¹After these things there was a feast of the Jews; and Jesus went up to Jerusalem.

¹Sa human niining mga butanga, may usa ka fiesta sa mga Judio, ug si Jesus mitungas sa Jerusalem.

²Now there is in Jerusalem by the sheep [gate] a pool, which is called in Hebrew Bethesda, having five porches.

²Karon, didto sa Jerusalem, haduol sa ganghaan sa mga carnero, may usa ka kaligoanan nga ginganlan sa Hebreohanon Betsaida, nga may lima ka pasilonganan.

³In these lay a multitude of them that were sick, blind, halt, withered, [waiting for the moving of the water.]

³Niini kanila nanagpanghay-ad ang usa ka panon sa mga masakiton: mga buta, mga piang, mga paralitico, nga nagahulat sa paglihok sa tubig.

⁴[for an angel of the Lord went down at certain seasons into the pool, and troubled the water: whosoever then first after the troubling of the waters stepped in was made whole, with whatsoever disease he was holden.]

⁴Kay may usa ka manolonda nga magakanaugan sa kaligoanan sa naha-tudlong panahon, ug magkutaw sa tubig. Busa bisan kinsa ang nakauna sa pagkanaug sa human makutaw ang tubig, naayo sa bisan unsang sakit niya.

⁵And a certain man was there, who had been thirty and eight years in his infirmity.

⁵Ug didtoy usa ka tawo nga may katloan-ug-walo na ka tuig nga naga-masakiton.

⁶When Jesus saw him lying, and knew that he had been now a long time [in that case], he saith unto him, Wouldest thou be made whole?

⁶Sa nakakita si Jesus kaniya nga nagahay-ad, ug sa nakaila nga siya dugay na niadtong kahimtanga, siya miingon kaniya: Buot ba ikaw nga mamaayo?

⁷The sick man answered him, Sir, I have no man, when the water is troubled, to put me into the pool: but while I am coming, another steppeth down before me.

⁷Mingtubag kaniya ang masakiton: Ginoo, wala akoy tawo nga magatuslob kanako sa kaligoanan kong makutaw ang tubig; kondili, sa magapadulong pa ako, ang uban nanaug na una kanako.

⁸Jesus saith unto him, Arise, take up thy bed, and walk.

⁸Si Jesus miingon kaniya: Tumindog ka, kuhaa ang imong higdaanan, ug lumakaw.

⁹And straightway the man was made whole, and took up his bed and walked. Now it was the sabbath on that day.

⁹Ug gilayon naayo ang tawo, ug gikuha niya ang iyang higdaanan ug milakaw. Ug kadtong adlawa, adlaw nga igpapahulay.

¹⁰So the Jews said unto him that was cured, It is the sabbath, and it is not lawful for thee to take up thy bed.

¹⁰Busa ang mga Judio nanag-ingon sa tawo nga giayo: Adlaw karon nga igpapahulay, ug dili uyon sa Kasugoan kanimo ang pagdala sa imong higdaanan.

¹¹But he answered them, He that made me whole, the same said unto me, Take up thy bed, and walk.

¹¹Apan siya mitubag kanila: Ang nagaayo kanako nag-ingon kanako: Kuhaa ang imong higdaanan, ug lumakaw ka.

¹²They asked him, Who is the man that said unto thee, Take up [thy bed], and walk?

¹²Sila nangutana kaniya: Kinsang tawohana ang miingon kanimo: Kuhaa ang imong higdaanan ug lumakaw ka?

¹³But he that was healed knew not who it was; for Jesus had conveyed himself away, a multitude being in the place.

¹³Apan ang giayo wala manghibalo kong kinsa kadto, kay si Jesus mingpahawa didto, sanglit may panon sa katawohan didto niadtong dapita.

¹⁴Afterward Jesus findeth him in the temple, and said unto him, Behold, thou art made whole: sin no more, lest a worse thing befall thee.

¹⁴Sa tapus niini, siya hingkit-an ni Jesus sa templo, ug miingon kaniya: Ania karon, maayo na ikaw, ayaw na pagpakasala, aron dili mahitabo kanimo ang labi pang mangil-ad nga mga butang.

¹⁵The man went away, and told the Jews that it was Jesus who had made him whole.

¹⁵Ang tawo milakaw ug nagsugilon sa mga Judio nga si Jesus mao ang nag-ayo kaniya.

¹⁶And for this cause the Jews persecuted Jesus, because he did these things on the sabbath.

¹⁶Ug tungod niini nga hinungdan gilutos sa mga Judio si Jesus, ug gipani-nguha nila ang pagpatay kaniya, kay nagabuhat siya niining mga butanga sa adlaw nga igpapahulay.

