الكتاب المقدس (Van Dyke)

Turkish

Job

16

1فاجاب ايوب وقال
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2قد سمعت كثيرا مثل هذا. معزون متعبون كلكم.
2‹‹Buna benzer çok şey duydum,Oysa siz avutmuyor, sıkıntı veriyorsunuz.
3هل من نهاية لكلام فارغ. او ماذا يهيجك حتى تجاوب.
3Boş sözleriniz hiç sona ermeyecek mi?Nedir derdiniz, boyuna karşılık veriyorsunuz?
4انا ايضا استطيع ان اتكلم مثلكم لو كانت انفسكم مكان نفسي وان اسرد عليكم اقوالا وأنغض راسي اليكم.
4Yerimde siz olsaydınız,Ben de sizin gibi konuşabilirdim;Size karşı güzel sözler dizer,Başımı sallayabilirdim.
5بل كنت اشددكم بفمي وتعزية شفتيّ تمسككم
5Ağzımdan çıkan sözlerle yüreklendirir,Dudaklarımdan dökülen avutucu sözlerle yatıştırırdım sizi.
6ان تكلمت لم تمتنع كآبتي. وان سكت فماذا يذهب عني.
6‹‹Konuşsam bile acım dinmez,Sussam ne değişir?
7انه الآن ضجّرني. خربت كل جماعتي.
7Ey Tanrı, beni tükettin,Bütün ev halkımı dağıttın.
8قبضت عليّ. وجد شاهد. قام عليّ هزالي يجاوب في وجهي.
8Beni sıkıp buruşturdun, bana karşı tanık oldu bu;Zayıflığım kalkmış tanıklık ediyor bana karşı.
9غضبه افترسني واضطهدني. حرّق عليّ اسنانه. عدوي يحدد عينيه عليّ.
9Tanrı öfkeyle saldırıp parçalıyor beni,Dişlerini gıcırdatıyor bana,Düşmanım gözlerini üzerime dikiyor.
10فغروا عليّ افواههم. لطموني على فكّي تعييرا. تعاونوا عليّ جميعا.
10İnsanlar bana dudak büküyor,Aşağılayarak tokat atıyor,Birleşiyorlar bana karşı.
11دفعني الله الى الظالم وفي ايدي الاشرار طرحني.
11Tanrı haksızlara teslim ediyor beni,Kötülerin kucağına atıyor.
12كنت مستريحا فزعزعني وامسك بقفاي فحطمني ونصبني له غرضا.
12Ben rahat yaşıyordum, ama Tanrı paraladı beni,Boynumdan tutup yere çaldı.Beni hedef yaptı kendine.
13احاطت بي رماته. شق كليتيّ ولم يشفق. سفك مرارتي على الارض.
13Okçuları beni kuşatıyor,Acımadan böbreklerimi deşiyor,Ödümü yerlere döküyor.
14يقتحمني اقتحاما على اقتحام. يعدو عليّ كجبار.
14Bedenimde gedik üstüne gedik açıyor,Dev gibi üzerime saldırıyor.
15خطت مسحا على جلدي ودسست في التراب قرني.
15‹‹Giymek için çul diktim,Gururumu ayak altına aldım.
16احمر وجهي من البكاء وعلى هدبي ظل الموت.
16Ağlamaktan yüzüm kızardı,Gözlerimin altı morardı.
17مع انه لا ظلم في يدي وصلاتي خالصة
17Yine de ellerim şiddetten uzak,Duam içtendir.
18يا ارض لا تغطي دمي ولا يكن مكان لصراخي.
18‹‹Ey toprak, kanımı örtme,Feryadım asla dinmesin.
19ايضا الآن هوذا في السموات شهيدي وشاهدي في الاعالي.
19Daha şimdiden tanığım göklerde,Beni savunan yücelerdedir.
20المستهزئون بي هم اصحابي. لله تقطر عيني
20Dostlarım benimle eğleniyor,Gözlerim Tanrıya yaş döküyor;
21لكي يحاكم الانسان عند الله كابن آدم لدى صاحبه.
21Tanrı kendisiyle insan arasındaİnsanoğluyla komşusu arasında hak arasın diye.
22اذا مضت سنون قليلة اسلك في طريق لا اعود منها
22‹‹Çünkü birkaç yıl sonra,Dönüşü olmayan yolculuğa çıkacağım.