¹عهدا قطعت لعينيّ فكيف اتطلع في عذراء.

¹"ข้าได้กระทำพันธสัญญากับนัยน์ตาของข้า แล้วข้าจะมองหญิงพรหมจารีได้อย่างไร

²وما هي قسمة الله من فوق ونصيب القدير من الاعالي.

²อะไรจะเป็นส่วนของข้าจากพระเจ้าเบื้องบน และเป็นมรดกของข้าจากองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ณ ที่สูง

³أليس البوار لعامل الشر والنكر لفاعلي الاثم.

³มิใช่ภยันตรายสำหรับคนชั่ว และภัยพิบัติสำหรับคนที่กระทำความชั่วช้าดอกหรือ

⁴أليس هو ينظر طرقي ويحصي جميع خطواتي.

⁴พระองค์มิทรงเห็นทางที่ข้าไป และนับฝีก้าวของข้าดอกหรือ

⁵ان كنت قد سلكت مع الكذب او اسرعت رجلي الى الغش.

⁵ถ้าข้าได้ดำเนินไปกับความไร้สาระ และเท้าของข้าเร่งไปสู่ความหลอกลวง

⁶ليزنّي في ميزان الحق فيعرف الله كمالي.

⁶ก็ขอให้เอาข้าชั่งด้วยตราชูเที่ยงตรง และขอพระเจ้าทรงทราบความซื่อสัตย์ของข้า

⁷ان حادت خطواتي عن الطريق وذهب قلبي وراء عينيّ او لصق عيب بكفيّ

⁷ถ้าย่างเท้าของข้าหันออกไปจากทาง และจิตใจของข้าไปตามนัยน์ตาของข้า และถ้าด่างพร้อยใดๆเกาะติดมือข้า

⁸أزرع وغيري يأكل وفروعي تستأصل

⁸ก็ขอให้ข้าหว่าน และให้คนอื่นกิน และขอให้สิ่งที่งอกขึ้นเพื่อข้าถูกถอนรากเอาไป

⁹ان غوي قلبي على امرأة او كمنت على باب قريبي

⁹ถ้าใจของข้าถูกล่อชวนไปหาผู้หญิง และข้าได้ซุ่มอยู่ที่ประตูเพื่อนบ้านของข้า

¹⁰فلتطحن امرأتي لآخر ولينحن عليها آخرون.

¹⁰แล้วก็ขอให้ภรรยาของข้าโม่แป้งให้คนอื่น และให้คนอื่นโน้มทับนาง

¹¹لان هذه رذيلة وهي اثم يعرض للقضاة.

¹¹เพราะนั่นเป็นความผิดที่ร้ายกาจ และเป็นความชั่วช้าที่ผู้พิพากษาต้องปรับโทษ

¹²لانها نار تأكل حتى الى الهلاك وتستأصل كل محصولي

¹²เพราะนั่นจะเป็นไฟผลาญให้ไปถึงแดนพินาศ และจะถอนรากผลเพิ่มพูนทั้งปวงของข้า

¹³ان كنت رفضت حق عبدي وامتي في دعواهما عليّ

¹³ถ้าข้าดูถูกเรื่องของทาสหรือทาสหญิงของข้า เมื่อเขานำมาร้องทุกข์ต่อข้า

¹⁴فماذا كنت اصنع حين يقوم الله واذا افتقد فبماذا اجيبه.

¹⁴เมื่อพระเจ้าทรงลุกขึ้น แล้วข้าจะทำอะไรได้ เมื่อพระองค์ทรงสอบถาม ข้าจะทูลตอบพระองค์อย่างไร

¹⁵أوليس صانعي في البطن صانعه وقد صوّرنا واحد في الرحم.

¹⁵พระองค์ผู้ทรงสร้างข้าในครรภ์ มิได้ทรงสร้างเขาหรือ มิใช่พระองค์องค์เดียวเท่านั้นหรือ ที่ทรงสร้างเราทั้งสองในครรภ์

¹⁶ان كنت منعت المساكين عن مرادهم او افنيت عيني الارملة

¹⁶ถ้าข้าได้หน่วงเหนี่ยวสิ่งใดๆที่คนยากจนอยากได้ หรือได้กระทำให้นัยน์ตาของหญิงม่ายมองเสียเปล่า

¹⁷او اكلت لقمتي وحدي فما اكل منها اليتيم.

¹⁷หรือข้ารับประทานอาหารของข้าแต่ลำพัง และคนกำพร้าพ่อไม่ได้ร่วมรับประทานอาหารนั้นด้วย

¹⁸بل منذ صباي كبر عندي كأب ومن بطن امي هديتها

¹⁸(เพราะตั้งแต่เด็กมา เขาเติบโตขึ้นกับข้า อย่างอยู่กับพ่อ และข้าได้เป็นผู้แนะนำเธอตั้งแต่ครรภ์มารดาของข้า)

¹⁹ان كنت رأيت هالكا لعدم اللبس او فقيرا بلا كسوة

¹⁹ถ้าข้าเห็นคนหนึ่งคนใดพินาศเพราะขาดเสื้อผ้า หรือเห็นคนขัดสนไม่มีผ้าคลุมกาย

²⁰ان لم تباركني حقواه وقد استدفأ بجزّة غنمي.

