¹When therefore the Lord knew that the Pharisees had heard that Jesus was making and baptizing more disciples than John

¹Busa sa naila sa Ginoo nga ang mga Fariseo nakadungog nga si Jesus nagabuhat ug nagabautismo ug labing daghan nga mga tinon-an kay kang Juan,

²(although Jesus himself baptized not, but his disciples),

²(Bisan dili si Jesus gayud ang nagabautismo kondili ang iyang mga tinon-an),

³he left Judea, and departed again into Galilee.

³Mibiya siya sa Judea, ug migikan usab paingon sa Galilea.

⁴And he must needs pass through Samaria.

⁴Ug niadto kinahanglan gayud siya mahiagi sa Samaria.

⁵So he cometh to a city of Samaria, called Sychar, near to the parcel of ground that Jacob gave to his son Joseph:

⁵Busa miabut siya sa usa ka lungsod sa Samaria nga ginganlan Sicar, haduol sa luna sa yuta nga gihatag ni Jacob sa iyang anak nga si Jose.

⁶and Jacob's well was there. Jesus therefore, being wearied with his journey, sat thus by the well. It was about the sixth hour.

⁶Ug didto atua ang atabay ni Jacob. Busa si Jesus, ingon nga gikapuyan sa iyang panaw, milingkod haduol sa atabay. Kadto daw may ikaunom ang takna.

⁷There cometh a woman of Samaria to draw water: Jesus saith unto her, Give me to drink.

⁷May miduol usa ka babaye nga Samariahanon sa pagkalos ug tubig. Si Jesus miingon kaniya: Paimna ako.

⁸For his disciples were gone away into the city to buy food.

⁸Kay ang iyang mga tinon-an nangadto sa lungsod sa pagpalit ug makaon.

⁹The Samaritan woman therefore saith unto him, How is it that thou, being a Jew, askest drink of me, who am a Samaritan woman? (For Jews have no dealings with Samaritans.)

⁹Busa ang babaye nga Samariahanon miingon kaniya: Unsaon pagkahimo nga ikaw nga Judio mangayo nga paimnon ko ikaw, nga ako Samariahanon man? (Kay ang mga Judio wala magpakigharong sa mga Samariahanon).

¹⁰Jesus answered and said unto unto her, If thou knewest the gift of God, and who it is that saith to thee, Give me to drink; thou wouldest have asked of him, and he would have given thee living water.

¹⁰Si Jesus mitubag ug mi ingon kaniya: Kong ikaw nakaila sa hatag sa Dios ug kong kinsa ang nagaingon kanimo, Paimna ako; mangayo unta ikaw kaniya, ug siya mohatag kanimo ug buhi nga tubig.

¹¹The woman saith unto him, Sir, thou hast nothing to draw with, and the well is deep: whence then hast thou that living water?

¹¹Ang babaye nag-ingon kaniya: Ginoo, ikaw walay ikatimba, ug ang atabay halalum. Busa diin ka man nianang tubig nga buhi?

¹²Art thou greater than our father Jacob, who gave us the well, and drank thereof himself, and his sons, and his cattle?

¹²Labing daku pa ba ikaw kay sa among amahan nga si Jacob nga nagahatag kanamo sa atabay, ug miinum gayud siya, ug ang iyang mga anak, ug ang iyang mga hayup?

¹³Jesus answered and said unto her, Every one that drinketh of this water shall thirst again:

¹³Si Jesus mitubag ug miingon kaniya: Ang tanan nga nagainum niining tubiga, pagauhawon pag-usab;

¹⁴but whosoever drinketh of the water that I shall give him shall never thirst; but the water that I shall give him shall become in him a well of water springing up unto eternal life.

¹⁴Apan bisan kinsa nga moinum sa tubig nga akong igahatag kaniya, dili na gayud pagauhawon siya; apan ang tubig nga akong igahatag kaniya mahimo diha kaniya nga tuburan sa tubig nga magatubod ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.

¹⁵The woman saith unto him, Sir, give me this water, that I thirst not, neither come all the way hither to draw.

¹⁵Ang babaye miingon kaniya: Ginoo, hatagi ako niining tubiga, aron dili na ako pagauhawon, ug dili na usab ako moanhi dinhi sa pagkalos.

¹⁶Jesus saith unto her, Go, call thy husband, and come hither.

¹⁶Si Jesus miingon kaniya: Lumakaw ka, tawga ang imong bana, ug bumalik ka dinhi.

¹⁷The woman answered and said unto him, I have no husband. Jesus saith unto her, Thou saidst well, I have no husband:

¹⁷Ang babaye mitubag ug miingon kaniya: Wala akoy bana. Si Jesus miingon kaniya: Maayo ang imong panubag, Wala akoy bana;

¹⁸for thou hast had five husbands; and he whom thou now hast is not thy husband: this hast thou said truly.

¹⁸Kay ikaw may lima na ka mga bana, apan ang anaa kanimo karon, dili mao ang imong bana; may kamatuoran kininggiingon mo.

¹⁹The woman saith unto him, Sir, I perceive that thou art a prophet.

