¹فاجاب ايوب وقال

¹แล้วโยบตอบว่า

²صحيح. قد علمت انه كذا. فكيف يتبرر الانسان عند الله.

²"จริงทีเดียว ข้าทราบว่าเป็นอย่างนั้น แต่คนเราจะชอบธรรมจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าได้อย่างไร

³ان شاء ان يحاجه لا يجيبه عن واحد من الف.

³ถ้าคนหนึ่งคนใดปรารถนาจะโต้แย้งกับพระองค์ ในพันครั้งผู้นั้นก็ตอบพระองค์ไม่ได้สักครั้งเดียว

⁴هو حكيم القلب وشديد القوة. من تصلب عليه فسلم.

⁴พระองค์ฉลาดอยู่ในพระทัย และพระกำลังก็แข็งแรง ผู้ใดเคยได้แข็งต่อพระองค์และเจริญขึ้นได้เล่า

⁵المزحزح الجبال ولا تعلم. الذي يقلبها في غضبه

⁵พระองค์ผู้ทรงเคลื่อนภูเขา และภูเขาทั้งหลายก็ไม่รู้ เมื่อพระองค์ทรงคว่ำมันเสียด้วยพระพิโรธของพระองค์

⁶المزعزع الارض من مقرها فتتزلزل اعمدتها

⁶ผู้ทรงสั่นแผ่นดินโลกให้ออกจากที่ของมัน และเสาของมันก็สั่นสะเทือน

⁷الآمر الشمس فلا تشرق ويختم على النجوم.

⁷ผู้ทรงบัญชาดวงอาทิตย์ และมันไม่ขึ้น ผู้ทรงผนึกเก็บบรรดาดวงดาวไว้

⁸الباسط السموات وحده والماشي على اعالي البحر.

⁸ผู้ทรงขึงฟ้าสวรรค์ออกแต่พระองค์เดียว และทรงย่ำคลื่นของทะเล

⁹صانع النعش والجبار والثريا ومخادع الجنوب.

⁹ผู้ทรงสร้างหมู่ดาวจระเข้ และหมู่ดาวไถ หมู่ดาวลูกไก่ และหมู่ดาวทิศใต้

¹⁰فاعل عظائم لا تفحص وعجائب لا تعد

¹⁰ผู้ทรงกระทำมหกิจเหลือที่จะเข้าใจได้ และการมหัศจรรย์อย่างนับไม่ถ้วน

¹¹هوذا يمرّ عليّ ولا اراه ويجتاز فلا اشعر به.

¹¹ดูเถิด พระองค์ทรงผ่านข้าไป และข้าหาเห็นพระองค์ไม่ พระองค์ทรงเลยไป และข้าหาสังเกตเห็นไม่

¹²اذا خطف فمن يرده ومن يقول له ماذا تفعل.

¹²ดูเถิด พระองค์ทรงฉวยไป ใครจะห้ามพระองค์ได้ ใครจะทูลพระองค์ว่า `พระองค์ทรงกระทำอะไรนั่น'

¹³الله لا يرد غضبه. ينحني تحته اعوان رهب.

¹³ถ้าพระเจ้าจะไม่ทรงหันพระพิโรธของพระองค์กลับต่อพระองค์ เหล่าสมุนของความอหังการต้องกราบอยู่

¹⁴كم بالاقل انا اجاوبه واختار كلامي معه.

¹⁴แล้วข้าจะตอบพระองค์ได้อย่างไร จะเลือกถ้อยคำอะไรมาโต้ตอบพระองค์

¹⁵لاني وان تبررت لا اجاوب بل استرحم ديّاني.

¹⁵แม้ว่าข้าชอบธรรม ข้าก็ตอบพระองค์ไม่ได้ ข้าจะต้องขอพระกรุณาต่อผู้พิพากษาของข้า

¹⁶لو دعوت فاستجاب لي لما آمنت بانه سمع صوتي

¹⁶ถ้าข้าร้องทูลต่อพระองค์ และพระองค์ทรงตอบข้า ข้าจะไม่เชื่อว่าพระองค์ทรงฟังเสียงของข้า

¹⁷ذاك الذي يسحقني بالعاصفة ويكثر جروحي بلا سبب.

¹⁷เพราะพระองค์ทรงขยี้ข้าด้วยพายุ และทวีบาดแผลของข้าโดยไม่มีเหตุ

¹⁸لا يدعني آخذ نفسي ولكن يشبعني مرائر.

¹⁸พระองค์จะไม่ทรงให้ข้าหายใจได้ แต่เติมความขมขื่นให้ข้าเต็ม

¹⁹ان كان من جهة قوة القوي يقول هانذا. وان كان من جهة القضاء يقول من يحاكمني.

