¹James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ, to the twelve tribes which are of the Dispersion, greeting.

¹Si Jacobo, ulipon sa Dios ug sa Ginoong Jesucristo, alang sa napulo ug duha ka banay nga nangakatag, pangumosta:

²Count it all joy, my brethren, when ye fall into manifold temptations;

²Mga igsoon ko, isipon ninyo ingon nga bug-os nga kalipay, sa mahulog kamo sa mga nagakalainlain nga pagtintal;

³Knowing that the proving of your faith worketh patience.

³Kay hingbaloan, nga ang pagsulay sa inyong pagtoo, nagabunga ug pagpailub.

⁴And let patience have [its] perfect work, that ye may be perfect and entire, lacking in nothing.

⁴Ug pasagdi ang pagpailub nga magahingpit sa iyang buhat, aron mamahingpit kamo ug managsangkap sa walay makulang kaninyo.

⁵But if any of you lacketh wisdom, let him ask of God, who giveth to all liberally and upbraideth not; and it shall be given him.

⁵Apan kong adunay uban kaninyo nga nakulangan sa kaalam, papangayoa siya sa Dios, nga magahatag sa tanan sa kadagaya ug sa walay pagpamuyboy, ug kana igahatag kaniya.

⁶But let him ask in faith, nothing doubting: for he that doubteth is like the surge of the sea driven by the wind and tossed.

⁶Apan papangayoa siya nga may pagtoo, sa walay pagduhaduha; kay ang nagaduhaduha sama siya sa balud sa dagat, nga ginatulod sa hangin ug ginabolabola.

⁷For let not that man think that he shall receive anything of the Lord;

⁷Busa dili magdahum ang mao nga tawo, nga makadawat siya ug bisan unsang butang gikan sa Ginoo.

⁸a doubleminded man, unstable in all his ways.

⁸Ang tawo nga may duha ka hunahuna, maduhaduhaon sa tanan niya nga mga paagi.

⁹But let the brother of low degree glory in his high estate:

⁹Apan ang igsoon nga anaa sa ubos nga kahimtang pahimayaa siya sa iyang labawng kahimtang:

¹⁰and the rich, in that he is made low: because as the flower of the grass he shall pass away.

¹⁰Ug ang dato, diha sa gipaubos siya; kay ingon sa bulak sa balili siya mahanaw;

¹¹For the sun ariseth with the scorching wind, and withereth the grass: and the flower thereof falleth, and the grace of the fashion of it perisheth: so also shall the rich man fade away in his goings.

¹¹Kay ang adlaw nagasubang nga may makasunog nga kainit, ug nagapalaya sa balili; ug mangatagak ang bulak niini, ug ang kaanindot sa iyang dagway magakawala; maingon usab nga magakahupas ang tawong dato sa tanan niya nga mga paglakat.

¹²Blessed is the man that endureth temptation; for when he hath been approved, he shall receive the crown of life, which [the Lord] promised to them that love him.

¹²Bulahan ang tawo nga nagaantus sa mapailubon gayud sa mga pagtintal; kay sa human siya masulayi, pagadawaton niya ang purongpurong sa kinabuhi, nga gisaad sa Ginoo kanila nga mga nahagugma kaniya.

¹³Let no man say when he is tempted, I am tempted of God; for God cannot be tempted with evil, and he himself tempteth no man:

¹³Ayaw pagpasultiha ang bisan kinsa sa ginatintal siya: Ginatintal ako sa Dios; kay ang Dios dili arang matintal sa kadautan, kay siya gayud wala magtintal kang bisan kinsa.

¹⁴but each man is tempted, when he is drawn away by his own lust, and enticed.

¹⁴Apan ang tagsatagsa ka tawo ginatintal sa diha nga ginaguyod ug ginauloulohan siya sa iyang kaugalingon nga kailibgon:

¹⁵Then the lust, when it hath conceived, beareth sin: and the sin, when it is fullgrown, bringeth forth death.