¹⁹Ang babaye miingon kaniya: Ginoo, nakita ko nga ikaw manalagna.

²⁰Our fathers worshipped in this mountain; and ye say, that in Jerusalem is the place where men ought to worship.

²⁰Ang among mga ginikanan nagasimba dinhi niining bukira, ug kamo nagaingon nga sa Jerusalem atua ang dapit diin ang mga katawohan kinahanglan magsimba.

²¹Jesus saith unto her, Woman, believe me, the hour cometh, when neither in this mountain, nor in Jerusalem, shall ye worship the Father.

²¹Si Jesus miingon kaniya: Babaye, tumoo ka kanako, moabut ang takna, nga bisan niining bukira, bisan sa Jerusalem, dili kamo magasimba sa Amahan.

²²Ye worship that which ye know not: we worship that which we know; for salvation is from the Jews.

²²Kamo nagasimba sa wala ninyo hiilhi, kami nagasimba sa among hing-ilhan, kay ang kaluwasan nagagikan sa mga Judio.

²³But the hour cometh, and now is, when the true worshippers shall worship the Father in spirit and truth: for such doth the Father seek to be his worshippers.

²³Apan moabut ang takna, ug karon miabut na, nga ang mga matuod nga magsisimba magasimba sa Amahan pinaagi sa espiritu ug sa kamatuoran; kay mao kana ang ginapangita sa Amahan nga mga magsisimba kaniya.

²⁴God is a Spirit: and they that worship him must worship in spirit and truth.

²⁴Ang Dios Espiritu man, ug kinahanglan nga ang mga magasimba kaniya, managsimba kaniya sa espiritu ug sa kamatuoran.

²⁵The woman saith unto him, I know that Messiah cometh (he that is called Christ): when he is come, he will declare unto us all things.

²⁵Ang babaye miingon kaniya: Nahibalo ako nga moanhi ang Mesias (ang ginganlan si Cristo); kong ania na siya, magasaysay siya kanato sa tanang mga butang.

²⁶Jesus saith unto her, I that speak unto thee am [he].

²⁶Si Jesus miingon kaniya: Ako nga nagapakigsulti kanimo, mao ako.

²⁷And upon this came his disciples; and they marvelled that he was speaking with a woman; yet no man said, What seekest thou? or, Why speakest thou with her?

²⁷Ug niini miabut ang iyang mga tinon-an; ug nanghibulong sila nga nakigsulti siya sa babaye; bisan pa, walay tawo nga nakag-ingon: Unsay gipangita mo? kun, Nganong nagapakigsulti ikaw kaniya?

²⁸So the woman left her waterpot, and went away into the city, and saith to the people,

²⁸Busa gibiyaan sa babaye ang iyang banga, ug miadto sa lungsod, ug nag-ingon sa mga tawo:

²⁹Come, see a man, who told me all things that [ever] I did: can this be the Christ?

²⁹Umari kamo, tan-awon ninyo ang usa ka tawo nga nagaasoy kanako sa tanang mga butang nga akong gibuhat. Mao ba kaha kini si Cristo?

³⁰They went out of the city, and were coming to him.

³⁰Nanggula sila sa lungsod ug nangadto kaniya.

³¹In the mean while the disciples prayed him, saying, Rabbi, eat.

³¹Niining higayona ang mga tinon-an nagaampo kaniya nga nagaingon: Rabbi, kumaon ka.

³²But he said unto them, I have meat to eat that ye know not.

³²Apan siya miingon kanila: Ako adunay kalan-on nga pagakan-on nga wala ninyo hiilhi.

³³The disciples therefore said one to another, Hath any man brought him [aught] to eat?

³³Busa ang mga tinon-an nanag-ingon sa usa ug usa kanila: May tawo ba nga nagdala kaniya ug pagkaon?

³⁴Jesus saith unto them, My meat is to do the will of him that sent me, and to accomplish his work.

³⁴Si Jesus miingon kanila: Ang akong kalan-on mao ang pagbuhat sa kabubut-on sa nagsugo kanako, ug ang paghingpit sa iyang buhat.

³⁵Say not ye, There are yet four months, and [then] cometh the harvest? behold, I say unto you, Lift up your eyes, and look on the fields, that they are white already unto harvest.

³⁵Wala ba kamo manag-ingon: May upat pa ka bulan, ug unya moabut ang ting-ani? Ania karon, nagaingon ako kaninyo: lyahat ninyo ang inyong mga mata, ug itan-aw ninyo sa kaumahan, nga mga maputi na aron pagaanihon.

³⁶He that reapeth receiveth wages, and gathereth fruit unto life eternal; that he that soweth and he that reapeth may rejoice together.

³⁶Ang magaani magadawat ug suhol, ug magatigum ug mga bunga ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan; aron ang magapugas ug ang magaani manag-kalipay sa tingub.

³⁷For herein is the saying true, One soweth, and another reapeth.

³⁷Kay niini matuod ang giingon: Usa ang magapugas ug lain ang magaani.

³⁸I sent you to reap that whereon ye have not labored: others have labored, and ye are entered into their labor.