¹⁹ถ้าข้ากล่าวถึงกำลัง ดูเถิด พระองค์ทรงมีฤทธิ์ ถ้าเป็นเรื่องการพิพากษา ใครจะนัดเวลาให้ข้าสู้คดีได้

²⁰ان تبررت يحكم عليّ فمي. وان كنت كاملا يستذنبني

²⁰ถ้าข้าอ้างว่าตัวชอบธรรม ปากของข้าจะกล่าวโทษข้า ถ้าข้าอ้างว่าตัวดีรอบคอบ พระองค์จะพิสูจน์ว่าข้าบกพร่อง

²¹كامل انا. لا ابالي بنفسي. رذلت حياتي.

²¹ถึงแม้ข้าดีรอบคอบ ข้าก็ไม่เข้าใจตัวข้าเอง ข้าจะเกลียดชีวิตของข้า

²²هي واحدة. لذلك قلت ان الكامل والشرير هو يفنيهما.

²²ก็เหมือนกันหมด เพราะฉะนั้นข้าจึงว่า `พระองค์ทรงทำลายทั้งคนดีรอบคอบและคนชั่ว'

²³اذا قتل السوط بغتة يستهزئ بتجربة الابرياء.

²³เมื่อภัยพิบัตินำความตายมาโดยฉับพลัน พระองค์ทรงเยาะเย้ยความลำบากยากเย็นของผู้ไร้ผิด

²⁴الارض مسلّمة ليد الشرير. يغشي وجوه قضاتها. وان لم يكن هو فاذا من.

²⁴แผ่นดินโลกนี้ทรงมอบไว้ในมือของคนชั่ว พระองค์ทรงปิดหน้าบรรดาผู้วินิจฉัยโลก ถ้าไม่ใช่พระองค์ แล้วใครเล่า

²⁵ايامي اسرع من عدّاء. تفر ولا ترى خيرا.

²⁵`วันทั้งหลายของข้าพระองค์เร็วกว่านักวิ่ง มันพ้นไป มันไม่เห็นสิ่งดีอะไร

²⁶تمرّ مع سفن البردي. كنسر ينقض الى قنصه.

²⁶มันผ่านไปอย่างกับเรือเร็ว ดังนกอินทรีโฉบลงบนเหยื่อ

²⁷ان قلت انسى كربتي اطلق وجهي واتبلج

²⁷ถ้าข้าพระองค์ว่า "ข้าจะลืมคำร้องทุกข์ของข้า ข้าจะทิ้งหน้าเศร้าของข้าเสีย และเบิกบาน"

²⁸اخاف من كل اوجاعي عالما انك لا تبرئني.

²⁸ข้าพระองค์เกิดกลัวบรรดาความทุกข์ของข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ทราบว่าพระองค์จะไม่ถือว่าข้าพระองค์ไร้ผิด

²⁹انا مستذنب فلماذا اتعب عبثا.

²⁹ถ้าข้าพระองค์ชั่วช้า ข้าพระองค์ตรากตรำเปล่าๆทำไม

³⁰ولو اغتسلت في الثلج ونظفت يدي بالاشنان

³⁰ถ้าข้าพระองค์ชำระตัวของข้าพระองค์ด้วยน้ำจากหิมะ และล้างมือของข้าพระองค์ด้วยน้ำด่าง

³¹فانك في النقع تغمسني حتى تكرهني ثيابي.

³¹พระองค์ยังจะทรงจุ่มข้าพระองค์ลงไปในบ่อ แม้เสื้อผ้าของข้าพระองค์จะรังเกียจข้าพระองค์'

³²لانه ليس هو انسانا مثلي فاجاوبه فنأتي جميعا الى المحاكمة.

³²พระองค์มิใช่มนุษย์อย่างข้า ที่ข้าจะตอบพระองค์ ซึ่งเราจะมาสู้คดีด้วยกัน

³³ليس بيننا مصالح يضع يده على كلينا.

³³ไม่มีคนกลางระหว่างเรา ผู้ซึ่งจะวางมือบนเราทั้งสองได้

³⁴ليرفع عني عصاه ولا يبغتني رعبه

³⁴ขอให้พระองค์ทรงนำไม้เรียวไปจากข้าเสียที และขออย่าให้ความครั่นคร้ามจากพระองค์กระทำให้ข้ากลัวมาก

³⁵اذا اتكلم ولا اخافه. لاني لست هكذا عند نفسي

³⁵แล้วข้าจะพูดและไม่กลัวพระองค์ แต่ใจจริงของข้าไม่เป็นอย่างนั้น"