1لامام المغنين. ليدوثون. مزمور لداود. قلت اتحفظ لسبيلي من الخطأ بلساني. احفظ لفمي كمامة فيما الشرير مقابلي.
1Karar verdim: ‹‹Adımlarıma dikkat edeceğim,Dilimi günahtan sakınacağım;Karşımda kötü biri oldukça,Ağzıma gem vuracağım.››
2صمتّ صمتا سكتّ عن الخير فتحرك وجعي.
2Dilimi tutup sustum,Hep kaçındım konuşmaktan, yararı olsa bile.Acım alevlendi,
3حمي قلبي في جوفي. عند لهجي اشتعلت النار. تكلمت بلساني.
3Yüreğim tutuştu içimde,Ateş aldı derin derin düşünürken,Şu sözler döküldü dilimden:
4عرفني يا رب نهايتي ومقدار ايامي كم هي فاعلم كيف انا زائل.
4‹‹Bildir bana, ya RAB, sonumu,Sayılı günlerimi;Bileyim ömrümün ne kadar kısa olduğunu!
5هوذا جعلت ايامي اشبارا وعمري كلا شيء قدامك. انما نفخة كل انسان قد جعل. سلاه.
5Yalnız bir karış ömür verdin bana,Hiç kalır hayatım senin önünde.Her insan bir soluktur sadece,En güçlü çağında bile. |iSela
6انما كخيال يتمشى الانسان. انما باطلا يضجّون. يذخر ذخائر ولا يدري من يضمها
6‹‹Bir gölge gibi dolaşır insan,Boş yere çırpınır,Mal biriktirir, kime kalacağını bilmeden.
7والآن ماذا انتظرت يا رب. رجائي فيك هو.
7‹‹Ne bekleyebilirim şimdi, ya Rab?Umudum sende.
8من كل معاصيّ نجني. لا تجعلني عارا عند الجاهل.
8Kurtar beni bütün isyanlarımdan,Aptalların hakaretine izin verme.
9صمت. لا افتح فمي لانك انت فعلت.
9Sustum, açmayacağım ağzımı;Çünkü sensin bunu yapan.
10ارفع عني ضربك من مهاجمة يدك انا قد فنيت.
10Uzaklaştır üzerimden yumruklarını,Tokadının altında mahvoldum.
11بتأديبات ان ادبت الانسان من اجل اثمه افنيت مثل العث مشتهاه. انما كل انسان نفخة. سلاه.
11Sen insanı suçundan ötürüAzarlayarak yola getirirsin,Güve gibi tüketirsin sevdiği şeyleri.Her insan bir soluktur sadece. |iSela
12استمع صلاتي يا رب واصغ الى صراخي. لا تسكت عن دموعي. لاني انا غريب عندك. نزيل مثل جميع آبائي.
12‹‹Duamı işit, ya RAB,Kulak ver yakarışıma,Gözyaşlarıma kayıtsız kalma!Çünkü ben bir garibim senin yanında,Bir yabancı, atalarım gibi.
13اقتصر عني فاتبلج قبل ان اذهب فلا اوجد
13Uzaklaştır üzerimden bakışlarını,Göçüp yok olmadan mutlu olayım!››