1Then answered Zophar the Naamathite, and said,
1Unya mitubag si Sophar nga Naamathitanhon, ug miingon:
2Should not the multitude of words be answered? And should a man full of talk be justified?
2Dili ba kinahanglan tubagon ang daghang mga pulong? Ug pakamatarungon ba ang tawo nga hinulti?
3Should thy boastings make men hold their peace? And when thou mockest, shall no man make thee ashamed?
3Makapahilum ba sa mga katawohan ang imong mga pagpangandak? Ug sa magayubit ikaw wala bay tawo nga arang makapakaulaw kanimo?
4For thou sayest, My doctrine is pure, And I am clean in thine eyes.
4Kay ikaw nagaingon: Ang akong pagtolon-an ulay man, Ug ako mahinlo sa atubangan sa imong mga mata.
5But oh that God would speak, And open his lips against thee,
5Apan oh, nga mosulti pa lamang unta ang Dios, Ug magabuka sa iyang mga ngabil batok kanimo,
6And that he would show thee the secrets of wisdom! For he is manifold in understanding. Know therefore that God exacteth of thee less than thine iniquity deserveth.
6Ug nga tudloan ka niya sa mga tinago sa kaalam! Kay kaniya sa pagkamasinabuton walay makatupong. Busa hibaloi nga ang Dios nagapaningil sa labing diyutay kay sa silot nga angay sa imong kasal-anan.
7Canst thou by searching find out God? Canst thou find out the Almighty unto perfection?
7Makakaplag ka ba sa Dios pinaagi sa pagpangita? Makakab-ut ka ba sa pagkahingpit sa Makagagahum?
8It is high as heaven; what canst thou do? Deeper than Sheol; what canst thou know?
8Sama sa gitas-on sa kalangitan; unsa ang arang mong mahimo? Labing halalum kay sa Sheol; unsa ang arang mong kahibaloan?
9The measure thereof is longer than the earth, And broader than the sea.
9Ang iyang gidak-on labing daku kay sa kalibutan, Ug labing halapad kay sa kadagatan.
10If he pass through, and shut up, And all unto judgment, then who can hinder him?
10Kong siya molabang, ug kong iyang pagatak-umon, Ug kong iyang tigumon ngadto sa paghukom, nan kinsa ang arang makasalanta kaniya?
11For he knoweth false men: He seeth iniquity also, even though he consider it not.
11Kay siya nasayud sa mga tawong malimbongon: Siya makakita usab sa kasal-anan, bisan tuod dili siya magatagad niana.
12But vain man is void of understanding, Yea, man is born [as] a wild ass's colt.
12Ang tawong hungog walay salabutan, Oo, ang tawo ipanganak ingon sa anak sa usa ka asnong ihalas.
13If thou set thy heart aright, And stretch out thy hands toward him;
13Kong ikaw magtarung sa imong kasingkasing, Ug ituy-od mo kaniya ang imong kamot:
14If iniquity be in thy hand, put it far away, And let not unrighteousness dwell in thy tents.
14Kong ang kasal-anan anaa sa imong kamot, ipahilayo kana kanimo , Ug ang pagkadili-matarung ayaw papuy-a sa imong mga balong-balong.
15Surely then shalt thou lift up thy face without spot; Yea, thou shalt be stedfast, and shalt not fear:
15Sa walay duhaduha makayahat ka unya sa imong nawong nga walay buling; Oo, ikaw mahimong lig-on ug dili magakahadlok:
16For thou shalt forget thy misery; Thou shalt remember it as waters that are passed away,
16Kay ikaw mahakalimot sa imong kaalaut; Ikaw mahinumdum niana ingon sa mga tubig nga manglabay.
17And [thy] life shall be clearer than the noonday; Though there be darkness, it shall be as the morning.
17Ug ang imong kinabuhi modan-ag labi pa kay sa udto; Maingon kana sa kabuntagon bisan pa anaay kangitngit.
18And thou shalt be secure, because there is hope; Yea, thou shalt search [about thee], and shalt take thy rest in safety.
18Ug ikaw magmalig-on kay anaa may paglaum; Oo, ikaw magapangita sa libut nimo , ug sa lig-on ikaw mopahulay.
19Also thou shalt lie down, and none shall make thee afraid; Yea, many shall make suit unto thee.
19Ikaw magahigda usab, ug walay bisan kinsa nga makapahadlok kanimo; Oo, daghanan ang mohangyo kanimo.
20But the eyes of the wicked shall fail, And they shall have no way to flee; And their hope shall be the giving up of the ghost.
20Apan ang mga mata sa mga malinapason makawang, Ug sila walay dalangpanan nga ilang pagakalagiwan; Ug ang ilang paglaum mao ang pagpanugyan sa espiritu.