¹فاجاب ايوب وقال

¹แล้วโยบตอบว่า

²ليت كربي وزن ومصيبتي رفعت في الموازين جميعها.

²"โอ ข้าอยากให้ชั่งดูความเศร้าโศกของข้า และเอาความลำบากยากเย็นของข้าใส่ไว้ในตราชู

³لانها الآن اثقل من رمل البحر. من اجل ذلك لغا كلامي.

³บัดนี้ก็จะหนักกว่าทรายในทะเล เพราะเหตุนี้คำพูดของข้าก็จะถูกกลืนไปหมด

⁴لان سهام القدير فيّ وحمتها شاربة روحي. اهوال الله مصطفة ضدي.

⁴เพราะธนูขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ก็อยู่ในตัวข้า จิตใจของข้าดื่มพิษของมัน ความน่าหวาดเสียวจากพระเจ้าขยายแนวเข้าใส่ข้า

⁵هل ينهق الفراء على العشب او يخور الثور على علفه.

⁵ลาป่าร้องเมื่อมันมีหญ้าหรือ วัวผู้ร้องบนกองหญ้าของมันหรือ

⁶هل يؤكل المسيخ بلا ملح او يوجد طعم في مرق البقلة.

⁶จะรับประทานสิ่งที่จืดโดยไม่ใส่เกลือได้หรือ หรือไข่ขาวมีรสอะไรบ้าง

⁷ما عافت نفسي ان تمسّها هذه صارت مثل خبزي الكريه

⁷สิ่งที่จิตใจของข้าไม่ยอมแตะต้องนั้น กลับเป็นอาหารระทมทุกข์ของข้า

⁸يا ليت طلبتي تاتي ويعطيني الله رجائي.

⁸โอ ข้าอยากจะได้สมดังที่ทูลขอ และขอพระเจ้าทรงประทานตามความปรารถนาของข้า

⁹ان يرضى الله بان يسحقني ويطلق يده فيقطعني.

⁹ว่าพระเจ้าพอพระทัยที่จะขยี้ข้าว่า พระองค์จะใช้พระหัตถ์ของพระองค์อย่างเต็มที่ และตัดข้าออกเสีย

¹⁰فلا تزال تعزيتي وابتهاجي في عذاب لا يشفق اني لم اجحد كلام القدوس.

¹⁰นี่จะเป็นการปลอบโยนใจของข้า ข้าจะเสริมกำลังในความทุกข์ ขออย่าให้พระองค์แสดงพระเมตตา เพราะข้ามิได้ปกปิดพระวจนะขององค์ผู้บริสุทธิ์นั้น

¹¹ما هي قوتي حتى انتظر وما هي نهايتي حتى اصبّر نفسي.

¹¹ข้ามีกำลังอะไร ที่ข้าจะมีความหวัง และอะไรเป็นอวสานของข้า ที่ข้าจะต่อชีวิตของข้า

¹²هل قوتي قوة الحجارة. هل لحمي نحاس.

¹²กำลังของข้าเป็นกำลังของหินหรือ เนื้อของข้าเป็นเนื้อทองสัมฤทธิ์หรือ

¹³ألا انه ليست فيّ معونتي والمساعدة مطرودة عني

¹³ข้าไม่มีความช่วยเหลือในตัวข้าหรือ ข้าจนปัญญาเสียแล้วหรือ

¹⁴حق المحزون معروف من صاحبه وان ترك خشية القدير.

¹⁴บุคคลผู้ใดสิ้นความหวังก็ควรได้รับความกรุณาจากเพื่อน แต่เขาทอดทิ้งความยำเกรงองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

¹⁵اما اخواني فقد غدروا مثل الغدير. مثل ساقية الوديان يعبرون.

¹⁵พี่น้องของข้าทรยศอย่างลำธาร อย่างลำธารที่น้ำไหลล้น

¹⁶التي هي عكرة من البرد ويختفي فيها الجليد.

¹⁶ซึ่งดำไปเหตุด้วยน้ำแข็ง และที่หิมะซ่อนตัวอยู่ในนั้น

¹⁷اذا جرت انقطعت. اذا حميت جفت من مكانها.

¹⁷เมื่อมันร้อนขึ้นมันก็หายไป เมื่อร้อนมันก็สูญไปจากที่ของมัน

¹⁸يعرّج السّفر عن طريقهم يدخلون التيه فيهلكون.

¹⁸หมู่คนเดินทางหันออกจากทางของเขา เขาขึ้นไปยังที่ร้างเปล่า และพินาศ

¹⁹نظرت قوافل تيماء. سيارة سبأ رجوها.

¹⁹หมู่คนเดินทางของตำบลเทมามองดู คนเดินทางของเมืองเชบารอคอยหมู่คนเหล่านั้น

²⁰خزوا في ما كانوا مطمئنين. جاءوا اليها فخجلوا.

²⁰เพราะเขาทั้งหลายหวังใจ เขาจึงต้องผิดหวัง เขามาถึงที่นั่นและต้องละอายใจ

²¹فالآن قد صرتم مثلها. رايتم ضربة ففزعتم.

²¹เพราะบัดนี้ ท่านทั้งหลายก็ไร้ความหมาย ท่านเห็นความลำบากยากเย็นของข้า และท่านก็กลัว

²²هل قلت اعطوني شيئا او من مالكم ارشوا من اجلي.

²²ข้าพูดว่า `ขอของกำนัลข้าหน่อย' หรือ `ขอสินบนจากทรัพย์สินของท่านให้ข้า'

²³او نجوني من يد الخصم او من يد العتاة افدوني.

²³หรือว่า `ขอช่วยข้าให้พ้นจากมือของปฏิปักษ์' หรือว่า `ขอไถ่ข้าจากมือของผู้มีอำนาจ' หรือ

²⁴علموني فانا اسكت. وفهموني في اي شيء ضللت.

²⁴สอนข้าซี และข้าจะเงียบ ขอทำให้ข้าเข้าใจว่าข้าผิดตรงไหน

²⁵ما اشد الكلام المستقيم واما التوبيخ منكم فعلى ماذا يبرهن.

²⁵คำซื่อตรงมีอำนาจมากจริงๆ แต่คำติเตียนของท่านติเตียนอะไร

²⁶هل تحسبون ان توبخوا كلمات. وكلام اليائس للريح.

²⁶ท่านคิดว่าท่านติเตียนถ้อยคำได้หรือ เมื่อคำปราศรัยของคนสิ้นหวังเป็นแต่ลม

²⁷بل تلقون على اليتيم وتحفرون حفرة لصاحبكم.

²⁷เออ ท่านทั้งหลายเอาเปรียบลูกกำพร้าพ่อ และขุดบ่อดักจับเพื่อนของท่าน

²⁸والآن تفرسوا فيّ. فاني على وجوهكم لا اكذب.

²⁸แต่บัดนี้ ขอมองดูข้าด้วยความพอใจเถิด เพราะถ้าข้ามุสา ก็จะปรากฏแจ้งแก่ท่าน

²⁹ارجعوا. لا يكوننّ ظلم. ارجعوا ايضا. فيه حقي.

²⁹ขอทีเถอะ ขอหันคิดใหม่ อย่าทำความชั่วช้าเลย เออ กลับคิดใหม่เถอะ ข้ายังชอบธรรมอยู่

³⁰هل في لساني ظلم ام حنكي لا يميّز فسادا

³⁰มีความชั่วช้าสิ่งใดบนลิ้นข้าหรือ ข้าไม่รู้ถึงรสภัยพิบัติหรือ"