¹⁵Unya ang kailibgon, sa human makapanamkon, manganak sa sala; ug ang sala, sa mamagulang na, magaanak sa kamatayon.

¹⁶Be not deceived, my beloved brethren.

¹⁶Mga hinigugmako nga mga igsoon, dili kamo magpalimbong;

¹⁷Every good gift and every perfect gift is from above, coming down from the Father of lights, with whom can be no variation, neither shadow that is cast by turning.

¹⁷Ang tanan nga maayong hiyas, ug ang tanan nga hingpit nga hiyas nagagikan sa itaas, nga ginabubo sa Amahan sa mga kahayag, nga kaniya wala ang pagkausab, bisan ang landong sa pagkabalhin.

¹⁸Of his own will he brought us forth by the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures.

¹⁸Tungod sa iyang kaugalingong kabubut-on gipanganak kita niya pinaagi sa kamatuoran, aron mamahimo kita nga usa ka dagway sa mga inunahan sa iyang mga binuhat.

¹⁹Ye know [this], my beloved brethren. But let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath:

¹⁹Sabton ninyo kini, mga hinigugma kong mga igsoon, kinahanglan nga ang tagsatagsa magmaabtik sa pagpatalinghug, magmahinay sa pagsulti, magmahinay sa pagkaaligutgut:

²⁰for the wrath of man worketh not the righteousness of God.

²⁰Kay ang kaligutgut sa tawo dili makabuhat sa pagkamatarung sa Dios.

²¹Wherefore putting away all filthiness and overflowing of wickedness, receive with meekness the implanted word, which is able to save your souls.

²¹Tungod niana, sa nasalikway ang tanang kahugawan ug ang naga-awas nga kadautan, dawata ninyo sa kaaghup ang pulong nga natanum kaninyo, nga mao ang makaluwas sa inyong mga kalag.

²²But be ye doers of the word, and not hearers only, deluding your own selves.

²²Apan himoa nga magtutuman kamo sa pulong, ug dili lamang magpapanimati, nga nagalimbong kamo sa inyong kaugalingon.

²³For if any one is a hearer of the word and not a doer, he is like unto a man beholding his natural face in a mirror:

²³Kay kong may bisan kinsa nga magpapanimati sa pulong, ug dili magtutuman, siya sama sa usa ka tawo nga nagatan-aw diha sa usa ka salamin sa iyang nawong nga kinaiya:

²⁴for he beholdeth himself, and goeth away, and straightway forgetteth what manner of man he was.

²⁴Kay nagatan-aw siya sa iyang kaugalingon, ug molakaw, ug unya mahikalimot kong unsa nga dagwaya siya.

²⁵But he that looketh into the perfect law, the [law] of liberty, and [so] continueth, being not a hearer that forgetteth but a doer that worketh, this man shall be blessed in his doing.

²⁵Apan siya nga nagatan-aw sa hingpit nga Kasugoan, ang Kasugoan sa kagawasan, ug sa ingon nagapadayon, nga dili magpapanimati lamang nga malimtanon kondili magtutuman sa bulohaton, kini siya mabulahan sa iyang mga buhat.

²⁶If any man thinketh himself to be religious, while he bridleth not his tongue but deceiveth his heart, this man's religion is vain.

²⁶Kong kinsa ang nagahunahuna nga religioso siya, samtang wala niya pagapunggi ang iyang dila kondili gilimbongan niya ang iyang kasingkasing, ang religion niya kawang lamang.

²⁷Pure religion and undefiled before our God and Father is this, to visit the fatherless and widows in their affliction, [and] to keep oneself unspotted from the world.

²⁷Ang religion nga putli ug walay buling sa atubangan sa atong Dios ug Amahan, mao kini: Ang pagdu-aw sa mga ilo ug sa mga balo sa ilang mga kagul-anan, ug ang paglikay sa buling niining kalibutana.