¹⁷But Jesus answered them, My Father worketh even until now, and I work.

¹⁷Apan si Jesus mingtubag kanila: Ang akong Amahan nagabuhat bisan hangtud karon, ug ako nagabuhat.

¹⁸For this cause therefore the Jews sought the more to kill him, because he not only brake the sabbath, but also called God his own Father, making himself equal with God.

¹⁸Busa tungod niini nga hinungdan, ang mga Judio labi pang naninguha sa pagpatay kaniya, kay dili lamang gilapas niya ang adlaw nga igpapahulay, kondili nagangalan sa Dios nga iyang kaugalingon nga Amahan, nga nagapakig-angay siya sa Dios.

¹⁹Jesus therefore answered and said unto them, Verily, verily, I say unto you, The Son can do nothing of himself, but what he seeth the Father doing: for what things soever he doeth, these the Son also doeth in like manner.

¹⁹Busa si Jesus mitubag ug miingon kanila: Sa pagkamatuod, sapagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang Anak dili makahimo sa pagbuhat bisan unsa sa iyang kaugalingon, kondili ang nakita niya nga gibuhat sa Amahan; kay ang pagabuhaton niya, kini ginabuhat usab sa Anak sa maong paagi.

²⁰For the Father loveth the Son, and showeth him all things that himself doeth: and greater works than these will he show him, that ye may marvel.

²⁰Kay ang Amahan nahagugma sa Anak, ug nagapahayag kaniya sa tanang mga butang nga iyang gibuhat sa iyang kaugalingon, ug labi pang dagkung mga buhat kay niini ang iyang igapahayag kaniya, aron kamo managpanghibulong.

²¹For as the Father raiseth the dead and giveth them life, even so the Son also giveth life to whom he will.

²¹Kay ingon nga ang Amahan naga-banhaw sa mga minatay ug nagahatag kanila sa kinabuhi, niini nga paagi ang Anak nagahatag usab sa kinabuhi sa mga nahamut-an niya.

²²For neither doth the Father judge any man, but he hath given all judgment unto the Son;

²²Kay ang Amahan dili magahukom kang bisan kinsa, kondili nga gitugyan niya sa Anak ang tibook nga gahum sa paghukom.

²³that all may honor the Son, even as they honor the Father. He that honoreth not the Son honoreth not the Father that sent him.

²³Aron ang tanan motahud sa Anak, ingon nga sila nagatahud sa Amahan. Ang wala motahud sa Anak, wala motahud sa Amahan nga nagasugo kaniya.

²⁴Verily, verily, I say unto you, He that heareth my word, and believeth him that sent me, hath eternal life, and cometh not into judgment, but hath passed out of death into life.

²⁴Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang nagapatalinghug sa akong pulong ug nagatoo kaniya nga nagsugo kanako, may kinabuhi nga walay katapusan, ug dili pagahukman sa silot, kondili miagi na gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi.

²⁵Verily, verily, I say unto you, The hour cometh, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God; and they that hear shall live.

²⁵Sa pagkamatuod, sa pagkamatuod, nagaingon ako kaninyo: Ang takna mo-abut, ug ming-abut na, nga ang mga minatay managpatalinghug sa tingog sa Anak sa Dios; ug ang mga nagpatalinghug mangabuhi.

²⁶For as the Father hath life in himself, even so gave he to the Son also to have life in himself:

²⁶Kay ingon nga ang Amahan may kinabuhi sa iyang kaugalingon, sa maong pagkaagi nagahatag usab siya sa Anak aron nga kini makabaton ug kinabuhi sa iyang kaugalingon.

²⁷and he gave him authority to execute judgment, because he is a son of man.

²⁷Ug siya nagahatag kaniya ug pagbulot-an sa pagpahamtang sa hukom, kay siya Anak sa tawo.

²⁸Marvel not at this: for the hour cometh, in which all that are in the tombs shall hear his voice,

²⁸Ayaw kahibulong niini; kay ang takna moabut nga ang tanan nga anaa sa mga lubnganan makadungog sa iyang tingog.

²⁹and shall come forth; they that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of judgment.

²⁹Ug managpanggula ang mga nanag-buhat sa maayo ngadto sa pagkabanhaw sa kinabuhi; ug ang mga nanagbuhat sa dautan ngadto sa pagkabanhaw sa paghukom.

³⁰I can of myself do nothing: as I hear, I judge: and my judgment is righteous; because I seek not mine own will, but the will of him that sent me.

