¹وعاد ايوب ينطق بمثله فقال

¹และโยบได้กล่าวกลอนภาษิตของตนอีกว่า

²حيّ هو الله الذي نزع حقي والقدير الذي امرّ نفسي

²"พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด คือพระองค์ผู้ทรงนำความยุติธรรมอันควรตกแก่ข้าไปเสีย และองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด คือผู้ทรงทำใจข้าให้ขมขื่น

³انه ما دامت نسمتي فيّ ونفخة الله في انفي

³เพราะลมหายใจยังอยู่ในตัวข้าตราบใด และลมปราณจากพระเจ้ายังอยู่ในรูจมูกของข้าตราบใด

⁴لن تتكلم شفتاي اثما ولا يلفظ لساني بغش.

⁴ริมฝีปากของข้าจะไม่พูดความเท็จและลิ้นของข้าจะไม่เปล่งคำหลอกลวง

⁵حاشا لي ان ابرركم. حتى اسلم الروح لا اعزل كمالي عني.

⁵ขอพระเจ้าอย่ายอมให้ข้าเห็นว่าท่านเป็นฝ่ายที่ถูกเลย ข้าจะไม่ทิ้งความสัตย์จริงของข้าจนข้าตาย

⁶تمسكت ببري ولا ارخيه. قلبي لا يعير يوما من ايامي.

⁶ข้ายึดความชอบธรรมของข้าไว้มั่นไม่ยอมปล่อยไป จิตใจของข้าไม่ตำหนิข้า ไม่ว่าวันใดในชีวิตของข้า

⁷ليكن عدوي كالشرير ومعاندي كفاعل الشر.

⁷ขอให้ศัตรูของข้าเป็นเหมือนคนชั่ว และขอให้ผู้ที่ลุกขึ้นต่อสู้ข้าเป็นเหมือนคนอธรรม

⁸لانه ما هو رجاء الفاجر عندما يقطعه عندما يسلب الله نفسه.

⁸เพราะอะไรจะเป็นความหวังของคนหน้าซื่อใจคด แม้ว่าเขาได้กำไรแล้ว เมื่อพระเจ้าทรงเอาชีวิตของเขาไป

⁹أفيسمع الله صراخه اذا جاء عليه ضيق.

⁹พระเจ้าจะทรงฟังเสียงร้องของเขาหรือ เมื่อความยากลำบากมาสู่เขา

¹⁰ام يتلذذ بالقدير. هل يدعو الله في كل حين

¹⁰เขาจะปีติยินดีในองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์หรือ เขาจะกราบทูลพระเจ้าทุกเวลาหรือ

¹¹اني اعلمكم بيد الله. لا اكتم ما هو عند القدير.

¹¹ข้าจะสอนท่านทั้งหลายโดยพระหัตถ์ของพระเจ้า ข้าจะไม่ปิดบังพระดำริขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

¹²ها انتم كلكم قد رأيتم فلماذا تتبطلون تبطلا قائلين

¹²ดูเถิด ท่านทุกคนได้เห็นเองแล้ว ทำไมท่านจึงเหลวไหลสิ้นเชิงทีเดียวเล่า

¹³هذا نصيب الانسان الشرير من عند الله وميراث العتاة الذي ينالونه من القدير.

¹³ต่อพระเจ้า นี่เป็นส่วนของคนชั่ว และมรดกซึ่งผู้บีบบังคับจะได้รับจากองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

¹⁴ان كثر بنوه فللسيف وذريته لا تشبع خبزا.

¹⁴ถ้าลูกหลานของเขาเพิ่มขึ้น ก็เพื่อถูกดาบ และลูกหลานของเขาก็หาไม่พอกิน

¹⁵بقيته تدفن بالموتان وارامله لا تبكي.

¹⁵คนของเขาที่เหลืออยู่ ความตายก็จะฝังเขาเสีย และภรรยาม่ายทั้งหลายของเขาจะไม่คร่ำครวญ

¹⁶ان كنز فضة كالتراب واعدّ ملابس كالطين

¹⁶ถึงเขาจะกอบโกยเอาเงินไว้มากอย่างผงคลีดิน และกองเสื้อผ้าไว้ดังดินเหนียว

¹⁷فهو يعدّ والبار يلبسه والبري يقسم الفضة.

¹⁷เขาจะกองไว้ก็ได้ แต่คนชอบธรรมจะสวม และคนไร้ผิดจะแบ่งเงินกัน

¹⁸يبني بيته كالعث او كمظله صنعها الناطور.

¹⁸เขาสร้างบ้านเหมือนอย่างตัวมอด เหมือนอย่างเพิงที่คนยามสร้าง

¹⁹يضطجع غنيا ولكنه لا يضم. يفتح عينيه ولا يكون.

¹⁹คนมั่งคั่งจะนอนลง แต่เขาจะไม่ถูกรวบรวมไว้ เขาลืมตาของเขาขึ้น และเขาไม่อยู่แล้ว

²⁰الاهوال تدركه كالمياه. ليلا تختطفه الزوبعة

²⁰ความสยดสยองท่วมเขาเหมือนน้ำมากหลาย ในกลางคืนพายุหอบเขาไป

²¹تحمله الشرقية فيذهب وتجرفه من مكانه.

²¹ลมตะวันออกหอบเขาขึ้น และเขาก็จากไป เหมือนพายุมันก็กวาดเขาออกไปจากที่ของเขา

²²يلقي الله عليه ولا يشفق. من يده يهرب هربا.

²²พระเจ้าจะทรงเหวี่ยงเขาอย่างไม่ปรานี เขาจะหนีจากพระหัตถ์ของพระองค์

²³يصفقون عليه بايديهم ويصفرون عليه من مكانه

²³คนจะตบมือเยาะเย้ยเขา และเย้ยหยันเขาออกไปจากที่ของเขา"