³⁸Ako nagasugo kaninyo sa pag-ani niadtong wala ninyo pag-umaha; lain ang mga nanag-uma, ug kamo nanagsulod sa ilang mga inumahan.

³⁹And from that city many of the Samaritans believed on him because of the word of the woman, who testified, He told me all things that [ever] I did.

³⁹Ug, niadtong lungsora daghan sa mga Samariahanon nga nanagtoo kaniya, tungod sa pulong sa babaye nga nagpamatuod: Giasoy niya kanako ang tanang mga butang nga akong gibuhat.

⁴⁰So when the Samaritans came unto him, they besought him to abide with them: and he abode there two days.

⁴⁰Busa sa mingduol kaniya ang mga Samariahanon, sila nagpakilooy kaniya nga mopabilin siya kauban nila; ug mipabilin siya didto ug duha ka adlaw.

⁴¹And many more believed because of his word;

⁴¹Ug daghan pa gayud ang nanagtoo kaniya, tungod sa iyang pulong.

⁴²and they said to the woman, Now we believe, not because of thy speaking: for we have heard for ourselves, and know that this is indeed the Saviour of the world.

⁴²Ug sila nanag-ingon sa babaye: Karon, mitoo kami, dili tungod sa imong pagsulti; kay kami sa among kaugalingon nakadungog, ug nanghibalo nga kini mao gayud, si Cristo, ang Manluluwas sa kalibutan.

⁴³And after the two days he went forth from thence into Galilee.

⁴³Ug sa human ang duha ka adlaw, migikan siya didto ug miadto sa Galilea.

⁴⁴For Jesus himself testified, that a prophet hath no honor in his own country.

⁴⁴Kay si Jesus, sa iyang kaugalingon, nagpamatuod nga ang manalagna walay kadungganan sa iyang kaugalingong yuta.

⁴⁵So when he came into Galilee, the Galilaeans received him, having seen all the things that he did in Jerusalem at the feast: for they also went unto the feast.

⁴⁵Busa, sa ming-abut siya sa Galilea, gidawat siya sa mga taga-Galilea, sanglit nakakita sila sa tanang mga butang nga gibuhat niya sa Jerusalem sa fiesta, kay sila usab ming-adto sa fiesta.

⁴⁶He came therefore again unto Cana of Galilee, where he made the water wine. And there was a certain nobleman, whose son was sick at Capernaum.

⁴⁶Busa miadto pag-usab si Jesus sa Cana sa Galilea, diin iyang gibuhat nga vino ang tubig. Ug may usa ka tawong halangdon, nga may anak nga lalake nga nagadaut didto sa Capernaum.

⁴⁷When he heard that Jesus was come out of Judaea into Galilee, he went unto him, and besought [him] that he would come down, and heal his son; for he was at the point of death.

⁴⁷Sa iyang pagkadungog nga si Jesus milakat gikan sa Judea ngadto sa Galilea, siya ming-adto kang Jesus ug nagpakilooy nga mokanaug siya ug ayohon niya ang iyang anak, kay siya himalatyon.

⁴⁸Jesus therefore said unto him, Except ye see signs and wonders, ye will in no wise believe.

⁴⁸Busa si Jesus miingon kaniya: Gawas kong kamo magpakakita ug mga timaan ug mga katingalahan, kamo dili gayud motoo.

⁴⁹The nobleman saith unto him, Sir, come down ere my child die.

⁴⁹Ang tawong halangdon miingon kaniya: Ginoo, kanaug intawon sa dili pa mamatay ang akong bata.

⁵⁰Jesus saith unto him, Go thy way; thy son liveth. The man believed the word that Jesus spake unto him, and he went his way.

⁵⁰Si Jesus miingon kaniya: Lumakaw ka, ang imong anak buhi. Ang tawo mitoo sa pulong nga giingon ni Jesus kaniya, ug siya milakaw.

⁵¹And as he was now going down, his servants met him, saying, that his son lived.

⁵¹Ug sa nagakanaug na siya, gisugat siya sa iyang mga ulipon, ug ilang gisu-ginlan siya nga nagaingon: Ang imong anak buhi.

⁵²So he inquired of them the hour when he began to amend. They said therefore unto him, Yesterday at the seventh hour the fever left him.

⁵²Unya siya nangutana kanila kong unsang taknaa ang pagkaayo. Nan sila nanag-ingon kaniya: Kagahapon sa ika-pitong takna, mibulag kaniya ang hilanat.

⁵³So the father knew that [it was] at that hour in which Jesus said unto him, Thy son liveth: and himself believed, and his whole house.

⁵³Busa ang amahan nahibalo nga mao ang takna sa pag-ingon kaniya ni Jesus: Ang imong anak buhi. Ug siya gayud mitoo ug ang tibook niya nga balay.

⁵⁴This is again the second sign that Jesus did, having come out of Judaea into Galilee.

⁵⁴Kini mao usab ang ikaduha ka katingalahan nga gibuhat ni Jesus, sa nakagula siya sa Judea ngadto sa Galilea.