوم الضيق ضاقت قوتك.

¹⁰ஆபத்துக்காலத்தில் நீ சோர்ந்துபோவாயானால், உன் பெலன் குறுகினது.

¹¹انقذ المنقادين الى الموت والممدودين للقتل. لا تمتنع.

¹¹மரணத்துக்கு ஒப்பிக்கப்பட்டவர்களையும், கொலையுண்ணப்போகிறவர்களையும் விடுவிக்கக்கூடுமானால் விடுவி.

¹²ان قلت هوذا لم نعرف هذا. أفلا يفهم وازن القلوب وحافظ نفسك ألا يعلم. فيرد على الانسان مثل عمله

¹²அதை அறியோம் என்பாயாகில், இருதயங்களைச் சோதிக்கிறவர் அறியாரோ? உன் ஆத்துமாவைக் காக்கிறவர் கவனியாரோ? அவர் மனுஷருக்கு அவனவன் கிரியைக்குத்தக்கதாகப் பலனளியாரோ?

¹³يا ابني كل عسلا لانه طيب وقطر العسل حلو في حنكك.

¹³என் மகனே, தேனைச் சாப்பிடு, அது நல்லது; கூட்டிலிருந்து ஒழுகும் தேன் உன் வாய்க்கு இன்பமாயிருக்கும்.

¹⁴كذلك معرفة الحكمة لنفسك. اذا وجدتها فلا بد من ثواب ورجاؤك لا يخيب.

¹⁴அப்படியே ஞானத்தை அறிந்துகொள்வது உன் ஆத்துமாவுக்கு இன்பமாயிருக்கும்; அதைப் பெற்றுக்கொண்டால், அது முடிவில் உதவும், உன் நம்பிக்கை வீண்போகாது.

¹⁵لا تكمن ايها الشرير لمسكن الصدّيق. لا تخرب ربعه.

¹⁵துஷ்டனே, நீ நீதிமானுடைய வாசஸ்தலத்துக்கு விரோதமாய்ப் பதிவிராதே; அவன் தங்கும் இடத்தைப் பாழாக்கிப்போடாதே.

¹⁶لان الصدّيق يسقط سبع مرات ويقوم. اما الاشرار فيعثرون بالشر.

¹⁶நீதிமான் ஏழுதரம் விழுந்தாலும் திரும்பவும் எழுந்திருப்பான்; துன்மார்க்கரோ தீங்கிலே இடறுண்டு கிடப்பார்கள்.

¹⁷لا تفرح بسقوط عدوك ولا يبتهج قلبك اذا عثر.

¹⁷உன் சத்துரு விழும்போது சந்தோஷப்படாதே; அவன் இடறும்போது உன் இருதயம் களிகூராதிருப்பதாக.

¹⁸لئلا يرى الرب ويسوء ذلك في عينيه فيرد عنه غضبه.

¹⁸கர்த்தர் அதைக் காண்பார், அது அவர் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பாயிருக்கும்; அப்பொழுது அவனிடத்தினின்று அவர் தமது கோபத்தை நீக்கிவிடுவார்.

¹⁹لا تغر من الاشرار ولا تحسد الاثمة.

¹⁹பொல்லாதவர்களைக்குறித்து எரிச்சலாகாதே; துன்மார்க்கர்மேல் பொறாமை கொள்ளாதே.

²⁰لانه لا يكون ثواب للاشرار. سراج الاثمة ينطفئ.

²⁰துன்மார்க்கனுக்கு நல்முடிவு இல்லை; துன்மார்க்கருடைய விளக்கு அணைந்துபோகும்.

²¹يا ابني اخش الرب والملك. لا تخالط المتقلبين.

²¹என் மகனே, நீ கர்த்தருக்கும் ராஜாவுக்கும் பயந்து நட, கலகக்காரரோடு கலவாதே.

²²لان بليتهم تقوم بغتة ومن يعلم بلاءهما كليهما

²²சடிதியில் அவர்களுடைய ஆபத்து எழும்பும்; அவர்கள் இருவரின் சங்காரத்தையும் அறிந்தவன் யார்?

²³هذه ايضا للحكماء---محاباة الوجوه في الحكم ليست صالحة.

²³பின்னும் ஞானமுள்ளவர்களின் புத்திமதிகள் என்னவெனில்: நியாயத்திலே முகதாட்சிணியம் நல்லதல்ல.

²⁴من يقول للشرير انت صدّيق تسبّه العامة. تلعنه الشعوب.

²⁴துன்மார்க்கனைப் பார்த்து: நீதிமானாயிருக்கிறாய் என்று சொல்லுகிறவனை ஜனங்கள் சபிப்பார்கள், பிரஜைகள் அவனை வெறுப்பார்கள்.

²⁵اما الذين يؤدبون فينعمون وبركة خير تأتي عليهم.

²⁵அவனைக் கடிந்துகொள்ளுகிறவர்கள்மேல் பிரியமுண்டாகும், அவர்களுக்கு உத்தம ஆசீர்வாதம் கிடைக்கும்.

²⁶تقبّل شفتا من يجاوب بكلام مستقيم.

²⁶செம்மையான மறுமொழி சொல்லுகிறவன் உதடுகளை முத்தமிடுகிறவனுக்குச் சமானம்.

²⁷هيّئ عملك في الخارج واعدّه في حقلك. بعد تبني بيتك.

²⁷வெளியில் உன் வேலையை எத்தனப்படுத்தி, வயலில் அதை ஒழுங்காக்கி, பின்பு உன் வீட்டைக் கட்டு.

²⁸لا تكن شاهدا على قريبك بلا سبب. فهل تخادع بشفتيك.

²⁸நியாயமின்றிப் பிறனுக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சியாக ஏற்படாதே; உன் உதடுகளினால் வஞ்சகம் பேசாதே.

²⁹لا تقل كما فعل بي هكذا افعل به. ارد على الانسان مثل عمله

²⁹அவன் எனக்குச் செய்தபிரகாரம் நானும் அவனுக்குச் செய்வேன், அவன் செய்த செய்கைக்குத்தக்கதாக நானும் அவனுக்குச் சரிக்கட்டுவேன் என்று நீ சொல்லாதே.

³⁰عبرت بحقل الكسلان وبكرم الرجل الناقص الفهم

³⁰சோம்பேறியின் வயலையும், மதியீனனுடைய திராட்சத்தோட்டத்தையும் கடந்துபோனேன்.

³¹فاذا هو قد علاه كله القريص وقد غطى العوسج وجهه وجدار حجارته انهدم.

³¹இதோ, அதெல்லாம் முள்ளுக்காடாயிருந்தது; நிலத்தின் முகத்தைக் காஞ்சொறி மூடினது, அதின் கற்சுவர் இடிந்துகிடந்தது.

³²ثم نظرت ووجهت قلبي. رأيت وقبلت تعليما.

³²அதைக் கண்டு சிந்தனைபண்ணினேன்; அதை நோக்கிப் புத்தியடைந்தேன்.

³³نوم قليل بعد نعاس قليل وطي اليدين قليلا للرقود

³³இன்னுங்கொஞ்சம் உறங்கட்டும், இன்னுங்கொஞ்சம் கைமுடக்கிக்கொண்டு நித்திரை செய்யட்டும் என்பாயோ?

³⁴فيأتي فقرك كعدّاء وعوزك كغاز

³⁴உன் தரித்திரம் வழிப்போக்கனைப்போலும் உன் வறுமை ஆயுதமணிந்தவனைப்போலும் வரும்.