²⁰ถ้าบั้นเอวของเขามิได้อวยพรแก่ข้า และถ้าเขามิได้อบอุ่นด้วยขนแกะของข้า

²¹ان كنت قد هززت يدي على اليتيم لما رأيت عوني في الباب

²¹ถ้าข้ายกมือขึ้นแตะต้องคนกำพร้าพ่อเพราะข้าเห็นความสนับสนุนที่ประตูเมือง

²²فلتسقط عضدي من كتفي ولتنكسر ذراعي من قصبتها.

²²แล้วก็ให้กระดูกไหปลาร้าหลุดจากบ่าของข้า และให้แขนของข้าหักหลุดจากข้อต่อเสียเถิด

²³لان البوار من الله رعب عليّ ومن جلاله لم استطع

²³เพราะข้าสยดสยองด้วยภัยพิบัติที่มาจากพระเจ้า และด้วยเหตุความโอ่อ่าตระการของพระองค์ ข้าทำอะไรไม่ได้

²⁴ان كنت قد جعلت الذهب عمدتي او قلت للابريز انت متكلي.

²⁴ถ้าข้ากระทำให้ทองคำเป็นที่ไว้ใจหรือพูดกับทองคำเนื้อดีว่า `ท่านเป็นที่วางใจของข้า'

²⁵ان كنت قد فرحت اذ كثرت ثروتي ولان يدي وجدت كثيرا.

²⁵ถ้าข้าเปรมปรีดิ์เพราะสมบัติของข้ามากมาย หรือเพราะมือของข้าได้มามาก

²⁶ان كنت قد نظرت الى النور حين ضاء او الى القمر يسير بالبهاء

²⁶หรือข้าเพ่งดวงอาทิตย์เมื่อส่องแสง หรือดวงจันทร์เมื่อเคลื่อนไปอย่างสง่า

²⁷وغوي قلبي سرّا ولثم يدي فمي

²⁷และจิตใจของข้าถูกล่อชวนอยู่อย่างลับๆ และปากของข้าจุบมือของข้า

²⁸فهذا ايضا اثم يعرض للقضاة لاني اكون قد جحدت الله من فوق

²⁸นี่เป็นความชั่วช้าด้วยที่ผู้พิพากษาจะต้องปรับโทษ เพราะข้าคงต้องปฏิเสธพระเจ้าเบื้องบน

²⁹ان كنت قد فرحت ببليّة مبغضي او شمتّ حين اصابه سوء.

²⁹ถ้าข้าเปรมปรีดิ์เมื่อผู้ที่เกลียดชังข้านั้นพินาศ หรือลิงโลดเมื่อเหตุร้ายมาทันเขา

³⁰بل لم ادع حنكي يخطئ في طلب نفسه بلعنة.

³⁰ข้าไม่ยอมให้ปากของข้าบาปไปโดยขอชีวิตของเขาด้วยคำสาปแช่ง

³¹ان كان اهل خيمتي لم يقولوا من ياتي باحد لم يشبع من طعامه.

³¹ถ้าคนแห่งเต็นท์ของข้ามิได้กล่าวว่า `ยังมีใครที่ไหนที่กินเนื้อของนายไม่อิ่ม'

³²غريب لم يبت في الخارج. فتحت للمسافر ابوابي.

³²คนต่างถิ่นมิได้พักอยู่ในถนน ข้าเปิดประตูให้แก่คนเดินทาง

³³ان كنت قد كتمت كالناس ذنبي لاخفاء اثمي في حضني

³³ถ้าข้าปิดบังการละเมิดของข้าอย่างอาดัม ด้วยซ่อนความชั่วช้าของข้าไว้ในอกของข้า

³⁴اذ رهبت جمهورا غفيرا وروّعتني اهانة العشائر فكففت ولم اخرج من الباب

³⁴เพราะข้ากลัวมวลชนและกลัวที่ครอบครัวต่างๆจะเหยียดหยามข้า ข้าจึงนิ่งเสีย ไม่ออกไปพ้นประตูบ้าน

³⁵من لي بمن يسمعني. هوذا امضائي ليجبني القدير. ومن لي بشكوى كتبها خصمي.

³⁵โอ ข้าอยากให้สักคนหนึ่งฟังข้า ดูเถิด ความปรารถนาของข้าคือ ขอองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ตอบข้า โอ ข้าอยากได้คำสำนวนฟ้องข้าซึ่งคู่ความเขียนขึ้น

³⁶فكنت احملها على كتفي. كنت اعصبها تاجا لي.

³⁶ข้าจะใส่บ่าแบกไปแน่ทีเดียว ข้าจะมัดมันไว้ต่างมงกุฎ

³⁷كنت اخبره بعدد خطواتي وادنو منه كشريف ــ

³⁷ข้าจะแจ้งจำนวนฝีก้าวของข้าแก่พระองค์ ข้าจะเข้าไปเฝ้าพระองค์อย่างเป็นเจ้านาย

³⁸ان كانت ارضي قد صرخت عليّ وتباكت اتلامها جميعا

³⁸ถ้าที่ดินของข้าร้องกล่าวโทษข้า และร่องไถในนั้นร้องไห้ด้วยกัน

³⁹ان كنت قد اكلت غلّتها بلا فضة او اطفأت انفس اصحابها

³⁹ถ้าข้ากินผลิตผลของมันด้วยมิได้เสียเงิน และกระทำให้เจ้าของที่ดินเดิมนั้นเสียชีวิต

⁴⁰فعوض الحنطة لينبت شوك وبدل الشعير زوان تمت اقوال ايوب

⁴⁰ก็ขอให้มีต้นผักหนามงอกแทนข้าวสาลี และหญ้าสาบแร้งแทนข้าวบารลี" จบถ้อยคำของโยบ