¹بعد هذا فتح ايوب فاه وسبّ يومه

¹ต่อมาโยบอ้าปากของท่านแช่งวันกำเนิดของท่าน

²واخذ ايوب يتكلم فقال

²และโยบว่า

³ليته هلك اليوم الذي ولدت فيه والليل الذي قال قد حبل برجل.

³"ขอให้วันซึ่งข้าเกิดนั้นพินาศทั้งคืนที่พูดว่า `ตั้งครรภ์เด็กชายคนหนึ่งแล้ว' นั้นด้วย

⁴ليكن ذلك اليوم ظلاما. لا يعتن به الله من فوق ولا يشرق عليه نهار.

⁴ขอให้วันนั้นเป็นความมืด ขอพระเจ้าจากเบื้องบนอย่าแสวงหาวันนั้น หรืออย่าให้แสงสว่างส่องในวันนั้น

⁵ليملكه الظلام وظل الموت. ليحل عليه سحاب. لترعبه كاسفات النهار.

⁵ขอความมืดทึบและเงามัจจุราชยึดเอาวันนั้นไว้ ขอให้เมฆคลุมมันไว้ ขอให้ความดำทะมึนแห่งวันนั้นทำให้มันหวาดกลัว

⁶اما ذلك الليل فليمسكه الدجى ولا يفرح بين ايام السنة ولا يدخلنّ في عدد الشهور.

⁶คืนนั้นน่ะ ขอให้ความมืดทึบฉวยมันไว้ อย่าให้มันเข้าส่วนท่ามกลางบรรดาวันของปี อย่าให้นับมันเข้าเป็นส่วนของเดือนต่อไปเลย

⁷هوذا ذلك الليل ليكن عاقرا. لا يسمع فيه هتاف.

⁷ดูเถิด ขอให้คืนนั้นเป็นหมัน ขออย่าให้เสียงร้องอันชื่นบานได้ยินในคืนนั้น

⁸ليلعنه لاعنو اليوم المستعدون لايقاظ التنين.

⁸ขอให้บรรดาผู้ที่สาปวัน ได้สาปคืนนั้นด้วย ผู้มีฝีมือที่จะปลุกเลวีอาธานขึ้นมา

⁹لتظلم نجوم عشائه. لينتظر النور ولا يكن ولا ير هدب الصبح.

⁹ขอให้ดาวเวลารุ่ง สางของมันมืด ขอให้มันหวังความสว่าง แต่ไม่พบ อย่าให้เห็นแสงอรุณรุ่งเช้า

¹⁰لانه لم يغلق ابواب بطن امي ولم يستر الشقاوة عن عينيّ.

¹⁰เพราะว่ามันมิได้ปิดประตูแห่งครรภ์มารดาของข้า หรือซ่อนความเศร้าโศกจากตาของข้า

¹¹لم لم امت من الرحم. عندما خرجت من البطن لم لم اسلم الروح.

¹¹ทำไมข้าไม่ตายเสียแต่กำเนิด ทำไมข้าไม่ขาดใจเสียเมื่อข้าออกมาจากครรภ์แล้วก็สิ้นไป

¹²لماذا اعانتني الركب ولم الثدي حتى ارضع.

¹²ทำไมหัวเข่าจึงรับข้าไว้ หรือทำไมหัวนมมีให้ข้าดูด

¹³لاني قد كنت الآن مضطجعا ساكنا. حينئذ كنت نمت مستريحا

¹³ถ้าหาไม่แล้ว ข้าจะนอนเงียบสงบอยู่ ข้าจะหลับ แล้วข้าจะได้หยุดพักอยู่

¹⁴مع ملوك ومشيري الارض الذين بنوا اهراما لانفسهم

¹⁴กับพวกกษัตริย์และพวกที่ปรึกษาของแผ่นดินโลก ผู้ได้สร้างที่โดดเดี่ยวอ้างว้างไว้สำหรับตัวเอง

¹⁵او مع رؤساء لهم ذهب المالئين بيوتهم فضة

¹⁵หรือกับเจ้านายผู้มีทองคำ ผู้บรรจุเงินไว้เต็มบ้าน

¹⁶او كسقط مطمور فلم اكن. كأجنّة لم يروا نورا.

¹⁶หรือทำไมข้าไม่เป็นอย่างลูกที่แท้งซึ่งซ่อนไว้ อย่างทารกซึ่งไม่เคยเห็นแสงสว่าง

¹⁷هناك يكف المنافقون عن الشغب وهناك يستريح المتعبون.

¹⁷ที่นั่นคนชั่วร้ายหยุดดิ้นรน และที่นั่นผู้ที่เหนื่อยอ่อนได้หยุดพัก

¹⁸الاسرى يطمئنون جميعا. لا يسمعون صوت المسخّر

¹⁸ที่นั่นผู้ถูกจำจองก็สบายด้วยกัน เขาทั้งหลายไม่ได้ยินเสียงของผู้กดขี่

¹⁹الصغير كما الكبير هناك العبد حر من سيده

¹⁹ผู้น้อยและผู้ใหญ่ก็อยู่ที่นั่น และทาสก็เป็นอิสระพ้นจากนายของเขา

²⁰لم يعطى لشقي نور وحياة لمري النفس

²⁰ไฉนหนอผู้ที่ทนทุกข์เวทนาอย่างนี้ ยังได้รับแสงสว่าง และผู้ที่มีใจขมขื่นได้รับชีวิต

²¹الذين ينتظرون الموت وليس هو ويحفرون عليه اكثر من الكنوز

²¹ผู้คอยความตาย แต่มันไม่มา และขุดหามันมากกว่าหาทรัพย์ที่ซ่อนอยู่

²²المسرورين الى ان يبتهجوا الفرحين عندما يجدون قبرا.

²²ผู้ซึ่งเปรมปรีดิ์อย่างยิ่งและยินดี เมื่อเขาพบหลุมฝังศพ

²³لرجل قد خفي عليه طريقه وقد سيج الله حوله.

²³ไฉนจึงประทานความสว่างแก่ผู้ที่ทางของเขาซ่อนอยู่ ผู้ซึ่งพระเจ้าทรงล้อมรั้วต้นไม้กั้นไว้

²⁴لانه مثل خبزي ياتي انيني ومثل المياه تنسكب زفرتي

²⁴เพราะการถอนหายใจของข้ามีมาก่อนอาหารของข้า และการครวญครางของข้าก็เทออกมาเหมือนน้ำทั้งหลาย

²⁵لاني ارتعابا ارتعبت فأتاني والذي فزعت منه جاء عليّ.

²⁵เพราะสิ่งที่ข้ากลัวมากก็มาเหนือข้า และสิ่งที่ข้าครั่นคร้ามก็ตกแก่ข้า

²⁶لم اطمئن ولم اسكن ولم استرح وقد جاء الرجز

²⁶ข้าไม่สบายใจเลย ทั้งข้าก็ไม่สงบ ข้าไม่ได้หยุดพัก แต่ความทรมานก็มาหา"