1لامام المغنين على القرار. مزمور لداود. خلص يا رب لانه قد انقرض التقي لانه قد انقطع الامناء من بني البشر.
1Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı,Güvenilir insanlar yok oldu.
2يتكلمون بالكذب كل واحد مع صاحبه بشفاه ملقة بقلب فقلب يتكلمون.
2Herkes birbirine yalan söylüyor,Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.
3يقطع الرب جميع الشفاه الملقة واللسان المتكلم بالعظائم
3Sustursun RAB dalkavukların ağzını,Büyüklenen dilleri.
4الذين قالوا بألسنتنا نتجبر. شفاهنا معنا من هو سيد علينا
4Onlar ki, ‹‹Dilimizle kazanırız,Dudaklarımız emrimizde,Kim bize efendilik edebilir?›› derler.
5من اغتصاب المساكين من صرخة البائسين الآن اقوم يقول الرب. اجعل في وسع الذي ينفث فيه
5‹‹Şimdi kalkacağım›› diyor RAB,‹‹Çünkü mazlumlar eziliyor,Yoksullar inliyor,Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara.››
6كلام الرب كلام نقي كفضة مصفّاه في بوطة في الارض ممحوصة سبع مرات.
6RABbin sözleri pak sözlerdir;Toprak ocakta eritilmiş,Yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.
7انت يا رب تحفظهم. تحرسهم من هذا الجيل الى الدهر.
7Sen onları koru, ya RAB,Bu kötü kuşaktan hep uzak tut!
8الاشرار يتمشون من كل ناحية عند ارتفاع الارذال بين الناس
8İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce,Kötüler her yanda dolaşır oldu.