¹After these things Jesus manifested himself again to the disciples at the sea of Tiberias; and he manifested [himself] on this wise.

¹Sa tapus niining mga butanga si Jesus nagpadayag pag-usab sa iyang kaugalingon sa iyang mga tinon-an didto sa dagat sa Tiberias; ug nagpadayag siya sa iyang kaugalingon niini nga pagkaagi:

²There was together Simon Peter, and Thomas called Didymus, and Nathanael of Cana in Galilee, and the [sons] of Zebedee, and two other of his disciples.

²Didto nagakakuyog si Simon Pedro, ug si Tomas nga ginganlan si Dedimo, ug si Nataniel nga taga-Cana sa Galilea, ug ang mga anak ni Zebedeo, ug may laing duha pa sa iyang mga tinon-an.

³Simon Peter saith unto them, I go a fishing. They say unto him, We also come with thee. They went forth, and entered into the boat; and that night they took nothing.

³Si Simon Pedro miingon kanila: Managat ako. Sila miingon kaniya: Manguban usab kami kanimo. Nangadto sila ug misakay sa usa ka sakayan; ug niadtong gabhiona wala silay nakuha bisan unsa.

⁴But when day was now breaking, Jesus stood on the beach: yet the disciples knew not that it was Jesus.

⁴Ug sa diha nga nagakabuntag na, si Jesus mitindog sa baybayon; apan ang mga tinon-an wala makaila nga kadto mao si Jesus.

⁵Jesus therefore saith unto them, Children, have ye aught to eat? They answered him, No.

⁵Busa si Jesus miingon kanila: Mga anak, duna ba kamoy arang makaon? Sila mitubag: Wala.

⁶And he said unto them, Cast the net on the right side of the boat, and ye shall find. They cast therefore, and now they were not able to draw it for the multitude of fishes.

⁶Ug siya miingon kanila: Ihulog ninyo ang pukot sa toong dapit sa sakayan, ug kamo makakaplag. Busa ilang gihulog, ug karon wala na sila makahimo sa pagsakwat niini tungod sa kadaghan sa mga isda.

⁷That disciple therefore whom Jesus loved saith unto Peter, It is the Lord. So when Simon Peter heard that it was the Lord, he girt his coat about him (for he was naked), and cast himself into the sea.

⁷Unya kadtong tinon-an nga gihigugma ni Jesus miingon kang Pedro: ang Ginoo man kini. Busa sa pagkadungog ni Simon Pedro nga kadto mao ang Ginoo, misul-ob siya sa iyang sinina (kay naghukas siya), ug milukso sa dagat.

⁸But the other disciples came in the little boat (for they were not far from the land, but about two hundred cubits off), dragging the net [full] of fishes.

⁸Apan ang uban nga mga tinon-an miabut nga sakay sa usa ka diyutay nga sakayan, (kay dili sila halayo sa yuta, kondili mga kasiyaman ug tolo ka metros lamang), nga nagaguyod sa pukot uban ang mga isda.

⁹So when they got out upon the land, they see a fire of coals there, and fish laid thereon, and bread.

⁹Busa sa nakakawas sila ngadto sa yuta, nakakita sila ug usa ka kalayo sa uling, ug usa ka isda nga nahatongtong niini, ug usa ka tinapay.

¹⁰Jesus saith unto them, Bring of the fish which ye have now taken.

¹⁰Si Jesus miingon kanila: Pagdala kamo diri sa mga isda nga inyong nakuha.

¹¹Simon Peter therefore went up, and drew the net to land, full of great fishes, a hundred and fifty and three: and for all there were so many, the net was not rent.

¹¹Busa si Simon Pedro misakay, ug gihaw-as niya ang pukot nga napuno sa mga dagku nga isda, nga usa ka gatus ug kalim-an ug tolo; ug bisan daghan kaayo, ang pukot wala magisi.

¹²Jesus saith unto them, Come [and] break your fast. And none of the disciples durst inquire of him, Who art thou? knowing that it was the Lord.

¹²Si Jesus miingon kanila: Umari kamo ug mamahaw. Ug walay bisan kinsa sa mga tinon-an nga nangahas sa pagpangutana kaniya: Kinsa ba ikaw? sanglit hingbaloan nila nga kadto mao ang Ginoo.

¹³Jesus cometh, and taketh the bread, and giveth them, and the fish likewise.

¹³Si Jesus miduol ug mikuha sa tinapay, ug iyang gihatag kanila, ug sa maong pagkaagi ang isda usab.

¹⁴This is now the third time that Jesus was manifested to the disciples, after that he was risen from the dead.

¹⁴Kini mao na ang ikatolo nga higayon nga si Jesus nagapakita sa mga tinon-an sa tapus siya mabanhaw sa mga minatay.

¹⁵So when they had broken their fast, Jesus saith to Simon Peter, Simon, [son] of John, lovest thou me more than these? He saith unto him, Yea, Lord; thou knowest that I love thee. He saith unto him, Feed my lambs.

