¹اسمعوا ايها البنون تأديب الاب واصغوا لاجل معرفة الفهم.

¹பிள்ளைகளே, நீங்கள் தகப்பன் போதகத்தைக் கேட்டு, புத்தியை அடையும்படி கவனியுங்கள்.

²لاني اعطيكم تعليما صالحا فلا تتركوا شريعتي.

²நான் உங்களுக்கு நற்போதகத்தைத் தருகிறேன்; என் உபதேசத்தை விடாதிருங்கள்.

³فاني كنت ابنا لابي غضّا ووحيدا عند امي.

³நான் என் தகப்பனுக்குப் பிரியமான குமாரனும், என் தாய்க்கு மிகவும் அருமையான ஒரே பிள்ளையுமானவன்.

⁴وكان يريني ويقول لي ليضبط قلبك كلامي. احفظ وصاياي فتحيا.

⁴அவர் எனக்குப் போதித்துச் சொன்னது: உன் இருதயம் என் வார்த்தைகளைக் காத்துக்கொள்ளக்கடவது; என் கட்டளைகளைக் கைக்கொள், அப்பொழுது பிழைப்பாய்.

⁵اقتن الحكمة. اقتن الفهم. لا تنس ولا تعرض عن كلمات فمي.

⁵ஞானத்தைச் சம்பாதி, புத்தியையும் சம்பாதி; என் வாயின் வார்த்தைகளை மறவாமலும் விட்டு விலகாமலும் இரு.

⁶لا تتركها فتحفظك أحببها فتصونك.

⁶அதை விடாதே, அது உன்னைத் தற்காக்கும்; அதின்மேல் பிரியமாயிரு, அது உன்னைக் காத்துக்கொள்ளும்.

⁷الحكمة هي الراس. فاقتن الحكمة وبكل مقتناك اقتن الفهم.

⁷ஞானமே முக்கியம், ஞானத்தைச் சம்பாதி; என்னத்தைச் சம்பாதித்தாலும் புத்தியைச் சம்பாதித்துக்கொள்.

⁸ارفعها فتعلّيك. تمجدك اذا اعتنقتها.

⁸நீ அதை மேன்மைப்படுத்து, அது உன்னை மேன்மைப்படுத்தும்; நீ அதைத் தழுவிக்கொண்டால், அது உன்னைக் கனம்பண்ணும்.

⁹تعطي راسك اكليل نعمة. تاج جمال تمنحك

⁹அது உன் தலைக்கு அலங்காரமான முடியைக் கொடுக்கும்; அது மகிமையான கிரீடத்தை உனக்குச் சூட்டும்.

¹⁰اسمع يا ابني واقبل اقوالي فتكثر سنو حياتك.

¹⁰என் மகனே, கேள், என் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்; அப்பொழுது உன் ஆயுசின் வருஷங்கள் அதிகமாகும்.

¹¹اريتك طريق الحكمة. هديتك سبل الاستقامة.

¹¹ஞானமார்க்கத்தை நான் உனக்குப் போதித்தேன்; செவ்வையான பாதைகளிலே உன்னை நடத்தினேன்.

¹²اذا سرت فلا تضيق خطواتك واذا سعيت فلا تعثر.

¹²நீ அவைகளில் நடக்கும்போது உன் நடைகளுக்கு இடுக்கண் உண்டாவதில்லை; நீ அவைகளில் ஓடினாலும் இடறமாட்டாய்.

¹³تمسك بالأدب لا ترخه. احفظه فانه هو حياتك.

¹³புத்திமதியை உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொள், அதை விட்டுவிடாதே; அதைக்காத்துக்கொள், அதுவே உனக்கு ஜீவன்.

¹⁴لا تدخل في سبيل الاشرار ولا تسر في طريق الاثمة.

¹⁴துன்மார்க்கருடைய பாதையில் பிரவேசியாதே; தீயோருடைய வழியில் நடவாதே.

¹⁵تنكب عنه. لا تمر به. حد عنه واعبر.

¹⁵அதை வெறுத்துவிடு, அதின் வழியாய்ப் போகாதே; அதை விட்டு விலகிக் கடந்துபோ.

¹⁶لانهم لا ينامون ان لم يفعلوا سوءا وينزع نومهم ان لم يسقطوا احدا.

¹⁶பொல்லாப்புச் செய்தாலொழிய அவர்களுக்கு நித்திரை வராது; அவர்கள் யாரையாகிலும் விழப்பண்ணாதிருந்தால் அவர்கள் தூக்கம் கலைந்துபோகும்.

¹⁷لانهم يطعمون خبز الشر ويشربون خمر الظلم.

¹⁷அவர்கள் ஆகாமியத்தின் அப்பத்தைப் புசித்து, கொடுமையின் இரசத்தைக் குடிக்கிறார்கள்.

¹⁸اما سبيل الصديقين فكنور مشرق يتزايد وينير الى النهار الكامل.

¹⁸நீதிமான்களுடைய பாதை நடுப்பகல்வரைக்கும் அதிகமதிகமாய்ப் பிரகாசிக்கிற சூரியப்பிரகாசம் போலிருக்கும்.

¹⁹اما طريق الاشرار فكالظلام. لا يعلمون ما يعثرون به

¹⁹துன்மார்க்கருடைய பாதையோ காரிருளைப்போலிருக்கும்; தாங்கள் இடறுவது இன்னதில் என்று அறியார்கள்.

²⁰يابني اصغ الى كلامي. امل اذنك الى اقوالي.

²⁰என் மகனே, என் வார்த்தைகளைக் கவனி; என் வசனங்களுக்கு உன் செவியைச் சாய்.

²¹لا تبرح عن عينيك. احفظها في وسط قلبك.

²¹அவைகள் உன் கண்களை விட்டுப் பிரியாதிருப்பதாக; அவைகளை உன் இருதயத்துக்குள்ளே காத்துக்கொள்.

²²لانها هي حياة للذين يجدونها ودواء لكل الجسد.

²²அவைகளைக் கண்டுபிடிக்கிறவர்களுக்கு அவைகள் ஜீவனும், அவர்கள் உடலுக்கெல்லாம் ஆரோக்கியமுமாம்.

²³فوق كل تحفظ احفظ قلبك لان منه مخارج الحياة.

²³எல்லாக் காவலோடும் உன் இருதயத்தைக் காத்துக்கொள், அதினிடத்தினின்று ஜீவவூற்று புறப்படும்.

²⁴انزع عنك التواء الفم وابعد عنك انحراف الشفتين.

²⁴வாயின் தாறுமாறுகளை உன்னை விட்டகற்றி, உதடுகளின் மாறுபாட்டை உனக்குத் தூரப்படுத்து.

²⁵لتنظر عيناك الى قدامك واجفانك الى امامك مستقيما.

²⁵உன் கண்கள் நேராய் நோக்கக்கடவது; உன் கண்ணிமைகள் உனக்கு முன்னே செவ்வையாய்ப் பார்க்கக்கடவது.

²⁶مهد سبيل رجليك فتثبت كل طرقك.

²⁶உன் கால் நடையைச் சீர்தூக்கிப்பார்; உன் வழிகளெல்லாம் நிலைவரப்பட்டிருப்பதாக.

²⁷لا تمل يمنى ولا يسرة. باعد رجلك عن الشر

²⁷வலதுபுறமாவது இடதுபுறமாவது சாயாதே; உன் காலைத் தீமைக்கு விலக்குவாயாக.