1مزمور. لآساف. اللهم ان الامم قد دخلوا ميراثك. نجسوا هيكل قدسك. جعلوا اورشليم اكواما.
1Ey Tanrı, uluslar senin yurduna saldırdı,Kutsal tapınağını kirletti,Yeruşalimi taş yığınına çevirdi.
2دفعوا جثث عبيدك طعاما لطيور السماء. لحم اتقيائك لوحوش الارض
2Kullarının ölülerini yem olarak yırtıcı kuşlara,Sadık kullarının etini yabanıl hayvanlara verdiler.
3سفكوا دمهم كالماء حول اورشليم وليس من يدفن.
3Kanlarını su gibi akıttılar Yeruşalimin çevresine,Onları gömecek kimse yok.
4صرنا عارا عند جيراننا هزءا وسخرة للذين حولنا.
4Komşularımıza yüzkarası,Çevremizdekilere eğlence ve oyuncak olduk.
5الى متى يا رب تغضب كل الغضب وتتقد كالنار غيرتك.
5Ne zamana dek, ya RAB?Sonsuza dek mi sürecek öfken,Alev gibi yanan kıskançlığın?
6افض رجزك على الامم الذين لا يعرفونك وعلى الممالك التي لم تدع باسمك.
6Öfkeni seni tanımayan ulusların,Adını anmayan ülkelerin üzerine dök.
7لانهم قد اكلوا يعقوب واخربوا مسكنه
7Çünkü onlar Yakup soyunu yiyip bitirdiler,Yurdunu viraneye çevirdiler.
8لا تذكر علينا ذنوب الاولين. لتتقدمنا مراحمك سريعا لاننا قد تذللنا جدا.
8Atalarımızın suçlarını artık önümüze sürme,Sevecenliğini hemen göster bize,Çünkü tükendikçe tükendik.
9أعنّا يا اله خلاصنا من اجل مجد اسمك ونجنا واغفر خطايانا من اجل اسمك.
9Yardım et bize yüce adın uğruna, ey bizi kurtaran Tanrı,Kurtar bizi adın uğruna, bağışla günahlarımızı!
10لماذا يقول الامم اين هو الههم. لتعرف عند الامم قدام اعيننا نقمة دم عبيدك المهراق.
10Niçin uluslar, ‹‹Nerede onların Tanrısı?›› diye konuşsun,Kullarının dökülen kanının öcünü alacağını bilsinler,Gözlerimizle bunu görelim!
11ليدخل قدامك انين الاسير. كعظمة ذراعك استبق بني الموت.
11Tutsakların iniltisi senin katına erişsin,Koru büyük gücünle ölüme mahkûm olanları.
12ورد على جيراننا سبعة اضعاف في احضانهم العار الذي عيروك به يا رب.
12Komşularımızın sana ettikleri hakaretiYedi kat iade et bağırlarına, ya Rab!
13اما نحن شعبك وغنم رعايتك نحمدك الى الدهر. الى دور فدور نحدث بتسبيحك
13Bizler, kendi halkın, otlağının koyunlarıSonsuza dek şükredeceğiz sana,Kuşaklar boyunca övgülerini dilimizden düşürmeyeceğiz.