³⁰Sa akong kaugalingon dili ako makahimo sa pagbuhat sa bisan unsa: Ingon sa akong pagpatalinghug, ako nagahukom; ug ang akong paghukom matarung; kay dili ako maninguha sa akong kaugalingong kabubut-on, kondili sa kabubut-on sa akong Amahan nga nagsugo kanako.

³¹If I bear witness of myself, my witness is not true.

³¹Kong ako nagahatag sa pagpamatuod sa akong kaugalingon, ang akong pagpamatuod dili tinuod.

³²It is another that beareth witness of me; and I know that the witness which he witnesseth of me is true.

³²Lain ang nagpamatuod kanako, ug nahibalo ako nga ang pagpamatuod nga iyang gihatag mahitungod kanako tinuod.

³³Ye have sent unto John, and he hath borne witness unto the truth.

³³Gipasugoan ninyo si Juan, ug siya mihatag sa pagpamatuod sa kamatuoran.

³⁴But the witness which I receive is not from man: howbeit I say these things, that ye may be saved.

³⁴Apan ang pagpamatuod nga akong dawaton dili gikan sa tawo; apan ako nagasulti niining mga butanga aron kamo maluwas.

³⁵He was the lamp that burneth and shineth; and ye were willing to rejoice for a season in his light.

³⁵Siya mao ang lamparahan nga nagasiga ug nagadilaab, ug kamo may tinguha sa pagkalipay sulod sa usa ka panahon sa iyang kahayag.

³⁶But the witness which I have is greater than [that of] John; for the works which the Father hath given me to accomplish, the very works that I do, bear witness of me, that the Father hath sent me.

³⁶Apan ang pagpamatuod nga akong gibatonan labi pang daku kay sa kang Juan: kay ang mga buhat nga gihatag sa Amahan kanako aron akong pagahingpiton, ang mao gayud nga mga buhat nga akong ginabuhat, nagapama-tuod kanako, nga ang Amahan nagsugo kanako.

³⁷And the Father that sent me, he hath borne witness of me. Ye have neither heard his voice at any time, nor seen his form.

³⁷Ug ang Amahan nga nagsugo kanako, siya nagapamatuod kanako. Kamo wala makadungog sa iyang tingog sa bisan unsang panahon, bisan makakita sa iyang pamayhon.

³⁸And ye have not his word abiding in you: for whom he sent, him ye believe not.

³⁸Ug ang iyang pulong wala mag-puyo kaninyo; kay sa iyang gisugo wala kamo motoo.

³⁹Ye search the scriptures, because ye think that in them ye have eternal life; and these are they which bear witness of me;

³⁹Kamo nagasusi sa mga Kasulatan tungod kay kamo nanaghunahuna nga diha kanila may kinabuhi kamo nga walay katapusan; ug kini sila mao ang nanagpamatuod kanako.

⁴⁰and ye will not come to me, that ye may have life.

⁴⁰Ug kamo dili moduol kanako, aron makabaton kamo sa kinabuhi.

⁴¹I receive not glory from men.

⁴¹Ang himaya nga gikan sa mga tawo dili ko dawaton.

⁴²But I know you, that ye have not the love of God in yourselves.

⁴²Apan nakaila ako kaninyo, nga wala kamoy gugma sa Dios sa sulod ninyo.

⁴³I am come in my Father's name, and ye receive me not: if another shall come in his own name, him ye will receive.

⁴³Ako mianhi sa ngalan sa akong Amahan, ug kamo wala modawat kanako; kong lain ang moanhi sa iyang kauga-lingon nga ngalan, siya pagadawaton ninyo.

⁴⁴How can ye believe, who receive glory one of another, and the glory that [cometh] from the only God ye seek not?

⁴⁴Unsaon ninyo sa pagtoo, nga nanagdawat kamo sa himaya sa usa ug usa, ug ang himaya nga gikan sa Dios lamang wala ninyo pangitaa?

⁴⁵Think not that I will accuse you to the Father: there is one that accuseth you, [even] Moses, on whom ye have set your hope.

⁴⁵Ayaw paghunahuna nga isumbong ko kamo sa Amahan. May usa nga nagasumbong kaninyo, si Moises, kang kinsa kamo nagalaum.

⁴⁶For if ye believed Moses, ye would believe me; for he wrote of me.

⁴⁶Kay kong mingtoo kamo kang Moises, motoo usab unta kamo kanako; kay siya nagsulat mahitungod kanako.

⁴⁷But if ye believe not his writings, how shall ye believe my words?

⁴⁷Apan kong kamo wala motoo sa iyang mga sinulat, unsaon ninyo sa pagtoo sa akong mga pulong?