¹And Job again took up his parable, and said,

¹Ug si Job migamit pag-usab sa iyang sambingay, ug miingon:

²Oh that I were as in the months of old, As in the days when God watched over me;

²Oh, nga maingon unta ako niadtong unang mga bulan, Niadtong unang mga adlaw sa diha nga ang Dios nagbantay pa kanako;

³When his lamp shined upon my head, And by his light I walked through darkness;

³Sa diha nga ang iyang suga nagdan-ag sa ibabaw sa akong ulo, Ug pinaagi sa iyang kahayag gilatas ko ang kangitngit;

⁴As I was in the ripeness of my days, When the friendship of God was upon my tent;

⁴Ingon sa akong pagkamauswagon sa akong mga adlaw, Sa diha nga ang pakig-abyan sa Dios nagpuyo pa sa sulod sa akong balong-balong;

⁵When the Almighty was yet with me, And my children were about me;

⁵Sa diha nga ang Makagagahum kauban pa kanako, Ug ang akong mga anak kanako nagalibut;

⁶When my steps were washed with butter, And the rock poured me out streams of oil!

⁶Sa diha nga ang akong mga lakang ginahugasan sa mantequilla, Ug ang bato nagapaagay-ay kanako ug mga sapa nga lana!

⁷When I went forth to the gate unto the city, When I prepared my seat in the street,

⁷Sa miadto ako sa ganghaan ngadto sa ciudad, Sa giandam ko ang akong lingkoranan diha sa dalan,

⁸The young men saw me and hid themselves, And the aged rose up and stood;

⁸Ang mga batan-on nakakita kanako ug nanagtago sa ilang kaugalingon, Ug ang mga tigulang nanindog ug wala manglihok;

⁹The princes refrained from talking, And laid their hand on their mouth;

⁹Ang mga principe nanagpugong sa pagsulusulti, Ug gidapion ang ilang mga kamot sa ilang baba;

¹⁰The voice of the nobles was hushed, And their tongue cleaved to the roof of their mouth.

¹⁰Ang tingog sa mga tawong halangdon gipahilum, Ug ang ilang mga dila nanapot sa alingag-ngag sa ilang baba.

¹¹For when the ear heard [me], then it blessed me; And when the eye saw [me], it gave witness unto me:

¹¹Kay sa diha nga nakadungog kanako ang igdulungog, unya kana kanako nanalangin; Ug sa diha nga nakakita kanako ang mata, kana nagpamatuod kanako:

¹²Because I delivered the poor that cried, The fatherless also, that had none to help him.

¹²Kay akong giluwas ang kabus nga nagtu-aw, Ang ilo usab nga kaniya walay makatabang.

¹³The blessing of him that was ready to perish came upon me; And I caused the widow's heart to sing for joy.

¹³Ang panalangin niadtong haduol sa kamatayon midangat kanako; Ug ang kasingkasing sa babaye nga balo gipaawit ko sa kalipay.

¹⁴I put on righteousness, and it clothed me: My justice was as a robe and a diadem.

¹⁴Gisul-ob ko ang pagkamatarung, ug kana nahimo nga akong bisti: Ang akong justicia nahimutang ingon sa kupo ug purongpurong.

¹⁵I was eyes to the blind, And feet was I to the lame.

¹⁵Ako nahimong mga mata sa mga buta, Ug sa mga bakol ako nahimong mga tiil.

¹⁶I was a father to the needy: And the cause of him that I knew not I searched out.

¹⁶Ako nahimong amahan sa mga hangul: Ug ang katungod niadtong wala ko hiilhi akong gipangita.

¹⁷And I brake the jaws of the unrighteous, And plucked the prey out of his teeth.

¹⁷Ug gilumpag ko ang apapangig sa mga tawong dili matarung, Ug gilaksi ko ang tinukob diha sa iyang mga ngipon.

¹⁸Then I said, I shall die in my nest, And I shall multiply my days as the sand:

¹⁸Unya ako miingon: Ako mamatay sa akong salag, Ug pagadaghanon ko ang akong mga adlaw ingon sa balas:

¹⁹My root is spread out to the waters, And the dew lieth all night upon my branch;

¹⁹Ang akong gamot mikaylap ngadto sa katubigan, Ug ang yamog mipabilin sa ibabaw sa akong sanga sa tibook nga gabii:

²⁰My glory is fresh in me, And my bow is renewed in my hand.

²⁰Ang akong himaya nga ania kanako lunhaw, Ug ang akong pana nabag-o dinhi sa akong kamot.

²¹Unto me men gave ear, and waited, And kept silence for my counsel.

²¹Kanako ang mga tawo nanagpatalinghug ug nanagpaabut, Ug nanaghilum tungod sa akong tambag.

²²After my words they spake not again; And my speech distilled upon them.

²²Sa pagkatapus sa akong mga pulong sila wala na mousab pagsulti; Ug ang akong tambag nagatulo sa ibabaw nila.

²³And they waited for me as for the rain; And they opened their mouth wide [as] for the latter rain.

²³Ug ingon sa pagpaabut sa ulan ang ilang pagpaabut kanako; Ug gibuka nila ang ilang baba ingon sa nagahulat sa ulahing ulan.

²⁴I smiled on them, when they had no confidence; And the light of my countenance they cast not down.

²⁴Ug ako mipahiyum kanila sa diha nga sila walay pagsalig; Ug ang kahayag sa akong panagway wala nila isalikway.

²⁵I chose out their way, and sat [as] chief, And dwelt as a king in the army, As one that comforteth the mourners.

²⁵Ako nagpili sa ilang dalan ug milingkod ingon sa usa ka pangulo, Ug mipuyo ingon sa usa ka hari sa kasundalohan, Ingon sa usa ka nagalipay niadtong mga masulob-on.