¹⁵Busa sa nakapamahaw na sila, si Jesus miingon kang Simon Pedro: Simon, anak ni Jonas, nahigugma ba ikaw kanako nga labi niini kanila? Siya miingon kaniya: Oo, Ginoo, ikaw nahibalo nga ako nahigugma kanimo. Siya miingon kaniya: Pakan-a ang akong mga nating carnero.

¹⁶He saith to him again a second time, Simon, [son] of John, lovest thou me? He saith unto him, Yea, Lord; thou knowest that I love thee. He saith unto him, Tend my sheep.

¹⁶Siya miingon pag-usab kaniya sa ikaduha: Simon, anak ni Jonas, nahigugma ba ikaw kanako? Siya miingon kaniya: Oo, Ginoo, ikaw nahibalo nga ako nahigugma kanimo. Siya miingon kaniya: Pasibsiba ang akong mga carnero.

¹⁷He saith unto him the third time, Simon, [son] of John, lovest thou me? Peter was grieved because he said unto him the third time, Lovest thou me? And he said unto him, Lord, thou knowest all things; thou knowest that I love thee. Jesus saith unto him, Feed my sheep.

¹⁷Siya miingon kaniya sa ikatolo: Simon, anak ni Jonas, nahigugma ba ikaw kanako? Si Pedro nasubo, kay nag-ingon siya kaniya sa ikatolo: Nahigugma ba ikaw kanako? Ug siya miingon kaniya: Ginoo, nahibalo ikaw sa tanang mga butang; nahibalo ikaw nga ako nahigugma kanimo. Si Jesus miingon kaniya: Pakan-a ang akong mga carnero.

¹⁸Verily, verily, I say unto thee, When thou wast young, thou girdedst thyself, and walkedst whither thou wouldest: but when thou shalt be old, thou shalt stretch forth thy hands, and another shall gird thee, and carry thee whither thou wouldest not.

¹⁸Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kanimo: Sa batan-on pa ikaw, ikaw ang nagsul-ob sa imong kaugalingon, ug naglakaw sa bisan diin ang pagbuot mo; apan unya kong matigulang ka na, pagatuy-oron mo ang imong mga kamot, ug lain ang magasul-ob kanimo, ug magadala kanimo ngadto sa bisan diin nga dili mo buot pagaadtoan.

¹⁹Now this he spake, signifying by what manner of death he should glorify God. And when he had spoken this, he saith unto him, Follow me.

¹⁹Karon kini iyang gipamulong sa pagpaila kong sa unsang paagi sa kamatayon ang igahimaya niya sa Dios. Ug sa nakapamulong siya niini, miingon siya kaniya: Numunot ka kanako.

²⁰Peter, turning about, seeth the disciple whom Jesus loved following; who also leaned back on his breast at the supper, and said, Lord, who is he that betrayeth thee?

²⁰Si Pedro, sa milingi, nakakita sa tinon-an nga gihigugma ni Jesus nga nagasunod, ang miuraray usab sa iyang dughan sa panihapon, ug ang miingon: Ginoo, kinsa ang magatugyan nga mabudhion kanimo?

²¹Peter therefore seeing him saith to Jesus, Lord, and what shall this man do?

²¹Busa si Pedro, sa pagkakita kaniya, miingon kang Jesus: Ginoo, ug unsay pagabuhaton niining tawohana?

²²Jesus saith unto him, If I will that he tarry till I come, what [is that] to thee? Follow thou me.

²²Si Jesus miingon kaniya: Kong ako buot nga siya mopabilin hangtud nga ako moanhi, unsay labut mo? Numunot ka kanako.

²³This saying therefore went forth among the brethren, that that disciple should not die: yet Jesus said not unto him, that he should not die; but, If I will that he tarry till I come, what [is that] to thee?

²³Busa kining sultiha nabantug ngadto sa mga kaigsoonan nga kadtong tinon-ana dili mamatay. Apan si Jesus wala magsulti kaniya nga siya dili mamatay; kondili, Kong ako buot nga siya mopabilin hangtud nga ako moanhi, unsay labut mo?

²⁴This is the disciple that beareth witness of these things, and wrote these things: and we know that his witness is true.

²⁴Kini mao ang tinon-an nga nagapamatuod niining mga butanga, ug nagasulat niining mga butanga, ug among hingbaloan nga ang iyang pagpamatuod tinuod.

²⁵And there are also many other things which Jesus did, the which if they should be written every one, I suppose that even the world itself would not contain the books that should be written.

²⁵Ug may uban pa usab nga daghang mga butang nga gibuhat ni Jesus, nga kong isulat ang tagsatagsa, sa akong paghunahuna, ang kalibutan dili igo nga kasudlan sa tanang basahon nga kinahanglan unta sulaton. Amen.