¹يا ابني اصغ الى حكمتي. امل اذنك الى فهمي

¹என் மகனே, என் ஞானத்தைக் கவனித்து, என் புத்திக்கு உன் செவியைச் சாய்;

²لحفظ التدابير ولتحفظ شفتاك معرفة.

²அப்பொழுது நீ விவேகத்தைப் பேணிக்கொள்வாய், உன் உதடுகள் அறிவைக் காத்துக்கொள்ளும்.

³لان شفتي المرأة الاجنبية تقطران عسلا وحنكها انعم من الزيت.

³பரஸ்திரீயின் உதடுகள் தேன்கூடுபோல் ஒழுகும்; அவள் வாய் எண்ணெயிலும் மிருதுவாயிருக்கும்.

⁴لكن عاقبتها مرة كالافسنتين حادة كسيف ذي حدين.

⁴அவள் செய்கையின் முடிவோ எட்டியைப்போலக் கசப்பும், இருபுறமும் கருக்குள்ள பட்டயம்போல் கூர்மையுமாயிருக்கும்.

⁵قدماها تنحدران الى الموت. خطواتها تتمسك بالهاوية.

⁵அவள் காலடிகள் மரணத்துக்கு இறங்கும்; அவள் நடைகள் பாதாளத்தைப் பற்றிப்போகும்.

⁶لئلا تتأمل طريق الحياة تمايلت خطواتها ولا تشعر

⁶நீ ஜீவமார்க்கத்தைச் சிந்தித்துக் கொள்ளாதபடிக்கு, அவளுடைய நடைகள் மாறிமாறி விகாரப்படும்; அவைகளை அறியமுடி.யாது.

⁷والآن ايها البنون اسمعوا لي ولا ترتدوا عن كلمات فمي.

⁷ஆதலால் பிள்ளைகளே; இப்பொழுது எனக்குச் செவிகொடுங்கள்; என் வாயின் வசனங்களை விட்டு நீங்காதிருங்கள்.

⁸ابعد طريقك عنها ولا تقرب الى باب بيتها.

⁸உன் வழியை அவளுக்குத் தூரப்படுத்து; அவளுடைய வீட்டின் வாசலைக் கிட்டிச் சேராதே.

⁹لئلا تعطي زهرك لآخرين وسنينك للقاسي.

⁹சேர்ந்தால் உன் மேன்மையை அந்நியர்களுக்கும், உன் ஆயுசின் காலத்தைக் கொடூரருக்கும் கொடுத்துவிடுவாய்.

¹⁰لئلا تشبع الاجانب من قوتك وتكون اتعابك في بيت غريب.

¹⁰அந்நியர் உன் செல்வத்தினால் திருப்தியடைவார்கள்; உன் பிரயாசத்தின்பலன் புறத்தியாருடைய வீட்டில் சேரும்.

¹¹فتنوح في اواخرك عند فناء لحمك وجسمك

¹¹முடிவிலே உன் மாம்சமும் உன் சரீரமும் உருவழியும்போது நீ துக்கித்து:

¹²فتقول كيف اني ابغضت الادب ورذل قلبي التوبيخ

¹²ஐயோ, போதகத்தை நான் வெறுத்தேனே, கடிந்துகொள்ளுதலை என் மனம் அலட்சியம் பண்ணினதே!

¹³ولم اسمع لصوت مرشدي ولم امل اذني الى معلميّ.

¹³என் போதகரின் சொல்லை நான் கேளாமலும், எனக்கு உபதேசம்பண்ணினவர்களுக்கு என் செவியைச் சாயாமலும் போனேனே!

¹⁴لولا قليل لكنت في كل شر في وسط الزمرة والجماعة

¹⁴சபைக்குள்ளும் சங்கத்துக்குள்ளும் கொஞ்சங்குறைய எல்லாத் தீமைக்குமுள்ளானேனே! என்று முறையிடுவாய்.

¹⁵اشرب مياها من جبك ومياها جارية من بئرك.

¹⁵உன் கிணற்றிலுள்ள தண்ணீரையும், உன் துரவில் ஊறுகிற ஜலத்தையும் பானம்பண்ணு.

¹⁶لا تفض ينابيعك الى الخارج سواقي مياه في الشوارع.

¹⁶உன் ஊற்றுகள் வெளியிலும் உன் வாய்க்கால்கள் வீதிகளிலும் பாய்வதாக.

¹⁷لتكن لك وحدك وليس لاجانب معك.

¹⁷அவைகள் அந்நியருக்கும் உரியவைகளாயிராமல், உனக்கே உரியவைகளாயிருப்பதாக.

¹⁸ليكن ينبوعك مباركا وافرح بامرأة شبابك

¹⁸உன் ஊற்றுக்கண் ஆசீர்வதிக்கப்படுவதாக; உன் இளவயதின் மனைவியோடே மகிழ்ந்திரு.

¹⁹الظبية المحبوبة والوعلة الزهية. ليروك ثدياها في كل وقت وبمحبتها اسكر دائما.

¹⁹அவளே நேசிக்கப்படத்தக்க பெண்மானும், அழகான வரையாடும் போலிருப்பாளாக; அவளுடைய ஸ்தனங்களே எப்பொழுதும் உன்னைத் திருப்திசெய்வதாக; அவளுடைய நேசத்தால் நீ எப்பொழுதும் மயங்கியிருப்பாயாக.

²⁰فلم تفتن يا ابني باجنبية وتحتضن غريبة.

²⁰என் மகனே, நீ பரஸ்திரீயின் மேல் மயங்கித் திரிந்து, அந்நிய ஸ்திரீயின் மார்பைத் தழுவவேண்டியதென்ன?

²¹لان طرق الانسان امام عيني الرب وهو يزن كل سبله.

²¹மனுஷனுடைய வழிகள் கர்த்தரின் கண்களுக்கு முன்பாக இருக்கிறது; அவனுடைய வழிகளெல்லாவற்றையும் அவர் சீர்தூக்கிப்பார்க்கிறார்.

²²الشرير تأخذه آثامه وبحبال خطيته يمسك.

²²துன்மார்க்கனை அவனுடைய அக்கிரமங்களே பிடித்துக்கொள்ளும்; தன் பாவக்கயிறுகளால் கட்டப்படுவான்.

²³انه يموت من عدم الادب وبفرط حمقه يتهور

²³அவன் புத்தியைக் கேளாததினால் மடிந்து, தன் மதிகேட்டின் மிகுதியினால் மயங்கிப்போவான்.